ดอกไม้..ที่มีชื่่อว่า.."พวงชมพู" บานสล้าง..อยู่บน..กองขยะ.."หล่อน"เด็ดมันมาทั้งช่อแล้วเสียบลงบนขวดพลาสติก..ขยะเก่าเก็บใบนั้น....(แอบคิด..ทำไมดอกไม้ที่สวยสดงดงามมันบานจึงมาบานบนกองขยะ)..ข้างรั้วบ้าน....ริมทางด่วนได้...

ตะขบต้นนั้น"หล่อน"คุ้นเคยกับมันดี..มันเป็นตะขบที่ไม่ชอบมีชีวิตอยู่ในรั้วคอนกรีต..มันจึงยื่นกิ่งออกมาสูดดมความอิสระ...หล่อนเด็ด..ลูกมันส่งเข้าปาก..พร้อมขอบใจใน..ความหอมหวานพร้อมเปรียบมันกับลูกเชอรรี่ที่มาจากต่างประเทศแถวเยาวราชที่มีราคาสองสามร้อยบาทต่อกิโล.."หล่อนหัวเราะอยู่ในใจ"...

"หล่อน"เดินสวนทางกับชายที่เริ่มหมดความเป็นหนุ่มแถมมีขาไม้ที่ลากมาด้วย..ก่อนจะผ่านกันไป"เขา"เอื้อนเอ่ย...ขอ  ผมกินข้าวซักมื้อ...หล่อนยิ้มพร้อมหยิบถุงผ้าเล็กๆใบนั้นออกมาดูมันมีแต่เศษกระดาษแต่เดี๋ยวนะ..กระดาษสีเขียวขมุกขมอมถูกส่งผ่านมือมือชายนั้นไป..เขาให้พรก่อนลา"ขอให้ร่ำรวย.."หล่อน"มิได้ใส่ใจ..เพราะมัวแต่คิดถึงความหอมลมุนของตะขบสองลูกนั้น..กับชีวิตและธรรมชาติ..ริมทางด่วน....กาจนาภิเษก