กับความทรงจำดีๆ ที่มีให้กันในวันแห่งความรัก 14 กุมภาพันธ์  วันวาเลนไทน์


ฉันมีเรื่องราวต่างๆ มากมายเกี่ยวกับความรัก  ทั้งที่อยากจำและอยากลืม แม้ว่า

บางเรื่องไม่ง่ายเลยที่จะลืม แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

ฉันเคยเข้าใจว่า เพราะการที่ฉันรักเธอมากที่ทำให้ฉันเสียใจและเป็นทุกข์...แต่ความจริงแล้ว ฉันเข้าใจผิดมาตลอด  ที่ฉันเป็นทุกข์ก็เพราะความคาดหวังต่างหาก  ไม่ใช่เพราะความรักหรอก....

เธอทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า ไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบที่สุดเลยสักคน...แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังเคยทำผิดพลาดมาแล้วเช่นกัน  และเมื่อฉันบอกว่า รักเธอแล้ว ฉันก็จะฟังเธอให้มากขึ้น เข้าใจเธอให้มากขึ้น ยอมรับความเป็นตัวตนของเธอให้มากขึ้น

นี่เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่เธอทำให้ฉันรู้ว่านอกจากเด็กๆ แล้ว ยังมีผู้ใหญ่คนนี้อีกคนที่ทั้งดื้อและตื้อที่สุดเท่าที่ฉันเคยรู้จักมาทั้งชีวิต ฉันจึง “ยอม” อภัยให้เธอทุกครั้งอย่างที่ไม่เคยยอมให้ใครมาก่อนในชีวิต เพียงเพราะเหตุผลเดียวคือ “รัก” นั้นเอง


ฉันยังจำได้ไม่ลืมว่า...หากไม่มีเธอในวันนั้น....ฉันจะก้าวผ่านเรื่องราวที่ทุกข์หนักที่สุดในชีวิตมาได้อย่างไร....

"ยิ่งได้รู้จัก  ยิ่งรักเธอ" 

พอเราได้เริ่มรู้จัก ได้เรียนรู้กันและกันมากขึ้น  เกิดความผูกพันและห่วงใยที่มีให้กันมากมาย....จนไม่แน่ใจว่าเกิดเป็นความรักที่งดงามนี้ตั้งแต่เมื่อไร...

<p>เราพยายามใช้เวลาที่มีเหลืออยู่เพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำดีๆ ของเราไปจนกว่าจะหมดลมหายใจ เพราะความทรงจำ ไม่ว่าจะเนิ่นนานแค่ไหน เราก็จะมีความสุขทุกครั้งที่นึกถึง</p><p>ความทรงจำดีๆ จะยังคงงดงามและชัดเจนเสมอ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม….</p><p>เธอสอนให้ฉันได้เรียนรู้ว่า ถ้าเรายังคงรักกันอยู่ เราจะเรียนรู้ที่จะอยู่กับปัญหาแล้วก้าวผ่านมันไปให้ได้….
</p><p>
</p>

สิ่งที่เธอเคยขอจากฉันในวันคล้ายวันเกิดของเธอคือ "สามสิ่งที่อยากขอจากคนที่เธอรักคือขอให้ เลิกงอน เลิกโกรธ และ เลิกน้อยใจ...."

ฉันอยากบอกเธอเหลือเกินว่า ถ้าฉันเลิกน้อยใจเธอเมื่อไหร่ นั่นอาจแปลว่า เธอไม่ได้มีความหมายต่อหัวใจของฉันแล้วล่ะ....เพราะงั้น หากฉันยังไม่เลิกน้อยใจ ก็ขอให้เธอยอมๆ ง้อฉันหน่อยเถอะนะคนดี  เพราะเธอยังคงมีความหมายต่อหัวใจฉันมากมาย.....

เธอสอนฉันให้รู้อีกว่า  ความรักมีไว้ให้แบ่งปัน  เมื่อเรามีสุขเราก็จะแบ่งปันกัน  และเมื่อเรามีทุกข์ เราก็จะแบ่งเบาให้กันและกัน 


ฉันเชื่อแล้วว่า ความรัก ทำให้เรากล้าที่จะแบ่งปันสิ่งเหล่านั้น...  เพราะทุกครั้งที่ฉันเห็นเธอมีทุกข์ หรือไม่สบายใจ ฉันรู้สึกทุกข์และไม่สบายใจมากกว่าเธอหลายเท่า....ฉันบอกเธอหลายครั้งว่า ไม่รู้เราจะได้อยู่ด้วยกันอีกนานสักแค่ไหน  แต่ วันนี้  เวลานี้ ฉันจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะทำให้เธอได้  ฉันจะดูแลเธออย่างดีที่สุดเท่าที่ฉันจะทำให้เธอได้ เพราะ เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ฉันรู้สึกกลัวการจากลาอย่างที่สุด เราจึงพยายามใช้เวลาร่วมกันให้มากที่สุดเท่าที่เราจะพอมีเวลาให้กันและกัน....

กว่าเราจะได้พบกับความสุขที่แท้จริงในวันนี้ได้  เราได้ก้าวผ่านเรื่องราวความทุกข์ต่างๆ มาไม่น้อยเช่นกัน

</span></b><p>ความรื่นรมย์ต่างๆ และ ความทุกข์ที่เกิดขึ้นนั้น  ทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า “ชีวิต” ที่แท้จริงเป็นเช่นไร</p><p>
</p>

ความทรงจำในวันวาเลนไทน์ของฉัน  คือ วันที่คอยย้ำเตือนว่า เรายังมีคนรักและเป็นห่วงอยู่นะ แม้เราจะบอกว่ารักและคิดถึงกันทุกวัน แต่ในวันแห่งความรัก จะเป็นวันพิเศษกว่าวันอื่นก็ตรงที่  อาจมีchocolate  หรือข้อความ sms หรือข้อความเสียง  หรือแม้กระทั่ง e-mail หรือ การ์ดอวยพรหวานๆ ที่ส่งมาบอกว่ารักและคิดถึงกันเสมอๆ  เพื่อให้เราสองคนได้อบอุ่นในหัวใจ เก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีของกันและกัน  เกิดเป็น “รักมั่นคง” ตลอดไปค่ะ....

สุขสันต์วันวาเลนไทน์ทุกท่านค่ะ

ChAdAiNg

</span></b><p>^_____^</p>