ความตายคือเพื่อนแท้ที่มาเยือนเราแน่ ๆ วันใดวันหนึ่ง

เราทุกคนเกิดมาเพื่อ ตาย



ช่วงนี้ไปฟังสวดงานศพในงานศพผู้อาวุโสที่เคารพหลายคืน

เมื่อคืนเป็นการสวดคืนสุดท้าย มีพระคุณเจ้าท่านเจ้าอาวาสวัดใหญ่หรือวัดพระปฐมเจดีย์ พระคุณเจ้าเทศนาหัวข้อธรรมว่า 

อนิจจา วต สังขารา อุปปาทวยธัมมิโน อุปปัชชิตวา นิรุชชันติ เตสัง วูปสโม สุโข

นั่งฟังด้วยจิตสงบและรู้สึกอยากจด จึงคว้าปากกาและสมุดเล่มน้อยมาจด

โดยเฉพาะตรงนี้ 

เตสัง วูปสโม สุโข  ความระงับดับเสียซึ่งสังขาร (สิ่งปรุงแต่ง) ทั้งหลายนั้นแล เป็นสุขอย่างยิ่ง


กลับมาถึงบ้าน เหนื่อยและเพลียเนื่องจากจัดการงานประจำให้เสร็จในวันศุกร์ แถมมีการประชุมจรเข้ามา จึงมาอ่านทวนสายวันนี้


ในสมุดเล่มน้อย ได้จดบันทึกไว้ด้วยว่า 

"หลังจากฟังสวด ฟังเทศน์ นั่งรับประทานข้าวต้มและสนทนากับแขกร่วมโต๊ะ ซึ่งไม่ได้รู้จักกันมาก่อนเลย เกี่ยวกับเรื่อง

การจากพรากโดยไม่ทันตั้งตัวของหลาย ๆ คน ระลึกได้ถึงความตาย ว่าอยู่ใกล้ ๆ คนทุกคน และอยู่จ่อรอประชิดติดตัว

คนแต่ละคน"


เป็นการย้ำให้เราคิดสรุปว่า ควรพิจารณา มรณานุสสติเนือง ๆ จะเกิดคุณประโยชน์


บันทึกไว้ในสมุดเล่มนี้หน่อยค่ะ กัลยาณมิตร 

ความตายคือเพื่อนแท้ที่มาเยือนเราแน่ ๆ วันใดวันหนึ่ง 

หมั่นสร้างบุญ ปฏิบัติธรรม ให้ทาน เจริญศิล และภาวนากันนะคะ