ลองรักแบบคนธรรมดาดูซิคะ เคารพกันที่เหตุผล

           ความรักเป็นอย่างไร  เป็นความสนใจอย่างยิ่งของวัยรุ่นไทยรวมทั้งคนทั่วไปทุกวัยด้วย  กับวันสำคัญแห่งรักของชาติตะวันตกที่เรียกกันว่าวันวาเลนไทม์   ซึ่งตามความเป็นจริงความรักนั้นมีได้ทุกวันแต่ค่านิยมของสังคมได้กำหนดไว้ว่าวันนี้เป็นวันที่นิยมบอกรัก  แสดงความรักต่อกันในวาระพิเศษเฉพาะ  วัยรุ่นไทยเราจึงลุ่มหลงวันนี้ยิ่งนัก  ฝ่ายชายก็พยายามเสาะแสวงหาสิ่งสวยงามไม่ว่าจะเป็นช่อดอกไม้หรือสิ่งสวยงามเพื่อแทนใจเพื่อมอบแก่คนรัก 

            ในความเป็นจริงของชีวิต  ความรักนั้นสมควรที่จะเป็นรักนิรันดร์  คนใดปราศจากอุปสรรค รักราบรื่นตั้งแต่วัยหนุ่มสาว ไปจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต เขาก็จะอิ่มเอมใจ  มีความสุขยิ่ง    แต่คนใดมีอุปสรรคขวากหนามด้วยว่าอาจมีข้อจำกัดหลายอย่างทำให้รักของตนไม่สมหวัง  บุคคลคนนั้นก็จะมีแต่ความทุกข์  ใครยึดมั่นถือมั่นในรักมากมายคนนั้นก็จะทุกข์มาก  จึงขอให้สติวัยรุ่นเพื่อสะท้อนคิดสักนิดหนึ่ง  ในฐานะเป็นผู้ที่เกิดมาก่อนมีประสบการณ์มาก่อนลองพืจารณาดูนะคะ   

           รักให้เป็นควรทำอย่างไร  รักในทางที่ถูกต้องควรเป็นอย่างไร   ไม่ยากเลยสักนิด  ก็รักกันตามความเป็นจริงซิคะ  อย่ารักแบบลุ่มหลง   อย่ารักแบบเป็นเจ้าชีวิต   อย่ารักแบบความฝันหรือแบบนวนิยายที่ฉันจะขาดเธอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว   ลองรักแบบคนธรรมดาดูซิคะ   เคารพกันที่เหตุผล   ไม่ใช้อารมย์หึงหวงจนคู่ของตัวเองติดต่อสัมพันธ์กับใครไม่ได้  ทุกคนต่างต้องการมีชีวิตเป็นของตนเอง  อยากมีชีวิตอยู่อย่างสบายๆ  เพียงแค่รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา   ไม่รุมร้อน  เอาแต่ใจตนเอง  ใส่ใจในสุขทุกข์ของกันและกัน  และที่สำคัญมองกันในแง่ดีอย่าคิดแต่ทางร้ายไม่ใช้อารมย์อยู่เหนือเหตุผล  มองกันแบบเข้าใจ  เขาก็คิอตัวเขา เราก็คือตัวเรา   เขาจะเป็นอย่างเราทุกอย่างไม่ได้  ให้ความสำคัญซึ่งกันและกัน  รักษาระยะห่างบ้าง...อย่าเข้าไปบงการซึ่งกันทุกเรื่อง  แล้วจะพบว่า  ที่ว่ารักนั้นนิรันดร  ไม่ยากเลย   เพียงว่าขอให้รับความจริงสักนิด   คนที่รักกันนั้นต้องมีจิตใจตรงกัน   หากใจไม่ถึงใจ  ไปรักคนที่เขาไม่รักตัว  ทำอย่างไรเขาก็ไม่รัก   หากรักกันแล้วต่อให้แก่เฒ่าเพียงไร   ก็คงมีรักอมตะนิรันดร.....ขอให้ผู้ที่รักเป็นและรู้จักรัก...จงประสบแต่ความสุขและมีรักอันเป็นนิรันดร