เหลือเวลาอีกหนึ่งเดือนก็จะหมดเวลาการทำงาน Part Time ของน้องปอแล้ว ผู้เขียนถามความรู้สึก ความคิดเห็นกับการทำงานเป็นทีม ทำงานร่วมกับคนอื่นแล้วเป็นอย่างไร
ลูกสาวบอกว่า ก็ดีนะ ในความคิดของน้องปอบอกว่า ในแต่ละทีม ก็จะแตกต่างกันไป บางทีมที่มีผู้ใหญ่ที่อายุมากๆทำงานร่วมด้วยก็จะดูเคร่งเครียดเกินไป
ส่วนทีมของลูกสาวบอก ทำงานสนุกสนาน ไม่เครียด ช่วยเหลือกันดี ถ้าใครจะเลิกงานก่อน หรือหยุดก็จะบอกให้รู้กัน เพื่อที่เหลืออาจจะต้องเลิกงานดึกขึ้น หรือทำงานมากขึ้น
"วันนี้หนูเข้าไปวางบิลก่อนดีกว่า เพราะพี่คนหนึ่งเขาหยุด เผื่อพี่ๆเขามากันจะได้แพ็คงานได้เลย" น้องปอบอกผู้เขียนในเช้าวันหนึ่งก่อนเวลาเริ่มงาน
ผู้เขียนรู้สึกดีใจที่ลูกสาวมีความรับผิดชอบน้อยๆ นั้น
"ที่ไม่ชอบคือเวลาที่หัวหน้าให้ไปช่วยทีมอื่น" น้องปอบอก
"อ้าว ทำไมล่ะ ที่เขาให้ไปก็คงหมายถึงงานทีมเราเสร็จหรือเหลือน้อยแล้ว เขาถึงให้ไป"
ผู้เขียนบอกไปว่า หน้าที่ของเราก็คือการให้ความร่วมมือกับหัวหน้า ถ้าทำไม่ไหว หนักเกินไปก็ต้องบอกหัวหน้า เพราะนั่นคือหน้าที่ของหัวหน้าที่ต้องเกลี่ยงานให้สมดุลกันของทุกๆทีม
"ถ้าหัวหน้าขอความร่วมมือแล้ว ไม่ได้ ถ้าเป็นหนู จะทำยังไงล่ะ"
"แต่นี่ เขาให้หนูไปบ่อยเลย คนเก่าไม่ค่อยใช้หรอก"
ผู้เขียนยิ้มและบอกว่า นั่นเพราะหัวหน้าเขาไว้วางใจ ว่าเราช่วยเขาได้
"ถ้าเป็นหนู จะให้ผลัดเปลี่ยนกันไป เพื่อจะได้ไม่เสียเปรียบกัน"
น้องปอบอกอีกว่าทำไมงานด้านนอกLine ถึงต้องขอความช่วยเหลือทุกๆวัน ผู้เขียนตอบไปว่าเพราะลักษณะงานที่แตกต่างกัน เป็นงานชิ้นใหญ่ แพ็คยาก ต้องใช้พื้นที่และเวลามากกว่างานอื่นๆ จึงเสร็จหลังเพื่อนทุกวัน
และนั่นคือ ต้องการความช่วยเหลือจากทีมอื่นที่งานเสร็จก่อนให้ไปช่วยทุกวัน
"แล้วทำไม เขาไม่จัดคน จัดสถานที่ให้พอล่ะ"ลูกสาวสงสัยต่อ
"นั่นเป็นเรื่องที่หัวหน้าต้องนำไปคิด และพวกเราคนทำงานก็ต้องเสนอแนะในสิ่งที่จะพัฒนาให้ดีขึ้น"
พอจะจับประเด็นได้ว่ามุมมอง การทำงานเป็นทีม ของน้องปอได้บ้างดังนี้
-การให้ความร่วมมือในทีมและระหว่างทีม
-การเสียสละเพื่อทีม
-การวางแผนที่ดีในทีม
-การสนุกกับงาน ทำให้งานออกมาดี
-การเสนอแนะวิธีการใหม่ๆ
-จริงใจต่อหน้าที่
........................
ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้ครับ
พ.แจ่มจำรัส
6 พฤษภ่คม 2556

มีความสุขที่ได้อ่านเรื่องราวของคุณพ่อช่างบอกช่างสอน กับคุณลูกขี้สงสัยค่ะ
พ่อลูกผูกพันจริง ๆ น่ารักดีจ้ะ
ถึง พี่ พ.แจ่มจรัส และน้องปอ
ขอบคุณเรื่องราวดีๆ จากการลงมือทำที่พ่อลูกต่างถ่ายทอดและเป็น Coaching ให้กัน ผมอ่านแลัวผมรู้สึกทั้งความผูกพันธ์การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ พร้อมทั้งการทำงานเป็นทีมที่ถ่ายทอดได้เข้าใจง่ายครับ
มาเชียร์น้องปอ ก่อน
เผื่อจะได้สอนน้องปอ เย้ๆ
น้องปอน่ารักนะคะ
ถึงจะไม่รู้ว่างานที่น้องปอทำ คืองานอะไร แต่บทสนทนาของพ่อ/ลูก ก็ทำให้ทราบบรรยากาศในการทำงาน ขององค์กร และทัศนะต่อการทำงานเป็นทีมของน้องปอและของพ่อค่ะ
ปกติเวลาลูกบ่นหัวหน้าให้ฟัง พ่อแม่มักจะเข้าข้างลูก ไม่ต้องการให้ลูกเสียเปรียบ และตำหนิหัวหน้าไปตามลูก
แต่จากถ้อยคำที่พูดกับลูก ชื่นชมว่า คุณพ.แจ่มจำรัส เป็นผู้ที่มีความยุติธรรม แตก็ใส่ใจในความรู้สึกของลูก และมีจิตวิทยาในการจูงใจลูกให้อยากเสียสละในการทำงาน ค่ะ (ราวกับผู้เชี่ยวชาญในแขนงจิตวิทยาอุตสาหกรรมทีเดียวนะคะ)
ขอบคุณคุณหมอkunrapee
แต่ก็มีบางครั้ง ที่ต้องพูดจน(ขอยืมคำโบราณมาใช้ ) คือ พูดจนปากเปียกปากแฉะ นะครับ...อิอิ
ขอบคุณครับ คุณมะเดื่อ
สิ้นเดือนนี้ก็จะไปเรียนแล้วครับ คงเหงาน่าดูที่ไม่มีใครมาคอยบ่น คอยซักถาม...
ขอบคุณครับคุณ ลูกหมูเต้นระบำ
มีผู้รู้บอกว่า การสอนงานสอนคนใกล้ตัว คนใกล้ชิด ยากมากกว่า คนอื่นๆ เห็นจะจริงก็ตอน น้องปอมาทำงานpart timeนี่แล่ะครับ
ขอบคุณครับอาจารย์ขจิต ฝอยทอง
เป็นความโชคดีของน้องปอแน่ๆครับที่จะได้เรียนกับอาจารย์ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษ อ่อนมากครับ...
ขอบคุณครับอาจารย์ไอดิน-กลิ่นไม้
เพราะความไม่รู้ด้านวิชาการ ด้านการจัดการของผมเองครับ ผมเลยไม่กล้าสรุป หรือชี้ให้เห็นได้ตามหลักวิชาการ เลยเอาเป็นคำพูดสนทนาและบรรยากาศการทำงาน ผมเชื่อว่าหลักการที่ถูกต้องหรือบกพร่อง ต้องแก้ไข ทุกอย่างมันน่าจะแฝงอยู่ในการทำงาน ในหน้างานประจำนี้ล่ะครับ....
เผื่อผู้รู้หรืออาจารย์ จะได้ช่วยแนะได้ครับ
สวัสดีค่ะคุณพ.
ให้กำลังใจพ่อ-ลูก ผูกสัมพันธ์กันเป็นทีมที่ดีค่ะ...
ขอบคุณครับคุณยาย
อนาคต น้องปอ ยังไม่อาจคาดหมายได้ ว่าจะเป็นคนเก่ง เป็นผู้นำ
แต่เราพ่อแม่ก็อยากให้เป็นคนดีครับ...
ขอบคุณพี่ใหญ่ครับนาง นงนาท สนธิสุวรรณ
บางครั้งก็มีงอน มีง้อ เป็นธรรมดา ใช่ไหมครับ...
มาชื่นชมน้องปอค่ะ
น้องปอสู้ๆ ถ้าน้องปอลืมแปรงสีฟันแล้วไม่มี 7-11 น้องปอจะทำอย่างไร?
คุณพ่อ พ.แจ่มจำรัส ห้ามตอบนะครับ ^^