หลายๆ คน มักตั้งคำถามเกี่ยวกับความรัก

บางคนอาจลังเลสงสัย  ว่า... ความรู้สึกที่คิดว่า....."เรารักเขานะ" ความจริงแล้ว มันใช่ความรักหรือเปล่า?? “เป็นแท้ของเราหรือเปล่า” “ความรักที่แท้จริงมันเป็นอย่างไร” “แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าเรารักเขาจริง”

คงต้องกลับมาสังเกตอาการของตัวเองแหละนะคะ

 เมื่อไหร่ที่เกิดความรู้สึกว่า.... "ทุกครั้งที่เขาทุกข์....ขอทุกข์ด้วย” ยิ่งเขาไม่สบายใจเรื่องอะไร เราก็จะไม่สบายใจไปกับเขาด้วย  ไม่ได้เจอก็เป็นห่วงว่าเขาจะอยู่ยังไง ทำอะไรเขาไม่สบาย เราเหมือนจะเป็นไข้แทน เมื่อมีโอการเจอกัน ก็สามารถแลกเปลี่ยนความรู้สึกความทุกข์ให้อีกฝ่ายได้รับรู้  มีการปลอบโยน  เขาลำบากเราก็ไม่ชิ่งหนี  แถมเดือดร้อนแทน ก็ฟังดูเหมือนมิตรภาพระหว่างเพื่อน แต่ใจเราจะรู้ด้วยตัวเองว่าคนๆ นี้ไม่ใช่เพื่อนเรารู้สึกละเอียดอ่อนเกินความเป็นเพื่อน.....

   ยิ่งเราห่วงใครมากเท่าไหร่พร้อมๆ กับความพิเศษที่ยกให้เขามากมายเกินเพื่อน ตอบใจตัวเองได้เลยว่าเรากำลัง“รักเขา”  “ความเป็นห่วง” “ความกังวล”  “ความพร้อมที่จะผจญภัยไปกับความทุกข์ของเขาโดยไม่กลัว ขอเพียงเขาจับมือเราเดินไปด้วยกัน เขาลำบากเราลำบากด้วย” เพียงรู้สึกแค่นี้ เรากำลังเข้าใกล้รักแท้แล้วล่ะ

    ในที่สุดเมื่อถึงจุดที่ว่า เราอยากเข้าไปช่วยเหลือ ผ่อนคลาย เป็นกำลังใจ จนถึงขึ้นที่ว่าทำอย่างไรให้เขาหมดทุกข์ ทุกวิธีที่เราจะทำได้เพื่อให้เขามาความสุขวิธีไหนที่จะช่วยเขาได้เราจะทำ หากเขามีความสุขแม้กับคนอื่น เราก็หน้าชื่นอกตรมได้ ไม่ว่าเขาจะต้องการเราหรือไม่ก็ตามเขาไม่รักเราก็ได้ แต่ขอให้เราได้ทำอะไรเพื่อเขา ได้ดูแลเป็นห่วง  และทำหน้าที่ตอบแทนความรักที่เรามีให้เขาแค่นี้เราก็พอใจแล้ว.....




    บางคนต้องการที่จะมอบความรักให้เขาเพียงเพื่อให้เขารักตอบ หากเขาไม่รักตอบ อะไรๆ ที่เคยทำให้ จะเลิกทำ อะไรที่เคยให้ จะขอคืนนั่นเพราะเธอยังได้รักเขา เธอรักตัวเธอเองต่างหาก เธอทำทุกอย่างเพียงเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเอง...

        **แอบหวังลึกๆ ก็ได้  .......แต่เมื่อรักแล้ว จะเลิกรักไม่ได้แต่เลือกรักในวิธีที่ไม่ทำให้ตัวเองเจ็บได้ **

 เช่น  หากเรารักใคร แล้วเขาไม่รักเรา ไม่จำเป็นต้องเลิกรักเขา  แต่เราก็รักเขาในวิธีที่ถูกต้องได้  คือการมีความปรารถนาดีกับเขา  มีความ เป็นมิตรในยามที่เขาต้องการ  แต่ความปรารถนาที่จะให้เขามาเป็นแฟนทำทุกทางที่จะให้เขามา  เป็นของเรามันจะค่อยหายไปจากความรู้สึก....“นี่แหละเรียกว่า รักแท้” ซึ่งมันก็มีไม่กี่คนหรอกนะที่จะทำให้เกิดความรู้สึกนี้ได้  เพราะฉะนั้นเมื่อรู้สึกอย่างนี้กับใครเธอจะรู้ทันทีว่า

   ส่วนใครจะเจอรักแท้หรือ วิธีที่จะเจอรักแท้  ก็คงไม่ยากเพียงแต่สวรรค์ไม่บอกให้เธอรู้ก่อนเท่านั้น และมันมักจะมากับคนที่เธอไม่คาดฝัน คนที่เธอต้องมานั่งสงสัยตัวเองทีหลังว่า... “ไปห่วงอะไรเขานักหนานะ”  “ไม่คนๆ นี้ถึงทำให้เราคิดถึงได้มากขนาดนี้”  แล้วใครจะตอบเธอได้ล่ะในเมื่อเธอยังตอบตัวเองไม่ได้เลย...จริงมั้ย??