วันแห่งความรัก 14 กุมภาพันธ์ 2556 ขอร่วมส่งเสริมสถาบันครอบครัว....ด้วยสโลแกนแบบบ้าน ๆ

“เมียเดียวบ้านเงียบ.... เมียเพียบบ้านพัง”

ถ้อยคำที่ให้ความหมายและเห็นภาพได้ทันทีที่อ่านจบ ไม่อ้อมค้อม ตรงไปตรงมา

..


..


ผ่านชีวิตมาครึ่งค่อนชีวิต....เห็นโลกมาก็มาก

สมัยหนุ่ม ๆ รุ่นกระทงนั้น ความคิดความอ่านอาจแคบเกินไปที่จะสรุปคำว่า “ความรัก” ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

มองเห็นความโก้เก๋เป็นหลัก... การได้หลีสาว จีบหญิง ในแบบฉบับของหนุ่ม ๆ รุ่นกระทงนั้น. มันมีความกระชุ่มกระชวยนัก หากยิ่งจีบสาวได้หลาย ๆ คนในคราวเดียวกัน ...ใจคิด โอ้ย!! …มันเท่ห์ขั้นเทพเชียว

...

ย้อนมองภาพของวันวาน....อดขำความเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง ที่เห็นใครสวยถูกใจไม่ได้ เป็นต้องขอนิ๊ด...ด.ด..หนึ่งก็ยังดี มีติดบ้าง ไม่ติดบ้าง เป็นเรื่องธรรมดา

หากแต่ว่า...สมัยนั้นนะ ...มันเป็นความสุขใจที่ไม่มีเกินเลยมากไปว่า... การได้นั่งกินข้าว หรือดูหนังเรื่องโปรดด้วยกัน และเมื่อถึงวันเวลา ของมัน... มันก็ผ่านไปอย่างมีสติ

..


..

... การเรียน...เป็นเรื่องที่สำคัญเป็นอันดับแรกเสมอ ใจจึงไม่เขว....เพราะมีสิ่งเหนี่ยวรั้ง ที่ท่องจำขึ้นใจ

“วัยของเรา..มันต้องเรียน" หากเมื่อเรียนจบ มีงานทำ เมื่อถึงเวลานั้น วุฒิภาวะทางอารมณ์จะสอนให้เรารู้ว่า “เราควรจัดการตัวเองอย่างไรกับความรัก”

...

…

…

ชีวิตมันมีทางเดินของมันเสมอ

ความรัก....ก็เช่นกัน

ทางเดินที่เลือก มันย่อมต่างกัน

อยู่ที่ว่า....เราจะเลือกเดินแบบไหน ให้กับชีวิต ชีวิตที่เราต้องการใช้นั้น..... มันถึงจะคุ้มค่า กับทางเดินของความรัก

...


...

เห็นความร่มรื่นของชีวิต ภายใต้คำ “เมียเดียวบ้านเงียบ”

ชีวิตจึงรื่นรมย์ และรู้อยู่อย่างมีค่า

...


..

เห็นความวุ่นวายใจ ความสับสนยุ่งเหยิง ภายใต้คำ “เมียเพียบบ้านพัง”

ชีวิต....จึงพลันวัน ....บอบบาง....หาความงามของชีวิตได้ยากนัก

........................................................................................................................................................................


ความรักที่ทรงคุณนั้นนั้น....เราเลือกได้เสมอ

อยู่ที่ว่า....เราจะเลือกรักอย่างไร?

สุขอย่างรู้ค่าของชีวิต .... ด้วยความรักที่เราเลือก และบูรณาการความหมายของรักที่เรามี.....ด้วยหัวใจของเราเอง

..


อบอุ่นด้วยความรักจากครอบครัวที่เราเลือก