ผู้เขียนพบถ้อยคำบางคำจากบันทึกหนึ่งบนโลกonline...พร้อมกับเสียงเพลงที่บาดอารมณ์และความรู้สึกเมื่อผู้เขียนได้รับฟัง...

จึงอยากเก็บไว้ให้ใครบางคน...ที่กำลังท้อแท้กับชีวิตได้อ่านและฟังบทเพลงที่บรรเลงไว้ในบันทึกนี้ ซึมซับและเก็บไว้เป็นกำลังใจให้กับตัวเอง ที่จะก้าวย่างต่อสู้กับชีวิตบนโลกที่สวยงามใบนี้....ต่อไป

ถึงเธอ,

เธอที่กำลังอ่านจดหมายฉบับนี้อยู่

ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนและทำอะไรอยู่ก็ตาม

สำหรับฉัน ในตอนที่มีอายุ 15 ปี

ในตอนนั้นช่างมีเรื่องราวให้กังวลมากมาย และก็ไม่สามารถบอกกับใครๆได้

ถ้าจดหมายฉบับนี้ได้ส่งถึงตัวฉันเองในอนาคต,

ฉันคงมั่นใจที่จะบอกความลับเหล่านั้นให้ฟังได้

ตอนนี้,ฉันรู้สึกพ่ายแพ้และเสียน้ำตาให้กับใครบางคน

ผู้ซึ่งไม่ได้อยู่ในชีวิตของฉัน ฉันจะเชื่อคำพูดของเขาดีหรือไม่

นี่เป็นอีกครั้งนึงที่หัวใจนั้นแลกสลายครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ในใจกลางของความเจ็บปวดนั้น, ฉันต้องอยู่กับปัจจุบัน

ถึงเธอ,

ขอบคุณนะ

ฉันมีอะไรจะบอกเมื่อตอนที่ฉันอายุ 15 ปี

ถ้าเธอได้ถามต่อไปว่า ในอนาคตเธอจะทำอะไร ที่ไหน

เธอจะมองเห็นคำตอบนั้น


ปัญหาเปรียบเสมือนคลื่นพายุในท้องทะเล ที่เธอจะข้ามพ้นไปได้

แต่เธอต้องพายเรือของเธอที่พกพาความฝัน ไปสู่ฝั่งฝันในวันพรุ่งนี้


ตอนนี้, ขอจงอย่ายอมแพ้ และอย่าเพิ่งเสียน้ำตา

ขณะที่ เธอกำลังท้อแท้

ก็แค่เชื่อมั่นเสียงภายในใจของเธอเท่านั้นเอง

สำหรับฉันเอง ในตอนที่เติบโตขึ้น ในค่ำคืนที่ข่มตานอนไ่ม่หลับ

เมื่อฉันรู้สึกเจ็บปวด แต่ฉันก็จะรู้ว่า ชีวิตมันก็มีรสชาดที่แสนหวานและขมขื่น

นั่นแหละคือความหมายของชีวิต

ดังนั้น ขอให้เธอจงสร้างความฝัน โดยปราศจากความกลัว และเชื่อมั่นว่ามันจะสำเร็จ

เหมือนฉันที่เคยพ่ายแพ้และเสียน้ำตาให้กับใครบางคน

ผู้ซึ่งไม่ได้อยู่ในชีวิตของฉัน ฉันจะเชื่อคำพูดของเขาดีหรือไม่

ได้โปรดอย่าเพิ่งยอมแพ้ และอย่าเพิ่งเีสียน้ำตา

ในขณะที่เธอกำลังท้อแท้

จงเชื่อมั่นในตัวของเธอเอง

มันไม่สำคัญว่าเราอยู่ที่ไหน

อย่าวิ่งหนีจากความโศกเศร้า

จงยิ้มสู้กับมัน, และใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน


ถึงเธอ,

ผู้ที่กำลังอ่านจดหมายฉบับนี้อยู่

ฉันขอให้เธอพบความสุขนะ


p/p

ที่มา : http://www.oknation.net/blog/mojikung/2013/04/14/entry-1p/p