เพราะเส้นทางสำเร็จรูปที่ผ่านล่วง

จึงไหวหวั่นต่อสิ่งที่คาดเดาไม่ได้

      เพราะเสียงสรรเสริญที่เซ็งแซ่

      จึงไหวหวั่นต่อความสงบงัน

              เพราะมั่นคงกับกรอบอันเหนียวแน่น

              จึงไหวหวั่นกับการตัดสินใจเอง

                       เพราะความร่มรื่นแห่งร่มเงาบัง

                       จึงไหวหวั่นต่อเงาทะมึนของก้อนเมฆ

เพียงเปิดองศาของเปลือกตา

เธอก็จะเห็นฟ้ากว้างขึ้น

          เพียงคลี่ขยายมุมปาก

         เธอก็จะมีเพื่อนมากขึ้น

              เพียงหยุดเดินตามรอยเท้าคนข้างหน้า

              เธอก็จะเห็นเท้าที่ก้าวเดินของตัวเอง

                  เพียงลืมตัวเองสักนาที

                  เธอก็รู้เห็นผู้คนรอบตัว 

 

บันทึก เตือนตน