สัปดาห์ที่ผ่านมาถือว่าเป็นสัปดาห์สุดท้ายที่ผู้เขียนจะต้องคืนห้อง ในแฟลตที่พักของคณะแพทย์ ฯ จริง ๆ แล้วต้องคืนภายในวันศุกร์ แต่เป็นเพราะผู้เขียนยังเก็บของไม่หมด เลยแกล้งทำเป็นลืมไป

สาเหตุที่ต้องออกเพราะตัวเองไปสร้างบ้านอาศัยอยู่ข้างนอกได้ไม่นาน จึงไม่ได้อาศัยและใช้ที่พัก  และมีคนร้องเรียนไป

จริง ๆ ก็อยากคืนห้องตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ติดอยู่กับกรุสมบัติ ข้าวของบางอย่างที่ไม่ได้ใช้ และก็ไม่มีที่เก็บจึงอาศัยแฟลตเป็นที่เก็บข้าวของไปพลาง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเอกสาร และแผ่นกระดาษ

วันอาฑิตย์ที่ผ่านมาพวกเราจึงจัดการเก็บข้าวของส่วนใหญ่แปรรูปเป็นเงิน (นำไปขาย) และได้คืนกุญแจห้องเรียบร้อยไปแล้วในวันนี้

ในกรุสมบัติเก่าทั้งหลายของผู้เขียน พบสิ่งมีค่า ไม่สามารถประเมินค่าได้ มันคือข้อคิด คติที่ผู้เขียนเก็บสะสมมาตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือ เสียดายที่สมัยนั้นเราจดเอาไว้แต่ไม่ได้ระบุถึงที่มา หรือ Refference เหมือนกับสมัยนี้ เป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่ง

ผู้เขียนจึงได้นำมารวบรวมเก็บไว้ในบันทึกครั้งละนิดครั้งละน้อย เป็นต้นว่า....

  • คนมองโลกในแง่ดี หัวเราะให้ลืม คนมองโลกในแง่ร้าย ลืมที่จะหัวเราะ
  • การไม่มีอะไรจะทำเลยไม่ใช่เรื่องสนุก การมีอะไรทำมากมายแต่ไม่ทำเป็นเรื่องสนุกกว่า
  • ผู้ที่ได้พยายามแล้วแต่ไม่สำเร็จ ย่อมภูมิใจกว่าผู้ที่ไม่พยายามแต่สำเร็จ
  • ผู้ที่อยากทำ จะหาทางทำให้ได้ ผู้ที่ไม่อยากทำ จะหาข้อแก้ตัวให้ได้
  • อยากรู้คนอื่นคิดต่อท่านอย่างไร ลองทำให้เขาโกรธดูสิ
  • เคล็ดลับความสุขของเรา ไม่ได้อยู่ที่การได้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบ แต่อยู่ที่ชอบสิ่งที่ตัวเองทำ
  • สิ่งที่เราคาดคิดมักไม่เกิด สิ่งที่จะไม่คาดคิดมักเกิดขึ้นเสมอ
  • ความภูมิใจยิ่งใหญ่ของเราไม่ได้อยู่ที่เราไม่เคยล้ม แต่อยู่ที่สามารถลุกขึ้นได้ทุกครั้งที่เราล้มลง
  • ผู้ที่จำอดีตไม่ได้ จะต้องทำผิดซ้ำอีก
  • ผู้กล้าหาญกลุ่มน้อย มีพลังมากกว่าคนขี้ขลาดกลุ่มใหญ่
  • คนเรามักพอใจกับสิ่งที่ตนเองมีอยู่ แต่ปัญหาคือไม่พอใจกับสิ่งที่ตนเองไม่มี
  • การตั้งเป้าหมายอย่างเดียวไม่พอ จะต้องยิงให้ถูกด้วย
  • จงฟังคนที่คัดค้านเรา จงฟังคนที่ด่าว่าเรา เพราะเราจะได้ข้อคิดมากกว่าคนที่ยกยอเรา
  • คนที่ไม่มีใครรักเป็นคนที่โชคร้าย แต่คนที่ไม่เคยรักใครเป็นคนที่โชคร้ายยิ่งกว่า
  • ปิดตาทั้งคู่ ปิดหูสองข้าง ปิดปากเสียบ้าง นอนสบาย
    เปิดตาทั้งคู่ เปิดหูสองข้าง ไม่ปิดปากเสียบ้าง เป็นทุกข์จนตาย

"ถ้าท่านทำตัวแข่งกับสังคม    ทางแห่งความล่มจมกำลังจะตามมา
 ถ้าท่านทำงานเห็นแก่หน้า      ท่านจะพบกับปัญหาเรื่อยไป
 ถ้าท่านทำตัวเห็นแก่ได้          ท่านอย่าหวังน้ำใจจากเพื่อนฝูง
 ถ้าท่านกลัวจนเกินไป             ท่านจะทำอะไรไม่ได้ความ
 ถ้าท่านกลัวจนเกินงาม           ท่านจะพบกับความเดือดร้อน
 ถ้าท่านขาดความพอดี           ท่านจะเป็นหนี้เขาตลอดกาล
 ถ้าท่านหวังแต่ความสนุก        ท่านจะเป็นทุกข์มหาศาล
 ถ้าท่านขาดความยั้งคิด          ชีวิตทั้งชีวิตจะหมดความหมาย
 ถ้าท่านทำใจให้สงบ               ท่านจะพบกับความสุขที่เยือกเย็น"

                                           ฯลฯ