ขอบคุณคะ มองย้อนไป 15 ปีที่แล้วถ้าได้เขียนจดหมายแล้วเก็บไว้ ว่าตอนนั้นคิดอะไรอยู่คงจะดี
..คงหัวเราะ และร้องไห้ไปพร้อมกัน 
กับการตัดสินใจ เหตุผลตอนนั้น ไม่เหมือนตอนนี้  แต่ย้อนกลับไปอีกทีก็คงไม่เปลี่ยน
แต่บางการตัดสินใจ  มันก็สายเกินไปแล้วที่จะหาเหตุผล นอกจากเผชิญกับบทเรียนว่า..

มันไม่สำคัญว่าเราอยู่ที่ไหน

อย่าวิ่งหนีจากความโศกเศร้า

จงยิ้มสู้กับมัน, และใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน