การเรียนแบบผิวเผิน

บทบรรณาธิการของวารสาร Science ฉบับวันที่ ๗ธ.ค.๕๕ เรื่อง Failure of Skin-Deep Learningเขียนโดย Bruce Alberts บรรณาธิการใหญ่ของวารสาร อ่านแล้วคิดถึงการศึกษาไทย

เขาบอกว่า ผลการวิจัยชี้ชัด ว่าการเรียนรู้ที่แท้จริงเกิดขึ้นเมื่อนักเรียนได้รับการท้าทายในเรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างลึกซึ้งจริงจัง ซึ่งจะทำได้น้อยเรื่องในแต่ละปี แต่การศึกษาของอเมริกัน (และไทย) กลับพยายามครอบคลุมเนื้อหาอันกว้างขวาง หลักสูตรจึงมีความลึกแค่ผิว และเดินผิดทาง

นักการศึกษาไทยควรอ่านบทบรรณาธิการนี้ จะเห็นได้ชัดว่า Bruce Alberts กล่าวหาวงการศึกษาอเมริกันอย่างแรงว่าเดินผิดทาง หลงไปเน้นสอนครอบคลุมเนื้อหา แทนที่จะให้เรียนเรื่องหลักๆ ลงลึกไม่กี่เรื่อง เพื่อให้นักเรียนมีทักษะในการเรียนรู้ และที่สำคัญ เห็นคุณค่าและเกิดความรักวิชานั้น เกิดแรงบันดาลใจต่อการเรียนรู้

ผมตีความว่า นี่คือการต่อสู้ระหว่างแนวคิดที่เน้นการสอนเนื้อหาให้ครอบคลุม คือเน้นเนื้อหา กับแนวคิดว่า เด็กค้นเนื้อหาเองได้ แต่เด็กต้องฝึกวิธีค้น วิธีเรียน และวางพื้นฐานแรงบันดาลใจในการเรียน

ตำราเรียน ที่เป็นตำรามาตรฐานของกระทรวงศึกษาธิการ ก็ถูก Bruce Alberts โจมตี ว่าเต็มไปด้วยสาระที่ไร้สาระ เน้นความรู้ ไม่ใช่เน้นการเรียนรู้ของนักเรียน เขาอยากให้ นักเรียนเรียนจากการค้นคว้าจากหลากหลายแหล่งมากกว่า

การโต้แย้งของ Bruce Alberts น่าจะสอดคล้องกับหลักการ Teach less, Learn more ของ 21^st Century Learning

การเรียนแบบผิวเผิน จะทำให้นักเรียนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ผิวเผิน เป็นคนตื้นเขินทั้งชาติ

วิจารณ์ พานิช

๘ ธ.ค. ๕๕

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน