ใกล้วันแห่งความรักแล้ว ส่วนลึกๆก็ไม่ได้อินังขังขอบกับวันเหล่านี้นัก
แต่อานุภาพแห่งสื่อ และกระแสสังคม
ที่เข้ามากระทบกับประสาทสัมผัส ทำให้ต้องรับรู้ไปด้วย
อยากแสดงความคิดเห็น เกี่ยวกับความรัก ตามชื่อเรื่อง ในทัศนะและประสบการณ์ของดิฉัน
รักที่ต้องเลือก ที่จะกล่าวในวันนี้ มี 2 นัยด้้วยกัน
นัยแรก
จะขอกล่าวถึง ความรักทีมีต่อเพื่อนมนุษย์ และสัตว์โลกทั้งปวง
คุณเคยแปลกใจไหมคะ ว่าทำไม เราต้องมาพบกัน รู้จักกันและกัน
พบและรู้จักกันเพื่อรักกัน พบและรู้จักกันเพื่อเกลียดชังกัน ดิฉันถือว่าปกติ
แต่ที่ผิดปกติมาก ในความคิดของดิฉัน คนบางคน รัก และหลงใหลกับคนที่ไม่เคยรู้จัก และไม่เคยพบหน้ากัน
และทำนองเดียวกัน คนบางคน สามารถเกลียดชัง ใครบางคน ที่ไม่เคยรู้จัก และไม่เคยพบกันมาก่อน
ถามว่าความรู้สึกนี้ ดิฉันเคยเป็นไหม ตอบค่ะ เคยเป็น...... แต่ไม่ลึก...ไม่ซึ้งมากหรอกค่ะ
ดิฉันต้องหักห้ามใจตนเอง ฝึกทบทวนตัวเอง ไม่ให้ความรู้สึกทั้ง สองแบบนั้น มาบั่นทอนอารมณ์ของดิฉันได้
และที่สำคัญ ....ต้องควบคุม ไม่ให้ความรู้สึกนั้นแสดงออกมาเป็นพฤติกรรมที่น่ารังเกียจ
ถ้าอย่างนั้นดิฉันก็เป็นคนเก็บ และกด มันไว้สิ ...ไม่หรอกค่ะ ....เราต้องฝึกตัวเอง ฝึกให้ผ่อนคลาย กับอารมณ์ ที่มากเกินพอดี ต่างหาก
นี่คือรักที่ดิฉันเลือก ตามนัยแรก
นัยสอง
รักที่ต้องเลือก ที่ดิฉันคอยฝึกตัวเอง อีกแบบหนึ่ง คือ
เลือกที่จะรักในสิ่งดีๆของคน ทุกคน ที่มากเกี่ยวข้องกับดิฉัน
มองข้ามและลืมในสิ่งไม่ดี ของเขา ถ้าความไม่ดี ความไม่ต้องอารมณ์มีมากเกิน
ให้นึกเลยว่า มันคือไฟ อย่าไปใกล้
คนโบราณอย่่างดิฉันจำได้แม่น พ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย พูดติดตลก ให้คิดบ่อยๆว่า...รู้ว่าขี้ อย่าเอามือเข้าไปแหย่..
แล้วคุณจะอยู่ท่ามกลางคนที่รู้จักอย่างใจพองโต
แล้วคุณจะอยู่กับความรัก ที่คุณเลือกได้ อย่างมีความสงบ และสุข
เชื่อเถอะค่ะ รักที่เราเลือก นี่มันทำให้จิตใจเราผ่องใสจริงๆ
