พระเนื้อผงปูนเปลือกหอยนั้น หลากเนื้อ

ตามความเป็นไปได้ (Permutation) มีได้เป็นร้อยๆแบบ แต่บางแบบจะมีมากน้อย (Probability)นั้นอีกเรื่องหนึ่ง บางแบบอาจจะไม่มีเลย หรือไม่เหลือเลยก็เป็นได้
เพราะเป็นพระทำมือ ผสมแต่ละครั้งไม่มีสัดส่วนแน่นอน

จึงมีทั้งความแก่อ่อนของ
(1)ระดับปูนดิบ x (2)ระดับปูนสุก x (3)ระดับตั้งอิ้ว x (4)ระดับความละเอียด x (5)ระดับความแน่นในการกดพิมพ์ x (6)ระดับความชื้นในขณะกดพิมพ์ x (7)ความหนาขององค์พระ x (8)แบบของการลงรัก x (9)สภาพการเก็บรักษา x  (10) ลักษณะการใช้ที่ผ่านมา

แต่ละปัจจัยของความแปรปรวน ก็มิได้มีแค่สองสามระดับ แต่น่าจะเป็นทั้งความแตกต่าง และความต่อเนื่องที่ประเมินได้ยาก ที่ต้องอาศัยจินตนาการมากทีเดียว

ก่อนจะหยิบ จึงจำเป็นต้องวิเคราะห์เนื้อให้ออก
ไล่ไม่ครบ มองไม่ออก อ่านไม่ออก วางเลยครับ

เพราะ ในวงการ...เขาว่า

"พระสมเด็จ เสร็จทุกราย"

คงเป็นเพราะความหลากหลายนี่กระมังครับ

จึงไม่ค่อยเหมาะและไม่ขอแนะนำในการเริ่มเรียนของมือใหม่หัดส่อง และโดยเฉพาะกับนักส่องที่ชอบท่องจำเนื้อ ไม่ค่อยใช้ความคิด

เพราะพระเก๊เลียนแบบเฉียบๆ หลากแบบ มีมากเหลือเกิน

จุดสำคัญของวิธีการอ่าน และหยิบพระเนื้อผง ก็อยู่ตรงที่

อ่านเนื้อได้ไม่ครบ เนื้อหาขัดแย้งกันเอง มากไป น้อยไป และที่สำคัญ ออกไปทาง "พลาสติกอัดแต่งผิว   วางเลยครับ อันตราย

แต่ถ้า..........

อ่านได้ครบ จาก 1-10 ภายใต้ความหลากหลายและแปรปรวนแล้ว 

อ่านได้จบ เนื้อหาครบถ้วน สมส่วน สมราคา

จึงควรแก่การหยิบได้เลยครับ