"วัดนี้ไม่มีตู้รับเงินบริจาค"

"วัดนี้โบสถ์เปิด ๒๔ ชม."

"มาวัดนี้ ต้องฉลาดขึ้นกลับไป"

ตรุษจีนปีนี้ ผมมาทัวร์ไหว้พระทำบุญประจำปีกับที่บ้านเหมือนทุกปี โดยเลือกจังหวัดชุมพรเป็นเป้าหมาย
ก็แวะวัดดัง ๆ วัดที่มีข้อมูลอยู่ในอินเตอร์เน็ต หรือถูกจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลายวัด แต่ต้องประสบกับสิ่งที่พ่อผมตั้งข้อสังเกตว่า … จะมาไหว้พระ ก็โบสถ์ปิด

แต่ละวัดที่แวะ ส่วนใหญ่ พระอุโบสถ ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของวัด จะปิดประตูลงกลอน เพื่อรักษาความปลอดภัยในช่วงเวลากลางวัน ที่ไม่คอยมีคนอยู่เท่าไร พระในวัดจะอยู่ในกุฏิของตนเอง เมื่อกลุ่มของผม ซึ่งเป็นกลุ่มนอกพื้นที่ ไม่รู้จักพระในวัดนั้นๆ ว่าอยู่กุฏิไหน จึงเหมือนจะต้องอาศัย แม่ค้าแม่ขาย คนงานก่อสร้าง หรือชาวบ้าน เป็นผู้ให้ข้อมูลว่า จะต้องไหว้พระ ทั้งพระพุทธรูป และพระสงฆ์ ที่ไหน

บางวัด ไม่มีใครให้สอบถามด้วยซ้ำ ต้องเดินหาเอาเอง

เวลากราบพระเสร็จ ตามวิหารหรือศาลาต่างๆ ก็จะมีตู้รับเงินบริจาคที่วางไว้ มีป้ายบอกให้เราเลือกว่า จะทำบุญเป็นค่าอะไร เช่น ค่าน้ำค่าไฟ ค่าบูรณะวัดพระ ค่าก่อสร้าง …  เราก็เอาเงินสอดใส่ตู้ทำบุญเหล่านั้นด้วยตนเอง

บางแห่ง ก็จะมีระบบอัตโนมัติ หยอดเงินเสร็จ ก็จะมีเสียงพระสวดอัดเทปเปิดให้ฟังอัตโนมัติ บางวัดทันสมัยขนาดมีฉีดน้ำมนต์พ่นออกมาด้วย ตื่นตาตื่นใจมากเลย

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างพระกับชาวบ้าน (ต่างถิ่น) ดูจะห่างออกไป ออกไป

แต่ไม่ใช่วัดนี้…
<hr>ระหว่างที่ครอบครัวผมเดินทางกลับจากวัดชื่อดังวัดหนึ่ง ด้วยความที่ตั้งใจจะทำบุญให้ครบ ๙ วัด ตามความต้องการของคุณพ่อผม ผมเห็นซุ้มประตูวัดนี้อยู่ระหว่างทาง จึงตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าไป เรียกได้ว่า อยู่นอกเส้นทางที่วางไว้ อยู่นอกสายตานักท่องเที่ยวต่างถิ่นอย่างพวกผม

วัดเทพประดิษฐาราม
ต. ท่าข้าม อ.ท่าแซะ จ.ชุมพร
<p>
</p><p>ตอนเลี้ยวรถเข้าวัด มองเห็นอาคารศูนย์พัฒนาเด็กก่อนเลย ภายในวัดร่มครึ้มไปด้วยต้นไม้ มีป้ายหลักธรรมอยู่เต็มไปหมด แม้แต่ป้ายที่ติดว่า ให้รถ u turn ตรงนี้ ซึ่งผมก็ยังหัวเราะว่า ถึงขนาดต้องทำป้ายสั่งไว้เลย
</p><p>ความคิดชุดเดิมของผมผุดขึ้นมา คือ คงต้องเดินหาที่ไหว้พระทำบุญเองอีกแล้ว</p><p>ผมกับพี่ ๆ  เดินหาอยู่สักพัก ก็เห็นพระภิกษูชรารูปหนึ่งกำลังครองจีวร แล้วเดินนำสายตาเราไปยังศาลาโล่ง ท่านส่งเสียงเรียกพวกผมให้เข้าไปในศาลา แล้วเริ่มสนทนาอย่างคุ้นเคย โดยพยายามออกตัวว่า เจ้าอาวาสวัดนี้พูดไม่เพราะหรอกนะ</p><p>ถึงตอนนั้นผมก็ยังไม่รู้หรอกครับว่า พระรูปดังกล่าวเป็นเจ้าอาวาส เพราะไม่คิดว่าท่านเจ้าอาวาสจะมาต้อนรับผู้เดินทางต่างถิ่นแบบนี้ด้วยตนเอง</p><p>ท่านนั่งสนทนากับครอบครัวผมอย่างให้เวลาเต็มที่ คำสอนเรื่องความรักในวันวาเลนไทน์ ตรงกับวันที่เราไปทำบุญ แสดงว่า ท่าน ‘ทันสมัย’  แล้วคำพูดประโยคข้างบนก็ค่อย ๆ ทยอยออกมา</p><p>วัดนี้ไม่มีตู้รับเงินบริจาค ไม่ต้องรบกวนชาวบ้าน ไม่เน้นการทำบุญแบบนั้น </p><p>การสร้างโบสถ์ก็ไม่ต้องหรูหราเป็นหลักล้าน เพราะวัดเรามันวัดบ้านนอก จะสร้างให้มันใหญ๋โตไปทำไม
</p><p>พอพ่อผมบ่นเรื่อง โบสถ์วัดที่ผ่านมาส่วนใหญ่จะปิด ท่านก็เลยบอกว่า วัดนี้โบสถ์เปิด ๒๔ ชม. ซึ่งตอนหลังครอบครัวผมก็ได้เดินไปที่โบสถ์ โบสถ์ของวัดนี้เปิด ๒๔ ชม.จริง ๆ เพราะเป็นโบสถ์โล่งไม่มีฝา ภายในโบสถ์มีพระประธานเรียบง่าย และสามารถปฎิบัติศาสนกิจได้อย่างครบถ้วน บางครั้งใช้เป็นที่วางศพด้วยซ้ำ เพราะอยู่ติดเมรุของวัด  “ที่เกิด ที่ตาย อยู่ใกล้กัน”</p><p>คำสอนของท่านยังรวมไปถึงเรื่อง การมีสติ ผ่านคำสอนเรื่องความเป็นระเบียบในการจอดรถจอดรองเท้า ให้หันหัวรถหัวรองเท้าออกนอกตั้งแต่ตอนจอด จะได้ไม่เสียเวลาขากลับและเป็นระเบียบเรียบร้อย</p><p>พอพ่อผมบอกจะขอถวายซอง เหมือนกับที่เรามักจะ ‘ทำบุญ’ กับพระในวัดทั่ว ๆ ไป หลวงตาท่านก็บอกว่า ท่านยังรับเองตอนนั้นไม่ได้ 
</p><p>ขนาตตอนจะออกจากวัด ท่านยังเมตตาบอกเส้นทางขับรถให้อีกต่างหาก</p><p>หลวงตารูปที่เมตตาครอบครัวผมอย่างมาก ผมมาค้นข้อมูลในอินเตอร์เน็ตเอง คือ  พระครูสุธรรมประกาศ เตชสีโล เจ้าอาวาสวัดครับ</p><p>ดูข้อมูลผลงานของท่านได้ ที่นี่
</p><p>
</p><pre>ภาพจากศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม http://www.m-culture.in.th
</pre><p>ถ้าเบื่อวัด ททท. (จำมาจากหลวงตา)
</p><p>เบื่อวัดใหญ่ที่สุดในโลก เบื่อวัดเครื่องรางขอให้อภิมหาโคตรรวย เบื่อวิหารพราหมณ์ในคราบวัดพุทธ (ชุดนี้ คำผม)
</p><p>ผมอยากให้ลองแวะมาวัดนี้ครับ
</p><p>เป็นบุญ ที่ได้มาทำบุญวัดนี้จริง ๆ
</p><p>สาธุ</p><hr>และเพื่อให้สมกับพรที่หลวงตาให้ ออกจากวัดนี้ไป ต้องฉลาดขึ้น

นับแต่นี้ไป ในฐานะอุบาสก  ๑ ใน ๔ เสาหลักค้ำจุนพระศาสนา ผมจะเลิกสนับสนุนวัดที่เบี่ยงเบนเหล่านั้น เพราะวัดที่ดี ๆ เช่นนี้ยังมีอีกมาก แต่เราโง่เอง ไม่รู้

มาช่วยกัน รวบรวมรายชื่อวัดดี ๆ เช่นนี้กันนะครับ