สวัสดีครับท่านผู้อ่านวันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกซึ่งให้นักเรียนมาร่วมกันทำความสะอาดโรงเรียน  ผมแต่งตัวพร้อมตั้งแต่ 6.30 น. แต่นักเรียนมาเช้ากว่า (ฮาๆ...)  ทุกๆ เช้าผมและเพื่อนที่ฝึกสอนด้วยกันจะต้องไปยืนรอรับ - ส่ง นักเรียนเพื่อพาข้ามถนน  ผมสังเกตเห็นว่าหน้าโรงเรียนเป็นถนนใหญ่และเป็นทางโค้ง รถส่วนมากก็ขับไม่ค่อยจะเบากันเลยครับ  ป้ายก็มีว่าเขตชุมชน,  พื้นที่โรงเรียน, ระวังนักเรียน ฯลฯ  แต่ก็แรงเหมือนเดิม!

   กิจกรรมวันนี้ทำความสะอาดห้องหมวด, จัดการโรงเรือนเพาะเห็ดให้สะอาดเอี่ยมเพื่อรอก้อนเชื้อเห็ดใหม่ใหญ่กว่าเดิมที่ ป้าใหญ่ (คุณนงนาท สนธิสุวรรณ) ได้ประสานงานกับ อ.ดร.ขจิต ฝอยทอง เพื่อมาสนับสนุนการเรียนรู้แก่เด็กนักเรียนครับ


                         


     ก่อนกลับบ้านผมได้ให้ตั้งแถวเดินเรียงกันริมรั้วโรงเรียนมาสู่กำแพงด้านหน้า  เพื่อรอข้ามถนนกลับบ้านโดยที่นักเรียนส่วนมากปั่นรถจักรยานมาจอดที่ป้อมตำรวจตรงข้ามโรงเรียนครับ   


     สำหรับวันนี้ผมเพิ่งทราบว่า ชุมชนฝั่งตรงข้ามโรงเรียน คือ หมู่บ้านชาวไทยทรงดำ หรือ ลาวโซ่ง  ที่ทราบเพราะว่า มีนักเรียนตัวน้อย(ด้านหลังคนสะพายกระเป๋า) พูดระหว่างเดินว่า "เต๋าเฮือน" ซึ่งแปลว่า กลับบ้าน (ภาษาลาวโซ่ง)  ดูแล้วเป็นที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่งครับ   


     สรุปได้ว่า ฝั่งตรงข้าม เป็น "ลาวโซ่ง หรือ ไทยทรงดำ"  ส่วนด้านหลังโรงเรียนเป็นตลาดเก่า เป็น "ชาวจีนแต้จิ๋วและจีนแคะ"  นับว่าท้องถิ่นนี้มากด้วยหลากหลายเชื้อพันธุ์   ดูแล้วผมคงได้ศึกษาหลายภาษาแน่นอน( ฮาๆ ) 



                                                            ฮ้ามั๊กซูแหล   =   ผมรักคุณ

                                             (ภาษาลาวโซ่งครับ)  ฝึกไว้พูดกับนักเรียนตอนเช้าๆ 




                                           


                                   (ท่านใดที่สามารถแก้ไขได้ช่วยหน่อยครับ แถวนี้ชาวบ้านว่า "หลายศพ" )


   ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ แล้วผมจะนำภาพหมู่บ้านลาวโซ่ง อ.บางเลน มาให้ชมแบบของแท้ๆ เลยครับ