...

ค่ำวานนี้เราชวนกันไปเดินเล่นริมน้ำเหมือนเคย
ที่ที่บ่อยครั้งเราช่วยกันสานฝัน วาดฝัน และอยู่กับความฝัน
ฟ้าหลากสีสันยังสดใสต้อนรับเราหลังตะวันลา
คู่หนุ่มสาวชาวจีนแผ่นดินใหญ่ขี่จักรยานผ่านไปอย่างอ้อยอิ่ง 
กระหนุงกระหนิงน่ารัก...

บนทางเดินยามเย็นมีเพื่อนร่วมทางผ่านมา
หอยทากสองตัวกำลังลากทางยาวเดินผ่าน
เหมือนทุกครั้ง...ที่เราช่วยบริการ "ขนส่ง" 
เจ้าทากน้อยให้ถึงปลายทาง
เพราะหวั่นการถูกเหยียบย่ำจากคนและรถจักรยาน

เมื่อถึงที่หมาย...เจ้าหอยทากก็ออกต้วมเตี้ยมต่อไป
ผ่านใบไม้...ใบหญ้า
"คุณคิดว่ามันจะกินดอกไม้ไหม?" เขาถาม
"ลองดูสิ" ฉันตอบ

ดอกอัญชัญแห้งติดเถาใกล้ทางเดินถูกเด็ดมาวางไว้ตรงหน้าเจ้าทากน้อย
ดอกแรกถูกเจ้าต้วมเตี้ยมเขมือบลงไปอย่างรวดเร็ว
ความตื่นเต้นปรากฏบนใบหน้าคนใจดี

...



...

ดอกอัญชันดอกที่สองถูกเด็ดมาวางไว้ตรงหน้า
เจ้าตัวเดินช้ารีบนำเข้าปากอย่างอร่อยล้ำ
รอยยิ้มฉาบเต็มใบหน้าคนมอง

เพื่อนบ้านสองคนหยุดดูคนสองคนนั่งยองๆ กับหนึ่งหอยทาก
แล้วจากไป...
จะด้วยความนึกคิดอย่างไร...ฉันไม่รู้...

...



...

ดอกอัญชันดอกที่สามถูกเด็ดมาวางอีกที
คราวนี้เจ้าตัวต้วมเตี้ยมสัมผัสเฉยๆ...
แล้วเปลี่ยนทิศทางเคลื่อนคล้ายหายลับไป
พอแล้ว...อิ่มแล้ว...ก็จากไกล
ง่ายดายเหลือเกิน...

...


...

ดอกอัญชันได้ตกเป็นอาหารอันโอชะของเจ้าหอยทาก
เพราะดอกอัญชันเต็มใจเป็นอาหารให้เจ้าทากน้อย
เราเป็นเพียงผู้ช่วยให้การเกื้อกูลนั้นเกิดขึ้น?
หรือว่าที่จริงแล้วเราได้ทำสิ่งที่งดงามที่สุด
ที่มิใช่เพียงการก้มกายลงยื่นอาหารให้เจ้าหอยทาก
แต่เป็นการน้อมใจลงรับใช้ชีวิตอื่น...เมื่อวานนี้?

จะอย่างไรก็แล้วแต่...
จิตที่ไม่มุ่งร้ายชีวิตใด
กิจที่ไม่ทำให้ใครต่อใครเดือดร้อน
แม้อาจไม่มีความหมายสำหรับคนอื่น
แม้เพียงการยืนชื่นชมและให้บริการเล็กน้อย
แก่ชีวิตช้าของเจ้าหอยทากตรงหน้า
ก็นำความสุขที่ฉาบด้วยเมตตา
มาสู่หัวใจของเราใจของเรายิ่ง
ณ. จุดเล็กๆ จุดหนึ่งในโลกแสนกว้างใหญ่....

ขอบคุณวันแห่งการเรียนรู้ที่ช่วยให้ตระหนักว่า...
การได้รับใช้สิ่งมีชีวิตอื่น...
เป็นอีกหนึ่งความหมายอันยิ่งใหญ่...ของการมีชีวิตอยู่...ในวันนี้...


ด้วยความนอบน้อม,

ปริม ทัดบุปผา

บนทางเดิน...ริมน้ำ


<p>Mark Salona Piano</p><p>http://www.youtube.com/watch?v=h0VJBvaO5G4
</p><p>
</p>