เช้าวันที่ ๑๑ ก.พ. ๕๖ผมไปถึงมสด. ก่อน ๘ น. โดยที่การนัดประชุมให้คำแนะนำโครงการวิจัยเวลา ๙.๐๐น. ผมจึงมีเวลาเดินชื่นชมบริเวณ
หากนั่งรถผ่านเข้าไปในวิทยาเขตหลักของมสด. เราจะรู้สึกว่าคับคั่งจอแจ มีรถจอดแน่น ๒ ข้างทาง และมีการก่อสร้างอาคารชิดกันแน่นขนัด
แต่เมื่อทำจิตให้สงบว่างจากความจอแจนั้น เดินไปบางสถานที่เราจะพบที่หรือมุมสงบสดชื่นในบริเวณมสด. อย่างที่ผมพบเมื่อเช้าวันที่ ๑๑ ก.พ. ๕๖
ผมลงรถที่หน้าบริเวณคณะครุศาสตร์ เดินไล่ดูต้นไม้ที่ปลูกในที่แคบตรงหน้าอาคาร ที่เตะตาคือบวบที่มีลูกห้อยอยู่บนค้างทั้งลูกแห้งลูกแก่ และลูกอ่อน รวมทั้งมีดอกด้วย
ผมเดินชื่นชมต้นไม้ในกระถางที่ปลูกเรียงรายข้างทางเดิน สวนออกไปทางด้านหน้า ผ่านหน้าครัวสวนดุสิตก็พบพื้นที่หน้ากว้างประมาณ ๑๕ เมตร เป็นพื้นที่สีเขียวอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน ผมก็ถูกดึงดูดให้เดินขึ้นเนินนั้นไป ผมตั้งชื่อเองว่าชื่อเนินพฤกษา เพราะเป็นพื้นที่สีเขียวอยู่ท่ามกลางป่าอาคาร
เดินไปตามทางเดินที่มีต้นไม้ร่มรื่นไปจนถึงสระว่ายน้ำอยู่บนยอดเนิน ด้านซ้ายมือเป็นศาลาสารภีคู่ มีต้นสารภีคู่หนึ่งอยู่ด้านหน้า ผมเดินเลยไปเลียบริมสระว่ายน้ำมีทางเดินแคบๆแต่ร่มรื่น มีต้นไม้สูงเป็นระยะๆ ต้นหนึ่งเป็นพิกุลต้นสูงกว่า ๑๐เมตร มีดอกพิกุลร่วงอยู่ใต้ต้นเป็นสัญญลักษณ์ ผมได้โอกาสเก็บดอกพิกุลใส่กระเป๋าเอามาฝากสาวน้อย
เสียดายที่ผมไม่ได้เดินไปจนสุดทาง เพราะอาจารย์ของมสด. บอกผมภายหลังว่าเดินไปโรงแรมที่อยู่ด้านหลังได้ แต่แค่นี้ผมก็ได้ชื่นชมบรรยากาศที่ไม่คาดคิดว่าจะมีในวิทยาเขตแห่งนี้
ผมเดินย้อนกลับมาที่เดิม และเดินเลี้ยวขวาไปทางหน้ามหาวิทยาลัย ไปที่บริเวณลานนั่งรับประทานอาหารและลานนั่งอ่านหนังสือ ผมเลี้ยวซ้ายไปผ่านบริเวณจอดรถยนต์ ผ่านหอสมุดออกมายังด้านหน้าครัวดุสิต
แล้วในที่สุดผมก็ไปนั่งที่ม้านั่งหน้าครัวสวนดุสิตหันหน้าออกถนน และบริเวณที่ผมเรียกว่าเนินพฤกษาที่มีต้นไม้และน้ำตก มีทางเดินไปสู่ศาลาชื่นอารมณ์ ศาลาสารภีคู่ ศาลากระจ่างศรี และสระว่ายน้ำที่ผมเดินไปชื่นชมและถ่ายรูปมาแล้ว
ผมจึงมีโอกาสนั่งสังเกตการแต่งกายของนศ. มสด. พบว่ามีนศ. ชายน้อยกว่าผู้หญิงหลายเท่า และนศ. หญิงที่สวมกระโปรงสั้นมากมีไม่ถึงครึ่ง ที่ชายกระโปรงเกือบถึงเข่ามีพอๆกัน และบางคนชายกระโปรงเกือบถึงตาตุ่มทีเดียว ทำให้ผมคิดว่าแฟชั่นกระโปรงนศ. น่าจะกำลังยาวขึ้นๆ
ผมนั่งฟังการกระจายเสียงข่าวจากวิทยุ และต่อมาเป็นข่าวการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัยแทนท่านเก่า (อ. มานิจสุขสมจิตร) ที่ลาออกจากกรณีข้อคิดเห็นไม่ตรงกับฝ่ายบริหารที่ไปรับทำงานให้แก่ฝ่ายการเมือง ในลักษณะที่ล่อแหลมต่อความมั่นคงในความเป็นกลางทางการเมือง และต่อความแม่นยำทางวิชาการ และข่าวอื่นๆของมหาวิทยาลัย
ผมนั่งพิมพ์บันทึกนี้จนอาจารย์วีระ พุ่มเกิด ตามหาพบ และเชิญให้ขึ้นไปที่ห้องประชุมเมื่อเวลาประมาณ ๘.๓๐ น.
วิจารณ์ พานิช
๑๑ ก.พ. ๕๖
ด้านหน้า เนินพฤกษา (ชื่อผมตั้ง)
ทางเดินขึ้นเนิน
สวนพฤกษาด้านหน้าเนิน
ศาลาสารภีคู่
ทางเดินและต้นไม้ริมเนิน
ต้นพิกุลสูงใหญ่
พุ่มพิกุล
ทางเดินร่มรื่นสงบเงียบ
