“วันอำลา”


วันเอ๋ยวันเวลา

พัดพาคำนึงมาถึงนี่

เหมือนใกล้เหมือนไกลในวันนี้

สายใยไมตรีมีให้กัน


พบกันวันแรกเราแปลกหน้า

ค่อยค่อยพัฒนามาตามขั้น

ร้อยโยงสายใยสายสัมพันธ์

รู้จักรักกันอย่างมั่นคง


วันนี้ต่างไปไม่เหมือนก่อน

อาวรณ์อาลัยในความหลง

ไมตรีที่ให้ด้วยใจจง

ยืนยงยาวไกลไปแสนนาน


วันเอ๋ยวันอำลา

รอยแต้มน้ำตาจนชาด้าน

ซ่อนรอยร้อนรนจนร้าวราน

อยากให้วันวานนั้นย้อนคืน