กรุงเทพฯอากาศร้อนอบอ้าวมากยิ่งขึ้นทุกวัน หลายคนถามถึงฝนฟ้าเมื่อไหร่จะตกลงมาเสียที บางคนก็บอกว่าตกมาต้องติดต่อกันหลายวันล่ะ อากาศถึงจะคลายร้อนลงได้

   ผู้เขียนเลิกงาน 2 ทุ่มพร้อมลูกสาวที่ยังเหลืออีกไม่กี่วันจะเปิดเรียนแล้วเทอโมมิเตอร์วัดอุณหภูมิในห้องนอนผู้เขียนที่ 34 องศา

   ผู้เขียนพยายามเปิดพัดลมเพื่อระบายความร้อนก่อนเปิดแอร์ แต่ก็ไม่ได้ช่วยมากเท่าไหร่เพราะความที่อากาศร้อนสะสมมาทั้งวัน

   ทำให้นึกถึงเจ้าทอฟฟี่ ที่ต้องเฝ้าบ้านทั้งวัน มันคงร้อนน่าดู เพราะตั้งแต่หน้าร้อนมานี้ เจ้าทอฟฟี่ต้องอพยพตัวเองมานอนใต้เตียงนอนน้องปอทุกคืน

   อากาศร้อนมากจนต้องรีบกินข้าว อาบน้ำและรีบขึ้นห้อง ที่เปิดแอร์รออยู่(แม้ค่าไฟจะปาเข้าไปสองพันกว่าบาทในเดือนที่แล้ว) ทั้งภรรยาผู้เขียนและลูกสาวต่างย้ายมาดูละครข้างบน โดยมีเจ้าทอฟฟี่วิ่งตามด้วยเช่นเคย

     หลังดูละครเสร็จ น้องปอก็จะเข้าห้องตัวเอง โดยเจ้าทอฟฟี่เดินตามออกไป น้องปอบอกว่าตกกลางคืนช่วงตีหนึ่งตีสองเจ้าทอฟฟี่จะปลุกโดยการตะกายเตียงและส่งเสียงครางหงุงหงิงๆ นั่นคือจะลงมาฉี่ที่ถาดฉี่ด้านล่าง

   น้องปอก็จะเปิดประตูให้เจ้าทอฟฟี่ลงมาเอง หลังทำธุระเสร็จก็จะขึ้นมาส่งเสียงหงุงหงิงๆอีกครั้งเพื่อเรียกให้น้องปอเปิดประตูให้เข้าไปนอนใหม่

   บางคืนน้องปอคงนอนเพลิน ไม่ได้ยินเสียงครางของเจ้าทอฟฟี่ ๆ เลยส่งเสียงเห่า บ็อกๆ ดังขึ้นให้ได้ยินกันทั้งบ้าน แม้ภรรยาผู้เขียนจะไม่ชอบพฤติกรรมนี้ของเจ้าทอฟฟี่เท่าไหร่ แต่ก็คงอดสงสารไม่ได้ที่ อากาศร้อนมากมายจริงๆ

   บันทึกในวันที่   อากาศร้อน...

   คนร้อน...

   หมาก็ร้อน...

   และคนอย่างเราก็อย่าใจร้อน...

   ทุกสิ่งอย่างธรรมชาติจะจัดสรร ของมันเอง

   และความร้อนก็คงจะถูกทดแทนด้วยสายฝนในอีกไม่นานนี้แน่นอน

   โปรดอย่าใจร้อน....

น้องปอกับเจ้าทอฟฟี่ ที่วัดสมาน...