Education for all.
All for education.

เทคนิควิธีวิธีจะเกิดขึ้นได้ด้วยการเพาะบ่ม  หรือตกตะกอนให้ได้เกิด...รักการเรียนรู้ตลอดเวลา  แต่ละคนย่อมมีการปลูกสร้างนิสัยที่แตกต่างกัน  บ้างก็มีตัวอย่างที่ดีให้เห็นทุกวัน  จนเกิดแรงบันดาลใจที่จะประพฤติปฏิบัติแบบนั้นบ้าง  ปรารถนาจะเป็นแบบนั้นบ้าง  เกิดการฝันใฝ่ที่จะเดินทางตามที่ฝัน  บางคนก็เก็บรายละเอียดไปตลอดชีวิต  จนเป็นขุมทรัพย์มหาศาลทางการเรียนรู้  บางคนก็ปล่อยเวล่าให้เนิ่นนานไปจนไม่ได้อะไรเลย จะทำอย่างไรเล่า  ให้คนเกิดขุมทรัพย์นี้  นอกจากการฝึก  การใฝ่รู้ใฝ่เรียน ผนวกกับความทะเยอทะยานใฝ่ดี


55ปีที่ผ่านมาของผู้เขียนคือ ครูอ้อย นี้มีตัวอย่างตามวัยที่ผ่านไป  ตั้งแต่เล็กครูอ้อยจะมีคุณพ่อเป็นตัวอย่าง  มีคุณแม่ที่เป็นภาพฝังลึกในจิตใจ  นั่นคือ ความพยายาม  ครอบครัวเราเป็นคนจน  แต่คุณพ่อก็มีความสามารถสอบชิงทุนไปเรียนที่ประเทศอเมริกาได้  คุณแม่เรียนมาน้อยแต่มีความสามารถตัดเสื้อผ้าให้ลูกๆทุกๆคนสวมใส่ได้  ครูอ้อยถูกปลูกฝังมาจากตัวอย่างในครอบครัว  จนตัวครูอ้อยเองมีความพยายามอยู่ในตัวเสมอเหมือนคุณพ่อคุณแม่  ที่ได้ไปเรียนที่ต่างประเทศและตัดเสื้อผ้าให้ลูกใส่ได้


ความพยายามถูกบ่มเพาะในตัวจนเกิดความทะเยอทะยานที่จะเหมือนคนอื่นที่ชื่นชอบ  เมื่ออายุ10ปี คนใกล้ๆบ้านห้องแถวอ่านภาษาอังกฤษได้ไพเราะมาก  สำเนียงดีและน่าเอาอย่าง  ครูอ้อยเริ่มฝึกอ่านแบบดัดจริตเสียงเล็กเสียงน้อย จนได้เป็นตัวแทนในการอ่านเสมอๆ  จนกระทั่งกลายเป็นความรักที่จะเรียนทางด้านภาษา ตราบจนทุกวันนี้ที่เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ


รอบๆตัวเรามีอะไรที่น่าเรียนรู้มากมาย  เราเลือกสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ตัวเรา  เลือกให้เหมาะสม  ทำไม่ได้แบบนั้นก็ต้องฝึกฝน  หมั่นเพียรกับเรื่องๆนั่นๆจนเกิดความชำนาญ  จนกระทั่งพบกับความสำเร็จคือมีชื่อเสียง  มีผลงานเป็นประจักษ์  เมื่อมีผลงานเป็นรูปธรรมก็จะมีแรงจูงใจให้ได้ปฏิบัติต่อเนื่องไปอีก


บางคนต้องให้พ่อแม่ผู้ปกครองชี้แนะให้ว่า  ควรเลือกการเรียนรู้แบบใด  บางคนก็ชอบและสนใจเกิดการเรียนรู้ด้วยตนเอง  มีครอบครัวเป็นผู้สนับสนุน ดังนั้นครอบครัวก็มีส่วนสำคัีญอย่างยิ่งที่ได้ปลูกฝังให้คนมีนิสัยรักการเรียนรู้ตลอดเวลา


นอกจากนอนหลับเท่านั้นที่เราไม่ได้ใช้สมองในการเรียนรู้  ในขณะที่เราลืมตาหายใจเราสามารถเรียนรู้ได้ตลอด  ตอนเป็นเด็กเราเรียนรู้ได้ด้วยต้องมีเครื่องมือ  ครูอ้อยชอบดนตรีไทย  มีความปรารถนาที่จะเรียนดนตรีไทยมากๆ  แต่ครอบครัวยากจนจึงไม่มีเครื่องมือที่จะเรียนที่จะฝึกฝน  จึงเลือกเรียนรำไทยที่ไม่ต้องใช้เครื่องมือใดๆ  เพียงแต่ฝึกฝนเพียรพยายามก็จะเป็นนางรำได้ออกงานหลายงาน  และได้นำมาสอนนักเรียนได้อย่างถูกต้อง  


แต่พอเติบโตขึ้นมาเกิดการเรียนรู้โดยไม่ได้ใช้เครื่องมือ  นั่นคือเรียนรู้เรื่องพฤติกรรม  ใช้การสังเกตเป็นเครื่องมือ ประสาททั้งห้าที่มีอยู่เรียนรู้  ทุกวันนี้ครูอ้อยเรียนรู้เรื่องของคนรอบข้าง  สังเกตพฤติกรรมของเขาจนเข้าใจ  เกิดการเรียนรู้ว่าเขาเป็นคนอย่างไร  หลีกเลี่ยงการปะทะและเกิดเรื่องร้ายได้  หากเราเรียนรู้ด้วยการสังเกตบ่อยๆ  เราจะกลายเป็นขวัญใจของเพื่อนๆ  เพราะเราจะรู้ใจเพื่อนและไม่ทำอะไรๆขัดใจเพื่อน  


ถ้าเปรียบเทียบครูอ้อยเป็นต้นไม้  ต้นไม้ต้นนี้ได้มีการพรวนดินรดน้ำใส่ปุ๋ยให้งอกงามเสมอ  และหลายปีแล้วครูอ้อยก็ทำหน้าที่พรวนดินรดน้ำใส่ปุ๋ยกับต้นไม้หลายๆต้นมาเสมอ  หวังว่าต้นไม้เหล่านี้จะเป็นต้นไม้ที่เติบโตงอกงามมีดอกผลเป็นประโยชน์ต่อไป


ครูอ้อยถูกพรวนดินคือให้ได้ดูตัวอย่างที่ดี  รดน้ำคือ สนับสนุนให้ได้มีโอกาส  ใส่ปุ๋ยคือความทะเยอทะยาน

น่าจะเป็นเทคนิควิธีที่ทำให้รักการเรียนรู้ตลอดเวลา..ได้