สียดายและเสียใจในสิ่งที่เสียไป...ทรัพย์สมบัติสิ่งของเสียไปพอ ทำใจได้ แต่ใจเสีย เท่ากับสูญเสียทุกอย่างในชีวิต....

   


        วันแรกณ. เชียงใหม่ อากาศหนาวพออุ่นไม่ต้องใช้เสื้อ" จีนไม่สบาย"

 (ที่ได้ทายปัญหาปริศนาคำทายให้น้องได้คิดมาในรถ) ก็เข้าไปในห้องประชุมรับรางวัล 

ENV ขั้นที่5 :ซึ่งถือว่าเป็นรางวัลรักษาความปลอดภัยสูงสุดในโรงพยาบาล ที่โรง

พยาบาลปากพะยูนได้รับในครั้งนี้ด้วย

  ร่วมยินดี กับ ดร.บ่อบำบัด

 อธิการยานบดีและวิศวกรรม 5 ส.

ที่ร่วมรับรางวัลด้วยกัน ช่วงบ่ายร่วมเรียนรู้เรื่อง ENV ตกเย็น หลานสาวของวิศกรรม 5 

ส.โทรมาชวนไปกินอาหารปักษ์ใต้ ซึ่งเขามาเปิดร้านขายอยู่ที่ดอยสะเก็ด เป็นอีกหนึ่ง

มื้อที่อิ่มแปร้ กับแกงไตปลา สูตรปักษ์ใต้ ต้องบอกว่า"ได้แรงอก"


       รุ่งของวันที่สองในการประชุมเป็นเรื่องของหัวหน้างานที่ต้องไปเตรียมการธำรง

รักษาแชมป์ จึงขอหัวหน้าบอกว่าจะไป บ้านแม่ตาด และโครงการพราชดำหริ "ห้วยฮ้อ

งใคร้" นัดกับคุณ อักขณิช พบกัน สิบโมงที่โรงแรม แต่คุณอักขณิชมีภาระกิจต้องไป

รับแขกที่สนามบินไปบ้านตาดด้วยกัน จึงนัดใหม่ไปพบกันที่บ้านบ่อสร้าง  บ่อสร้างกาง

จ้อง เมืองจ้องของตำนาน เนื่องจากยังเช้าคณะเราเป็นคณะแรกที่เข้ามา จึงได้เห็นวิถี

ชิวิตคนบ่อสร้างได้อย่างลึกอีกมุมหนึ่ง  ถึงเวลานัดหมายก็จากบ่อสร้างมาสู่บ้านแม่

ตาด ...บ้านคุณอักขณิช ที่คิดฝันอยากมาเยือนนานแล้ว และได้ลงชื่อเข้าร่วม

โครงการ(GFGAP (

กิ๊บก๊าบ)กับกลุ่มนี้ด้วย 



บวบริมรั้วบ้านคุณอักขณิช


          ถึงบ้านแม่ตาดที่เจ้าของบ้านขับรถวนพาเวียนไปชมบรรยากาศแม่ตาด

ตามทุ่งนา อาคารลงจากรถ ก็

ทักทายวันทาสวัสดี ก็ได้ความว่าแขกสองคนที่ไปรับที่สนามบิน เป็นน้าสาว

และน้าเขย   เลยได้รู้ว่าคนสงขลา มาสอนอยู่ศรีษะเกศ ได้ภรรยาบ้านแม่

ตาด"น"*ชาดถางป่ามาพบกัน"เป้าหมายคือทานอาหารเย็นฝีมือพ่อครัวสูตรเด็ด 

ผัดเผ็ดงูสิง ของจริงของแท้ ทักทายกินน้ำเจ้าของบ้านก็นำเที่ยวน้ำพุร้อน

สันกำแพง ณ.ที่นี้เคยมาเยือนเมื่อสิบปีก่อน วันนี้เปลี่ยนไปเยอะ  ซื้อบัตรเข้า

ชมพร้อมหิ้วไข่คนละชะลอมพร้อมไปหย่อนลงในบ่อน้ำ้ร้อน พอไข่ก็มานั่งแซ่

เท้าเพื่อสุขภาพสัมผัสน้ำร้อน .....คุณอักขณิชมานั่งไกล้....ไฮ้..กล้องตกน้ำผู้

เขียนร้องบอก เจ้าบ้านคว้าหมับขึ้นจากน้ำ เช็คดู ก็เจ๋งไปตาม

ระเบียบ...เสียดายและเสียใจในสิ่งที่เสียไป...ทรัพย์สมบัติสิ่งของเสียไปพอ

ทำใจได้ แต่ใจเสีย เท่ากับสูญเสียทุกอย่างในชีวิต....ห้วยฮ้องไคร้ไม่ไกลจาก

บ่อน้ำร้อน พวกเรา ดูชม แต่ไม่ช็อปเพราะยังเดินทางอีกหลายวัน  เสียดาย

ด้วยเวลาอันจำกัด จึงได้ดูชม แบบทานม่ม่า (ลวกๆ)  บ่ายสามโมง

กว่าหัวหน้าโทรมาบอกว่าจะให้นำไปซื้อของฝาก จึงจากลาด้วยอาลัย เสียดาย

ไม่ได้ชิมฝีมือพ่อครัวบ้านแม่ตาด

        แต่สัญญาว่าโอกาสหน้าจะมาเยือนใหม่ 

 ขอบคุณกัลยาณมิตรแห่งGotoKnow ที่สร้างความร่ำรวยในการเดินทางมา

ทำงาน  "อิ่มจังตังค์อยู่ครบ" 

 ขอบคุณคุณครูทั้งสองสำหรับอาหารมื้อเที่ยง 






เสื้อจีนไม่สบายคือเสื้อ  =แจ๊กเก็ต หรือ เจ็กเข็ด 

 เจ็ก =จีน 

เข็ด =ไม่บาย   ดังนั้น เสื้อเจ๊กเข็ดคือเสื้อจีนไม่สบาย

ปัญหานี้ไม่ใครทายถูกจึงต้องเฉลย

*ได้แรกอก  หรอยใจ=  สะใจ  

*ชาดถางป่ามาพบกัน  =ป็นการพบกันโดยบังเอิญ




เห็ดหลินจือ






และขอบคุณ ผู้ชายคนนี้อย่างที่สุด