090254 บ่ายๆๆ วันนี้นั่งตรวจแบบเหนื่อยๆๆ และล้าๆๆ เพราะคนไข้เยอะเป็นปกติ คนไข้คนถัดไปเดินเข้ามา "ผม เจ็บข้อศอกซ้ายครับ เมื่อหกเดือนก่อนเคยหกล้ม ข้อศอกฟาดพื้นถนน" แล้วตอนนี้ทำไงอยู่บ้างคะ
"ก้อขับรถหกล้อ และตอนนี้ขับรถกระบะครับ"
คุยไปมา เราก้อได้ข้อสรุป ว่าพี่เค้าทำงานเป็นทหารที่ จ นรา อยู่ในพื้นที่มาเกือบห้าปีแล้ว สถานการ์ณในพื้นที่รุนแรงกว่าที่ออกสื่อมากนัก แถมค่าตอบแทนก้อน้อยนิด อุปกรณ์ไม่เคยพร้อม หยูกยาก้อขาดแคลน
"ผม เคยลองเอาปืนยิงใส่ชุดเกราะ ปรากฏว่า สื้อเกราะทะลุครับหมอ ตอนนี้ผมเลยซื้อเสื้อเกราะใช้เอง"
"ตอนนี้เงินเดือนหมื่นกว่าบาท ค่าเบี้ยเสี่ยงภัยปีละสองพัน ไม่ได้มาสองปีแล้วครับ"
เราสงสัยในใจว่าอะไรกันน้าส์สสสที่มันทำให้พี่เค้าทำงานตรงนี้ไม่ไปไหน ทั้งที่มีสิทธิ์จะย้ายไปไหนก้อได้
"ผมรู้สึกผิดในใจครับ ถ้าผมย้ายไปแล้วเพื่อนๆๆที่อยู่ข้างหลัง แล้วประชาชนในพื้นที่จะเป็นยังไง
คนในพื้นที่ ที่ดี ดีบริสุทธิ์เลยก้อมี ที่เลวบริสุทธิ์เลยก้อมี ผมสงสารคนที่เค้าดีๆๆครับ"
"หมอเห็นข่าว ผู้กองกริชมั้ย นั้นแหละครับ ผมเคยทำงานร่วมกับแก วันเกิดเหตุกองพันแกอยู่หลังกองพันผม คนละฟากเขาครับ แต่ผมไปช่วยแกไม่ทัน ตอนนี้ผมยังเก็บผ้าพันคอแกเอาไว้"
แล้วพี่คิดว่าปัญหาสามชายแดน มันเกิดจากอะไร
"หลายอย่างครับมันซับซ้อน แต่ที่แน่ๆๆ คือตราบใดคนที่ไม่รู้ยังเดินตามหลังคนที่รู้แต่ขาดคุณธรรม ปัญหามันจะยังไม่หมดไป"
พี่อยู่ตรงนี้ที่บ้านไม่เป็นห่วงเหรอคะ "เป็นห่วงครับ แต่ทำไงได้ เป็นหน้าที่ และผมรักตรงนี้ "
เคยคิดที่จะออกจากอาชีพนี้มั้ยคะ
"ไม่เคยครับ"
ทำไมละคะ ในเมื่อเป็นงานที่หนัก อันตรายและค่าตอบแทนก้อน้อย อะไรเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวที่ทำให้พี่ทำตรงนี้ได้คะ
"เพราะผม อยากแบ่งเบาภาระของในหลวงและราชินี อย่างน้อยผมก้ออยากแบ่งเบาภาระของท่านแม้เพียงน้อยนิดก้อตาม แม้ผมจะเป็นเพีงทหารชั้นเล็กๆๆ ที่ทำอยู่ตอนนี้อาจไม่มีใครมองเห็น แต่ผมเชื่อมั่นว่าสักวันผู้คนก้อจะเข้าใจและมองเห็นคุณค่าที่ผมทำครับ"
ก่อนจาก พี่เค้าถามว่า หมอครับเรียนหมอเนี่ย ค่าใช้จ่ายสูงมั้ยครับ
เพราะลูกเค้าอยากเรียนหมอ" ผมอยากให้ความมั่นใจลูกได้"
นี่แหละน้า คนดีๆๆ ที่มีอยูจิงในสังคม ตำแหน่งหน้าที่ของเค้าไม่ใหญ่เลย แต่หัวใจเค้าใหญ่มาก
ขอบคุณพี่มาก ที่เดินเข้ามาในห้องตรวจของหมอวันนี้ พี่จะรู้มั้ยค่ะ ว่าเรื่องราวของพี่ ทำให้หมอคนนึงที่เริ่มจะหมดไฟและอ่ออนแรงในการทำตามอุดมการ์ณในบางครั้ง พี่ได้เข้ามาเติมเชื้อไฟให้มันสว่างไสวอีกครั้ง ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้รู้ว่า คนดีๆมีตัวตนจิงอยู่ในสังคม ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้หมอรู้สึกว่า หมอไม่ได้ยึดติดอุดมการ์ณไปเองคนเดียว ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยปกปักรักษาแผ่นดินไทยให้พวกเราได้อยู่กันอย่างสุขสบาย แม้จะเหนื่อยจะหนักแค่ไหนก้อไม่เคยถอย และขอบคุณเป็นอย่างมากจริงๆๆๆอีกครั้งสำหรับความกล้าหาญในใจพี่ ที่เข้ามาปลุกอุดมการ์ณของหมอไม่ให้ดับไป
สุดท้ายอยากบอกพี่ว่า ถึงแม้ยศตำแหน่งของพี่จะไม่ใหญ่โต แต่หัวใจของพี่ ใหญ่และหล่อมากคะ ขอบคุณจริงๆๆคะ^^
