ช่วงเทศกาลสงกรานต์ที่ผ่านมา
ฝนตกกระหนุ่ำให้ได้ฉ่ำเย็นกันทั่วหน้า
ท้องฟ้าก็คงอยากเล่นสงกรานต์เช่นกัน
ณ ริมรั้วบ้าน มองเห็น เถาตำลึง
มองแล้ว ...
เหมือนยื่นมือมาให้จับ สัมผัสมือฉันหน่อย
บ้างมองแล้วเหมือนกำลังรำฟ้อน
ก้านอวบอิ่มน้ำ ใบสีเขียว ชื่น
บ่งบอกถึงความสุข ความสมบูรณ์
มุมนี้...(1)
มุมนี้...(2)
มุมนี้...(3)
มุมนี้...(4)
มุมนี้...(5)
มุมนี้...(6)
มุมนี้...(7)
การบันทึกภาพธรรมชาติ ทุกๆครั้งที่ได้สัมผัส มันทำให้ฉันนั้นมีความสุขเสมอ แม้ว่า การถ่ายภาพของฉันนั้นไม่ได้งามอย่างมือโปร แต่สิ่งที่ได้ เมื่อถ่ายภาพ คือความสุข ความเพลิดเพลิน สุขที่ได้ทำ
และจะชื่นชอบเสมอ เมื่อมีใคร แต่งบทกวีให้
อย่างบทนี้
" เจ้าตำลึง เริ่งร่า ท้าสายฝน
เจ้าอดทน อดกลั้น กระนั้นหรือ
เจ้าเลือกใช้ ชีวิต เป็นอยู่คือ
เจ้าฝึกปรึอ กระบวนยุทธ์ ดุจดั่งเรา"
;)...
โดย : Wasawat Deemarn ที่มา : http://www.gotoknow.org/journals/122925
ขอบคุณค่ะ :)
<p></p>
ขอบคุณ สายฝนที่หล่นมา ทำให้ทุกอย่าง สดชื่นขึ้น
ขอบคุณทุกสรรพสิ่ง รายรอบกายา ที่พาให้สุขใจ
ขอบคุณทุกๆท่านที่ติดตามอ่านบันทึก นะคะ
ขอขอบคุณทุกๆท่านที่ติดตามอ่านบันทึกนะคะ
.... สวัสดีค่ะ :)
นารี ชูเรืองสุข
20 เมษายน 2556
<p></p>
....
ฝีมือบนจานอาหารและยังปรากฎบนภาพถ่ายด้วยนะคะ เก่งจริง ๆ พี่สาวคนนี้
ด้วยคิดถึงเสมอ ไม่ค่อยได้ทักทาย
ปล.ยังไม่ได้ส่งการบ้าน อ่ะค่ะ เลือกไม่ถูก ยังทันนะคะ :)
ตำลึงทั้งสวยและมีคุณค่า...
ชอบข้อความด้วยค่ะ :)
สวยค่ะ
...
เจ้าตำลึง วนเวียน แปรเปลี่ยนรูป
บรรจงจูบ กิ่งก้าน วานสาขา
ม้วนเล็กเล็ก นิดเดียว เกี่ยวอุรา
ด้วยศรัทธา บรรจง ระหงกาล
...
เถาตำลึงฝากสุนทรียภาพของการเติบโต และขยายพันธุ์ด้วยธรรมชาติเป็ฯใจเสมอค่ะ
ฝีมือถ่ายภาพไม่ด้อยไปกว่าการทำอาหารเลยนะคะ ชอบมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ต้องขอเขียนบทกวีบ้าง ภาพงามมากค่ะคุณหนูรี
งามแต้
ฝีมือถ่ายภาพสวยมากค่ะ