การเรียนรู้ความทุกข์ของตนเอง 


เรื่องมันมีว่า  วันนี้ทั้งวันเลยหลังจากที่ครูอ้อยโพสต์บันทึกสุดท้ายเรื่อง  การเรียนรู้ในโลกออนไลน์  จากนั้นครูอ้อยก็เข้าไม่ถึงเว็บไซต์ gotoknow  ครูอ้อยรู้สึกมีความทุกข์  เริ่มจากความหงุดหงิด  ที่ไม่สามารถเข้ามาในเว็บได้  กดคลิกจนนิ้วซ้ายแทบหัก  แต่ก็ไม่คลายความทุกข์ได้


ครูอ้อยไม่ยอมให้ใจมีความทุกข์  เพราะความสุขของครูอ้อยอยู่ที่การได้เขียน  ได้อ่านบันทึกในเว็บไซต์แห่งนี้


จากนั้นก็เริ่มหาสาเหตุว่า  ทำไมจึงเข้าเว็บนี้ไม่ได้  ครูอ้อยไม่มีเพื่อนที่จะโทรไปถามได้เลย  จึงหาทางออกให้ตัวเอง  ด้วยการเขียนบันทึกนี้ไว้ก่อน  เมื่อสามารถเข้าถึง  จะได้นำไปวางได้เลย


เมื่อคิดได้อย่างนี้จึงทำให้ครูอ้อยคลายหงุดหงิดลงได้  และเข้าใจไปเองว่า  นี่คือรู้ทันกับความทุกข์ที่มีอยู่และสามารถแก้ปัญหาให้กับตนเองให้หมดทุกข์ได้


ในขณะที่มีความทุกข์นั้น  ครูอ้อยเกือบจะพังแป้นพิมพ์  ไม่เข้าใจว่า  สาเหตุเพียงเท่านี้ทำให้โมโหได้มากมาย 


แต่ตอนนี้หายโมโหแล้ว  ยังนึกขอบคุณตัวเองที่มีสติ  ยั้งคิด  ไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามจนทำลายสิ่งของลงไป  ในวินาทีนี้  อยากเล่าให้คนอื่น  อย่าทำตนเหมือนคนที่ไร้สติ  คิดให้นานๆ  ตระหนักให้นานๆว่า  การตัดสินใจอะไรลงไป  มันหนักหนาสาหัสจนเสียหาย  ก็อย่าได้ทำมันเลย  จงมีสติคิดให้รอบคอบก่อนทุกครั้ง