วัดแท้: วัดเทพประดิษฐาราม ชุมพร


"วัดนี้ไม่มีตู้รับเงินบริจาค"

"วัดนี้โบสถ์เปิด ๒๔ ชม."

"มาวัดนี้ ต้องฉลาดขึ้นกลับไป"


ตรุษจีนปีนี้ ผมมาทัวร์ไหว้พระทำบุญประจำปีกับที่บ้านเหมือนทุกปี โดยเลือกจังหวัดชุมพรเป็นเป้าหมาย
ก็แวะวัดดัง ๆ วัดที่มีข้อมูลอยู่ในอินเตอร์เน็ต หรือถูกจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลายวัด แต่ต้องประสบกับสิ่งที่พ่อผมตั้งข้อสังเกตว่า ... จะมาไหว้พระ ก็โบสถ์ปิด

แต่ละวัดที่แวะ ส่วนใหญ่ พระอุโบสถ ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของวัด จะปิดประตูลงกลอน เพื่อรักษาความปลอดภัยในช่วงเวลากลางวัน ที่ไม่คอยมีคนอยู่เท่าไร พระในวัดจะอยู่ในกุฏิของตนเอง เมื่อกลุ่มของผม ซึ่งเป็นกลุ่มนอกพื้นที่ ไม่รู้จักพระในวัดนั้นๆ ว่าอยู่กุฏิไหน จึงเหมือนจะต้องอาศัย แม่ค้าแม่ขาย คนงานก่อสร้าง หรือชาวบ้าน เป็นผู้ให้ข้อมูลว่า จะต้องไหว้พระ ทั้งพระพุทธรูป และพระสงฆ์ ที่ไหน

บางวัด ไม่มีใครให้สอบถามด้วยซ้ำ ต้องเดินหาเอาเอง

เวลากราบพระเสร็จ ตามวิหารหรือศาลาต่างๆ ก็จะมีตู้รับเงินบริจาคที่วางไว้ มีป้ายบอกให้เราเลือกว่า จะทำบุญเป็นค่าอะไร เช่น ค่าน้ำค่าไฟ ค่าบูรณะวัดพระ ค่าก่อสร้าง ...  เราก็เอาเงินสอดใส่ตู้ทำบุญเหล่านั้นด้วยตนเอง

บางแห่ง ก็จะมีระบบอัตโนมัติ หยอดเงินเสร็จ ก็จะมีเสียงพระสวดอัดเทปเปิดให้ฟังอัตโนมัติ บางวัดทันสมัยขนาดมีฉีดน้ำมนต์พ่นออกมาด้วย ตื่นตาตื่นใจมากเลย

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างพระกับชาวบ้าน (ต่างถิ่น) ดูจะห่างออกไป ออกไป

แต่ไม่ใช่วัดนี้...

ระหว่างที่ครอบครัวผมเดินทางกลับจากวัดชื่อดังวัดหนึ่ง ด้วยความที่ตั้งใจจะทำบุญให้ครบ ๙ วัด ตามความต้องการของคุณพ่อผม ผมเห็นซุ้มประตูวัดนี้อยู่ระหว่างทาง จึงตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าไป เรียกได้ว่า อยู่นอกเส้นทางที่วางไว้ อยู่นอกสายตานักท่องเที่ยวต่างถิ่นอย่างพวกผม

วัดเทพประดิษฐาราม
ต. ท่าข้าม อ.ท่าแซะ จ.ชุมพร


ตอนเลี้ยวรถเข้าวัด มองเห็นอาคารศูนย์พัฒนาเด็กก่อนเลย ภายในวัดร่มครึ้มไปด้วยต้นไม้ มีป้ายหลักธรรมอยู่เต็มไปหมด แม้แต่ป้ายที่ติดว่า ให้รถ u turn ตรงนี้ ซึ่งผมก็ยังหัวเราะว่า ถึงขนาดต้องทำป้ายสั่งไว้เลย

ความคิดชุดเดิมของผมผุดขึ้นมา คือ คงต้องเดินหาที่ไหว้พระทำบุญเองอีกแล้ว

ผมกับพี่ ๆ  เดินหาอยู่สักพัก ก็เห็นพระภิกษูชรารูปหนึ่งกำลังครองจีวร แล้วเดินนำสายตาเราไปยังศาลาโล่ง ท่านส่งเสียงเรียกพวกผมให้เข้าไปในศาลา แล้วเริ่มสนทนาอย่างคุ้นเคย โดยพยายามออกตัวว่า เจ้าอาวาสวัดนี้พูดไม่เพราะหรอกนะ

ถึงตอนนั้นผมก็ยังไม่รู้หรอกครับว่า พระรูปดังกล่าวเป็นเจ้าอาวาส เพราะไม่คิดว่าท่านเจ้าอาวาสจะมาต้อนรับผู้เดินทางต่างถิ่นแบบนี้ด้วยตนเอง

ท่านนั่งสนทนากับครอบครัวผมอย่างให้เวลาเต็มที่ คำสอนเรื่องความรักในวันวาเลนไทน์ ตรงกับวันที่เราไปทำบุญ แสดงว่า ท่าน 'ทันสมัย'  แล้วคำพูดประโยคข้างบนก็ค่อย ๆ ทยอยออกมา

วัดนี้ไม่มีตู้รับเงินบริจาค ไม่ต้องรบกวนชาวบ้าน ไม่เน้นการทำบุญแบบนั้น 

การสร้างโบสถ์ก็ไม่ต้องหรูหราเป็นหลักล้าน เพราะวัดเรามันวัดบ้านนอก จะสร้างให้มันใหญ๋โตไปทำไม

พอพ่อผมบ่นเรื่อง โบสถ์วัดที่ผ่านมาส่วนใหญ่จะปิด ท่านก็เลยบอกว่า วัดนี้โบสถ์เปิด ๒๔ ชม. ซึ่งตอนหลังครอบครัวผมก็ได้เดินไปที่โบสถ์ โบสถ์ของวัดนี้เปิด ๒๔ ชม.จริง ๆ เพราะเป็นโบสถ์โล่งไม่มีฝา ภายในโบสถ์มีพระประธานเรียบง่าย และสามารถปฎิบัติศาสนกิจได้อย่างครบถ้วน บางครั้งใช้เป็นที่วางศพด้วยซ้ำ เพราะอยู่ติดเมรุของวัด  "ที่เกิด ที่ตาย อยู่ใกล้กัน"

คำสอนของท่านยังรวมไปถึงเรื่อง การมีสติ ผ่านคำสอนเรื่องความเป็นระเบียบในการจอดรถจอดรองเท้า ให้หันหัวรถหัวรองเท้าออกนอกตั้งแต่ตอนจอด จะได้ไม่เสียเวลาขากลับและเป็นระเบียบเรียบร้อย

พอพ่อผมบอกจะขอถวายซอง เหมือนกับที่เรามักจะ 'ทำบุญ' กับพระในวัดทั่ว ๆ ไป หลวงตาท่านก็บอกว่า ท่านยังรับเองตอนนั้นไม่ได้ 

ขนาตตอนจะออกจากวัด ท่านยังเมตตาบอกเส้นทางขับรถให้อีกต่างหาก

หลวงตารูปที่เมตตาครอบครัวผมอย่างมาก ผมมาค้นข้อมูลในอินเตอร์เน็ตเอง คือ  พระครูสุธรรมประกาศ เตชสีโล เจ้าอาวาสวัดครับ

ดูข้อมูลผลงานของท่านได้ ที่นี่


ภาพจากศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม http://www.m-culture.in.th

ถ้าเบื่อวัด ททท. (จำมาจากหลวงตา)

เบื่อวัดใหญ่ที่สุดในโลก เบื่อวัดเครื่องรางขอให้อภิมหาโคตรรวย เบื่อวิหารพราหมณ์ในคราบวัดพุทธ (ชุดนี้ คำผม)

ผมอยากให้ลองแวะมาวัดนี้ครับ

เป็นบุญ ที่ได้มาทำบุญวัดนี้จริง ๆ

สาธุ


และเพื่อให้สมกับพรที่หลวงตาให้ ออกจากวัดนี้ไป ต้องฉลาดขึ้น

นับแต่นี้ไป ในฐานะอุบาสก  ๑ ใน ๔ เสาหลักค้ำจุนพระศาสนา ผมจะเลิกสนับสนุนวัดที่เบี่ยงเบนเหล่านั้น เพราะวัดที่ดี ๆ เช่นนี้ยังมีอีกมาก แต่เราโง่เอง ไม่รู้

มาช่วยกัน รวบรวมรายชื่อวัดดี ๆ เช่นนี้กันนะครับ
หมายเลขบันทึก: 519619เขียนเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2013 21:12 น. ()แก้ไขเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2013 22:00 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (11)

หลวงพ่อท่านน่าเคารพมากเลยนะครับ อยากเห็นสภาพวัดครับ  ต้องน่าปฏิบัติธรรมแน่ๆเลยใช่ไหมครับ

กลับบ้านที่ชุมพรเมื่อไหร่ถ้ามีโอกาสผมจะแวะไปวัดนี้แน่ๆ ครับ

สวัสดีค่ะอาจารย์หมอฯ

แฮ่ ๆ... รายงานตัวว่า เป็นคนชุมพรเช่นเดียวกับ อาจารย์ธวัช ..ขอขอบคุณที่ อาจารย์หมอฯ ได้ค้นพบ "วัดแท้" ที่น่าประทับใจ ทำให้เรามีโอกาสได้รู้จักวัดนี้มากขึ้น   โดยส่วนตัวแวะไปในเส้นทางนี้เมื่อกลับไปเยี่ยมบ้านช่วงปีใหม่ทุกปี  โดยจะเดินทางไปไหว้องค์พระใหญ่หลวงปู่หลักเมือง ในถ้ำ   อืมม์...ด้วยสาเหตุที่ไปในเส้นทางนั้นปีละครั้ง  เดินทางไกลจาก อ. หลังสวน รถสองคันที่วิ่งตามๆกันไป คันหลังขับเองก็จะแวะไปที่วัดเทพประดิษฐทุกปี เช่นกัน ..ผิดวัดค่ะ.. เพราะอยู่ตรงโค้งพอดี  ผิดทุกปี ก็เลยต้องเลี้ยวออกไป.. ยังไม่ได้มีโอกาสลงไปกราบนมัสการพระที่วัดเทพประดิษฐ์ สักครั้ง  คราวต่อไปต้องไปทั้งสองวัดแล้วหล่ะค่ะ   ขอบคุณบันทึกของอาจารย์หมอฯค่ะ

เล่าให้อาจารย์หมอฯทราบว่า  ห่างจาก...วัดแท้..ที่แวะไปนั้นสัก 2 กม. ในเส้นทางเดียวกันด้านในเป็นวัดเทพเจริญ (ถ้ำรับร่อ)   เป็นวัดที่ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ  ต้องปีนบันไดขึ้นไปสูงๆ มีห้องโถงใหญ่ของหินงอก หินย้อย และมีองค์พระพุทธรูปหลักเมืองในถ้ำ  เข้าไปนั่งแล้วสงบดีค่ะ   พ่อและแม่ที่บ้าน ท่านก็พยายามเดินขึ้นไปด้วยไม้เท้า ขึ้้นบันไดไปให้ถึงองค์พระ ค่อยๆเดินไปทีละน้อย  เราก็ลุ้นเป็นกองเชียร์ประกบข้างๆ เลยแซวกันว่า พ่อให้พามาไหว้พระที่วัดนี้ทุกปี นอกจากระลึกถึง  ดำเนินรอยตามบรรพบุรุษแล้ว   ก็ยังเป็นการทดสอบว่า ร่างกายยังไหวอยู่หรือไม่   ปีก่อนวันปีใหม่ เราร่วมกันสวดพาหุง 3-4 คนยังได้ยินเสียงก้องเลย  อืมม์.. เพราะคุณพ่อย่างเข้า 80 แล้วหล่ะค่ะ  บางครั้ง มีหนุ่มสาว แหงนมองบันได ก็ถอดใจว่าไม่ไหว  มากขั้นเกินไป เมื่อได้ยินดังนั้นก็จะบอกว่า  คนอายุเกือบจะ 80 แล้วยังไหวแล้วน้อง  นั่นคุณพ่อพี่นะ..มีราวบันไดให้เกาะ ที่ให้พักด้วย  ลองหน่อยนะ ข้างบนเงียบและสงบดี มีองค์พระ มีโบราณสถานอยู่ด้วย..เมืองเก่าของชุมพรเชียวนะ   เข้าข่าย challenge นิดหน่อยค่ะ..ได้ผลค่ะ  เห็นขึ้นไปจนถึงเช่นกัน ..หอบมากหน่อยเท่านั้น..นอกจากจิตใจสงบแล้วได้วัดสมรรถนะของร่างกายไปด้วย  คงเป็นกุศโลบายของบรรพชนหรือไร  แถมให้มีสติกับทุกย่างก้าวที่ขึ้นบันไดมากโขอยู่ :-))

อืมม์...เส้นทางนี้ได้รับคำบอกเล่าจากปู่ ย่า ทวด ที่เป็นคนดั้งเดิม เล่าว่าที่..วัดเทพเจริญ (ถ้ำรับร่อ)  ด้านในเป็นที่ตั้งเมืองเก่าอุทุมพร  เมื่อก่อนคนเดินเท้าเข้าไปกราบองค์พระใหญ่ในถ้ำ และมีงานสมโภชน์หลักเมืองที่นั่นหลังจากฤดูเกี่ยวข้าวเสร็จ  จะเห็นว่าปัจจุบันชุมชน ต. ท่าข้าม อ. ท่าแซะ ก็ยังทำนาผืนใหญ่ๆให้เห็นกันอยู่ .  เส้นทางที่อาจารย์หมอฯเข้าไปกราบนมัสการเจ้าอาวาส ที่ "วัดแท้" เทพประดิษฐ นั้นเรียกได้ว่าเป็นเส้นทางแสวงบุญ ศูนย์รวมศรัทธาของชาวชุมพรสมัยบรรพชนค่ะ   เผื่ออาจารย์หมอฯจะแวะกลับไปที่ "วัดแท้" อีก ก็เรียนเชิญไปถึง วัดหลักเมืองเก่า ด้านในด้วยนะค่ะ มีพิพิธภัณฑ์โบราณด้วยหล่ะ..PR ให้จังหวัดบ้านเกิด. เพราะนานๆกลับบ้านเช่นกัน..ทำงานห่างบ้านค่ะ 

ผมเคยไปวัดถ้ำรับร่อตอนเด็กๆ ครับ เกือบจำไม่ได้แล้วครับ กลับบ้านคราวหน้าต้องหาโอกาสไปให้ได้เลยครับ

Ico48

  • หลวงตาอายุ ๗๓ และพรรษา ๕๓ แล้ว แต่ยังคล่องแคล่วอยู่เลย
  • พี่สาวผมไปยืนดูภาระงานของท่าน ถึงทราบว่าเป็นเจ้าคณะตำบลด้วย มีวัดที่ต้องดูแลยาวเป็นบัญชีหางว่าวเลยครับ

Ico48

  • ผมก็ตั้งใจว่า ขับรถขึ้นกรุงเทพฯครั้งหน้า ต้องแวะไปกราบท่านให้ได้

Ico48

  • ผม จุดไต้ตำตอ ซะแล้ว
  • ตัวเมืองชุมพรเปลี่ยนไปเยอะเลยนะครับ ครั้งสุดท้ายที่ผมไป ไม่ถึง ๕ ปี

Ico48

  • วัดรับร่อ คือ วัดชื่อดังวัดหนึ่ง ในบันทึกข้างบนของผมแหละครับ คนต่างถิ่นอย่างผม ก็จะไม่พลาด
  • วันที่ไป มีงานศพครับ คนเยอะมาก แต่ไม่เห็นพระสงฆ์นะครับเหมือนกับวัดส่วนใหญ่ที่ผมไปมา ก็ได้อาศัยชาวบ้านมาแนะนำว่า จะต้องไปไหว้จุดไหนบ้าง รวมถึงมีคนนำทางขึ้นไปบนถ้ำ ซึ่งมีผมกับพี่ชายสองคนเท่านั้นที่ปีนบันไดขึ้นไป ส่วนพ่อ แม่ ป้า น้าผมไม่ได้ปีนขึ้นไปครับ เข่าเสื่อมกันหมดแล้ว
  • บันไดขึ้นถ้ำไม่สูงมาก แต่ไม่มีช่วงพักเลย จึงเป็นปัญหาครับ ผมเดินดูแล้ว บันไดที่ขึ้นทางถ้ำไทร ถึงจะยาวหน่อยแต่มีจุดพักในร่ม เสียดายทางวัดล็อคกุญแจประตูทางขึ้นด้านนั้นไว้
  • หลวงตามี่วัดเทพประดิษฐฯ ก็เล่าว่า มีรถหลงเข้าไปที่วัดบ่อย เพราะ วัดเทพ เหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่ก็หันรถกลับกันหมด เมื่อรู้ว่ามาผิดวัด ไม่ได้ลงไปพบท่าน
  • ตอนไปวัดรับร่อ ผมใช้ GPS Garmin นำทาง มันจะนำทางไปเข้าด้านวัดเทพประดิษฐฯ ก่อนด้วยซ้ำ เป็นไปได้ว่า ทางนี้จะใกล้กว่าทางปกติ แต่จากเส้นเพชรเกษม มองเข้าไปตรงนั้น ผมไม่กล้าขับเข้าไปเพราะถนนดูเล็กมาก ผมก็เลยต้องไป u turn กลับมาเข้าทางปกติที่มีป้ายชื่อวัด ตอนขากลับกลับออกทางโน่นตามที่หบวตาแนพนำ ถนนก็เป็นซิเมนต์อย่างดี เพียงแต่แคบกว่าเท่านั้น

สาธุค่ะอาจารย์หมอ 

กำลัง รฤก ถึงอาจารย์พอดี ใกล้ มาฆบูชา แล้ว ดีใจได้อ่านบันทึกนี้

วัดตจว. ที่ไร้ชื่อ คือไม่ดัง วัดป่าส่วนใหญ่ ก็น่าพิสมัยยิ่ง

อีกสถานที่ คือ สำนักสงฆ์ ต่างๆ ขอบพระคุณค่ะ 

ปล. เรื่องอินเดีย จะมีตอนต่อไป อีกไหมคะ :) 


ถ้าเบื่อวัด ททท. (จำมาจากหลวงตา)

เบื่อวัดใหญ่ที่สุดในโลก เบื่อวัดเครื่องรางขอให้อภิมหาโคตรรวย เบื่อวิหารพราหมณ์ในคราบวัดพุทธ (ชุดนี้ คำผม)

ผมอยากให้ลองแวะมาวัดนี้ครับ

เป็นบุญ ที่ได้มาทำบุญวัดนี้จริง ๆ

สาธุ


และเพื่อให้สมกับพรที่หลวงตาให้ ออกจากวัดนี้ไป ต้องฉลาดขึ้น

นับ

แต่นี้ไป ในฐานะอุบาสก  ๑ ใน ๔ เสาหลักค้ำจุนพระศาสนา ผมจะเลิกสนับสนุนวัดที่เบี่ยงเบนเหล่านั้น เพราะวัดที่ดี ๆ เช่นนี้ยังมีอีกมาก แต่เราโง่เอง ไม่รู้


พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี