ให้กำลังใจโรงเรียนขนาดเล็ก


            


อ่านบันทึกและอนุทินของท่าน ผอ.ชยันต์ แล้วนึกสะท้อนใจ  

ในยุคสมัยหนึ่งที่มีกระแสแห่งการยุบโรงเรียนขนาดเล็ก  

และหลาย ๆ โรงถูกยุบรวม  และยุบเลิก  โรงเีรียนของคุณ

มะเดื่อคือเป้าหมายโรงเรียนหนึ่งที่อยู่ในกระบวนการนี้เช่น

เดียวกัน เนื่องจากนับเนื่องมาเท่าที่ค้นประวัติได้ก่อนหน้านี้ 

โรงเรียนของคุณมะเดื่อไม่เคยมีนักเรียนถึง 60 คนเลย


 สำนึกหนึ่งผุดขึ้นในสมองของคุณมะเดื่อทันทีที่ได้ทราบ

ข่าวการยุบโรงเรียนที่ใกล้เข้ามาจากท่าน ผอ.โรงเรียน  ....  

" โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนของชุมชน ผู้สร้างคือชาวบ้าน  มี

ประวัติยืนยาวมานับศตวรรษ  ไม่มีใครจะมายุบได้ เพราะเขา

ไม่ได้สร้างโรงเรียนนี้...."  ปณิธานอันแรงกล้าในใจของคุณ

มะเดื่อได้กำหนดแน่วแน่ในทันทีคือ  ตราบใดที่คุณมะเดื่อยัง

อยู่ที่โรงเรียนนี้ จะขอทุ่มเทสติปัญญาและความรู้ความ

สามารถที่มีอยู่ทั้งหมดเพื่อพัฒนา โรงเรียนนี้ให้อยู่ในระดับ

แนวหน้าให้ได้...!!  ไม่ว่าจะใช้เวลานานเท่าใด..."  


นับแต่วันนั้น   ผู้บริหาร (คนเดิม) ครูทุกคน และคุณมะเดื่อก็

ทุ่มเทแรงกาย แรงใจมุ่งเน้นพัฒนางานด้านวิชาการอย่าง

เต็มกำลัง  เด็กทุกคนอ่านออก  เขียนได้  และได้รับรางวัล

สูงสุดถึงระดับชาติหลายรางวัล  โรงเรียนเป็นที่ยอมรับของ

หน่วยงานต้นสังกัด  และเป็นที่ยอมรับของชุมชนทั่วไป  จาก

เด็กไม่ถึง 60 เพิ่มจำนวนขึ้นจน 200 กว่าคน  ห้องเรียนไม่

พอให้เด็กได้เรียน  โต๊ะเก้าอี้ไม่มีให้เด็กนั่ง  แต่ไม่ใช่ปัญหา

อะไรเลย  ผู้ปกครองมุ่งมองที่คุณภาพ ไม่ใช่ความงดงาม

ของอาคารสถานที่


คุณมะเดื่อทราบดีถึงปัญหาในการพัฒนาคุณภาพการศึกษา

ของโรงเรียนขนาดเล็ก ที่มันมากมายเกินกว่าที่หน่วยเหนือ

ผู้ที่อยู่บนหอคอยงาช้างจะมองเห็นได้ โดยเฉพาะในยุคสมัย

นี้  โรงเรียนของคุณมะเดื่อ เคยเหลือครู  4  คน ในขณะที่มีเด็ก  8  ชั้นเรียน  ครูคนหนึ่งสอน 2 - 3 ชั้น  ในขณะที่งานอบรม  งานประชุม ( ประเภทผลาญงบประมาณ) ก็มีมาไม่เว้นแต่ละสัปดาห์  บ่อยครั้งที่ ในช่วงนั้นโรงเรียนของคุณมะเดื่อเหลือครูสอนแค่ 1 - 2 คน  แต่ด้วยพลังใจ เป้าหมายเดียวกัน พวกเราจึงยืนอยู่ได้


คุณมะเืดื่อ เห็นใจ และเข้าใจดี กับกระแสที่แปรปรวนของวงการศึกษาที่กำลังเป็นอยู่ ว่ามันบั่นทอนกำลังใจกันขนาดไหน จึงขอให้กำลังใจกับผู้บริหาร คณะครู และบุคลากรทางการศึกษาในโรงเรียนขนาดเล็กทุกท่าน  อย่าได้หวั่นไหว  อย่าได้หมดกำลังใจ  ยิ่งกระแสนี้มารบกวนเราเท่าไร  ก็ขอให้ทุ่มเทแรงกาย แรงใจให้กับโรงเรียนของเรามากเป็นสิบเท่า  จงตั้งปณิธานให้เป็นหนึ่งเดียวกัน   เราอยู่ในชุมชน  เรามีเด็กนักเรียน เรามีผู้ปกครอง  บุคคลเหล่านี้ยังต้องการเรา  ทุกคนรักเรา  และจะสู้ไปกับพวกเรา  ขอเพียงพวกเรา..." อย่ายอมแพ้ " เท่านั้น

                     

 อย่าหมดกำลังใจ  อย่ายอมแพ้นะ.....

                      ท่านผอ.ชยันต์   เพชรศรีจันทร์


              


.........................................................................................


ขอบคุณเพลงประกอบจาก You Tube