ทางกลับบ้าน

"ทางกลับบ้าน"

ไม่รู้ช่วงนี้ผมเป็นอะไร บางทีก็เหงาๆ เบื่อๆ ก็เลยนึกถึงสถานที่แห่งนึง ที่เป็นที่ซึ่งช่วยบรรเทาความรู้สึกเหล่านั้นลงไปได้ 
"บ้าน" อ้าแขนรับผมเสมอ

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ฅนหลังเลนส์

คำสำคัญ (Tags)#ปัตตานี#ยางพารา#ตุมปัง#บางโกระ#โคกโพธิ์#ทางกลับบ้าน#สวนยางพารา

หมายเลขบันทึก: 51885, เขียน: 26 Sep 2006 @ 11:33 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:33 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 9, อ่าน: คลิก


ความเห็น (9)

IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 

เตือนย้ำ...เส้นทางการเดินทาง

คือการเดินทาง...
ที่บ่งบอกถึงเรื่องราว...และร่องรอยแห่งชีวิต
ที่อยากบอกและเตือนย้ำแก่ตนเองว่าในแต่ละวันแต่ละห้วงเวลา...
เราผ่านอะไรมาบ้าง...
และเจออะไรบ้าง...
คือชีวิตและลมหายใจ
ที่อยากจะเตือนตน...
แห่งห้วงเวลา...
ที่แท้จริง

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

เส้นทางกลับบ้าน...ร่มรื่นมากคะ...ดูสงบ

ทำให้นึกถึงภาพหนังในเรื่อง The letter...

และดูไม่ร้อนเลยคะ...ซึ่งแตกต่างจากทางภาคอิสาน

ระหว่างทางไปบ้านจะร้อนแดดมาก...

...

รอยและเส้นทางการเดินทาง...มักทำให้เราจดจำเสมอ

*^__^*

กะปุ๋ม

thaibannok
IP: xxx.12.97.116
เขียนเมื่อ 

สวยมั้ง

Ka-Poom
IP: xxx.113.57.132
เขียนเมื่อ 

กลับมาอีกครั้ง... 

นึกได้แล้วว่า ทางกลับบ้านนี้สำคัญ และมีความหมายอย่างไร จากภาพและวันที่บันทึกการเดินทาง ตามเส้นทางนี้ อยากบอกว่า "สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดย้อนหลังนะ" น่าจะเป็นวันที่คุณตุมปังได้กลับไปอยู่พร้อมหน้า พร้อมตา ท่ามกลางครอบครัวที่อบอุ่น ตา-ยาย พ่อ-แม่ และเครือญาติ

ทุกๆอย่าง ทุกๆ เส้นทาง มีความหมายสำหรับชีวิตเราเสมอ

IP: xxx.157.133.30
เขียนเมื่อ 
  • ทำไมช่วงนี้มีแต่คนเหงาๆ เศร้าๆไม่รู้ ไม่เว้นแม้แต่ตัวเราเองเลย
  • "......ยิ้มเหงาๆ เศร้าพองามๆ
    มีคนถาม ว่าเธอคือใคร
    ทั้งๆโลกนี้ ก้าวไกลแสนไกล
    เธอยังสดใส อยู่ในโลกเก่า......."
  • คิดถึงบ้าน...

ก่อนอื่นต้อง สุขสันต์วันเกิดย้อนหลัง ตามคุณกะปุ๋มครับ เดินทางตามคุณกะปุ๋มบอกทางครับ

ทางกลับบ้านสวยมากครับ ร่วมรื่น น่าปั่นจักรยานเล่นนะครับ

บ้านน่าจะเป็นสถานที่พักผ่อนอย่างแท้จริง ยิ่งทางกลับบ้านสวย และร่มรื่นแบบนี้ บ้านจะอบอุ่นน่าอยู่ขนาดไหนกัน..

ขอบคุณและใหเกำลังใจครับ

ขอบคุณ ดร.กระปุ๋ม  และคุณจตุพรมากครับ
จริงๆแล้วผมไม่ได้ตั้งใจนำภาพนี้มาลงบล็อกเลยครับ
ถ้าประเมินตามสายตาของผมแล้ว ยังขาดความสวยงาม และก็องค์ประกอบศิลป์อยู่อีกมากครับ
หากแต่มันมีความหมายทางด้านจิตใจกับผมมาก
ถ่ายภาพนี้เพื่อไม่ให้ลืมตัว ไม่ให้ลืมว่าเรามาจากไหน เทือกเถาเหล่ากอเราอยู่ที่ไหน
และที่สำคัญ ผมทำงานอยู่ห่างจากบ้านไม่มาก แต่ก็ไม่ค่อยกลับบ้าน ก็เลยต้องเอาภาพนี้มาคอยย้ำเตือนว่า มีคนที่เราต้องคอยดูแลรออยู่ข้างหลัง  และคนเหล่านั้นก็รอเราอยู่เสมอครับ....

เบญจมาศ บริสุทธิ์
IP: xxx.113.50.10
เขียนเมื่อ 

"..วิถีทางชีวิตที่แท้จริงนั้นจะเป็นสิ่งที่สวยงามและมีอิสระ แต่เราก็พากันเดินหลงทาง คาวมละโมภที่ไม่มีที่สิ้นสุด เป็นสิ่งที่ทำล่ยวิญญาณของคน มันเป็นสิ่งที่ทำให้คนเราต้องเกลียดชังซึ่งกันและกัน และมันก็ทำให้เราพบกับควาทุกข์ทรมาน..

    การนองเลือดเราพัฒนาทุกสิ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แต่เราก็ได้พากันขังตัวเองไว้กับความเจริญนั้น..

    เราใช้ความคิดมาก ในขณะที่ใช้ความรู้สึกน้อยเกินไป ครามรู้ทำให้เรากลายเป็นคนเห็นแก่ตัวและไม่เคยปรานีต่อใคร".....

     ทางกลับบ้านคุณอิทธิเดชสวยมากเลยค่ะ..เป็นธรรมชาติ..ร่มรื่น..ดูแล้วสบายตาสบายใจ..ผิดกับคนในเมืองนะคะ..ด้วยความจริงใจ..ให้กับคุณอิทธิเดช รัตนะค่ะ..ไม่มีใครห่วงใยเราเท่ากลับ"คุณแม่"และ"ครอบครัว"ของเราหรอกนะคะ............. : )

นพดล
IP: xxx.0.0.1
เขียนเมื่อ 

ภาพสวยครับ

คิดถึงบ้าน

ขอยืมไปประดับบทกวีที่บล็อกนะครับ

http://www.oknation.net/blog/iplong/2007/07/04/entry-1/comment#read