+++ทุกวันนี้ฉันเป็นได้แค่คนหนึ่งคนที่คอยรับการ์ดเชิญงานแต่งงานของเพื่อน ๆ และคนทั่วไปที่ได้รู้จักกันนะคะ บางครั้งฉันไม่รู้หรอกว่า ความรักของหนุ่มสาวมันคืออะไรกันนะคะ และความรักคืออะไร เพราะฉันเป็นเพียงแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยคิดจะรักใครนะคะ ฉันกลับมองว่าความรัก คือกลลวงของชีวิตนะคะ แรกๆก็สุขสมนานๆไปก็กลายเป็นข่มขืนขืนขมนะคะ บ่อยครั้งที่ฉันมักได้ยินเพื่อนๆและคนรอบข้างชอบพูดว่า...การแต่งงานมันเหมือนนรกมีจริงนะคะ....น้อยคนนักที่จะบอกกับฉันว่าชีวิตแต่งงานคือสรวงสวรรค์นะคะ (ฉันโชคดีที่เป็นโสดนะคะ)+++

++กล่อมหอ...ตั้งใจมอบให้แด่หนุ่มสาวชายหญิงที่ได้ตัดสินใจใช้ชีวิตคู่ด้วยกันนะคะ++

กล่อมหอ

พิสุทธิ์ดุจมาลี  สองดอกคลี่ในก้านเดียว

น้ำค้างกลางเขาเขียว  หยาดประสมเมื่อรุ่งสาง

คือสองบ่าวและสาว  เจ้าโลมเล้าเคล้าเคียงข้าง

ดังคู่นกกกในรัง  ปีกโอบร่างต่างตระกอง

เนาแนบเจ้าแอบอิง  อบอุ่นยิ่งในหอห้อง

สุ้มเสียงสรรพทำนอง  มิยอมให้ระคายคอน

จันทรืแจ้งและแสงดาว  จะคอยเฝ้าเจ้าเนื้ออ่อน

ลมละม่อมกล่อมเจ้านอน  สุขสนิทในนิทรา ++

ป.ล....บทประพันธ์นี้ขอมอบแด่คู่บ่าวสาว...ค่ะ