จงมองหา...ให้เจอ "คุณค่าตนเอง"


ฉันเคย"ท้อ" 

ฉันเคย "ทุกข์"

ฉันเคย "น้อยใจ"


กับ "บางอย่าง" ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของฉัน
ฉันเคย แต่...มองไปยังทางข้างหน้า
มองไปให้ไกลที่สุด เท่าที่สายตาจะคน ๆ หนึ่งจะสามารถมองเห็น
มองเห็นคนอื่น ๆ เห็นเกือบทุก ๆ อย่างที่มันกำลังเป็นไป

จนเกิดความรู้สึกว่า "เราไม่ค่อยมีค่าอะไร"
อาจจะเป็นคำเปลยที่ไม่ได้ผ่านการกรองสักเท่าไหร่นัก


ในระหว่างที่ฉันเดิน
ฉันแหงนมองท้องฟ้าขณะนั้น
มันดูสวยงาม และสูง เกินกว่าจะเขย่งกำปุยเมฆ


ฉันจึงได้แต่เดินคอตก
ก้มลงมองแผ่นหินที่ฉันเหยียบ
ฉันเห็นบางสิ่งสะดุดตา


ในแแผ่นหินนั้นฉันพบ "แสง" ระยับบนพื้นผิวของมัน


ฉันพบข้อคิดของ  แผ่นฟ้า กับ แผ่นหิน (ในแบบฉบับของฉัน) แล้วสิ


แผ่นฟ้า...ทำให้ฉันรู้ว่า
ของบางสิ่งที่เราอยากได้
แต่ ...รู้ว่ามันไกลเกินเอื้อม
เราก็ควรจะ "ปล่อย"


แผ่นหิน...ทำให้ฉันรู้ว่า
ถึงแม้จะอยูในที่ต่ำ
แต่ ... มันก็มีความ "สวยงาม"
ตามแบบฉบับของตัวเอง


ถ้าเราทุกคนเห็น "คุณค่า" ของตัวเอง
หาสิ่งที่อยู่ข้างในตัวเองให้เจอ
เราจะพบว่า "เราไม่ได้ด้อยกว่าใครบนโลกนี้เลย"
เพียงแต่ ... ความสวยงามของเรากับเขาอาจแตกต่างกัน
มีคุณค่าและหน้าที่ที่ต่างกัน


แล้วเราจะพบ

"ความงาม" ตามแบบฉบับของเรา





ขอบคุณ : คุณแผ่นฟ้า+คุณแผ่นหิน