วันเวลาเคลื่อนผ่านไปเร็วเหลือเกินนะคะ ปีที่ผ่านมาเป็นบทเรียนแห่งวันเวลาของความเข้มแข็งในใจ มาถึงวันนี้ที่เกือบจะย่างเข้าปีใหม่แล้ว ตั้งใจจะโพสต์บันทึกนี้ให้ตรงกับเวลาช่วงจังหวะต่อวัน ได้เรียนรู้แล้วว่าเมื่อเราไม่รู้สึกว่าเรามีความสุข เราก็จะส่งต่อความสุขได้ยาก ทั้งๆที่ความสุขความทุกข์นั้นอยู่ที่ใจของเราเองที่ปรุงแต่งไป แต่เมื่อเราพกพาความรู้สึกหนักๆไว้ในใจ เป็นห่วงกังวลกับเรื่องความเจ็บป่วยของคนที่เรารักซึ่งเราไม่สามารถจะทำให้อะไรดีขึ้นได้มากกว่าที่เป็นอยู่ เราก็ไม่มีกำลังใจพอที่จะทำใจให้ร่าเริงแจ่มใสได้เต็มที่ รู้ว่าต้องทำใจแต่ก็ทำไม่ได้จริงๆ จึงเป็นเหตุให้รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีความสุข แม้จะไม่ถึงกับทุกข์ ทำให้ปีนี้ผ่านไปอย่างไม่น่าประทับใจเท่าไหร่เลยค่ะ 

ได้รับคำอำนวยอวยพรจากกัลยาณมิตรมาหลายท่าน รู้สึกอบอุ่นซาบซึ้งกับมิตรภาพดีๆที่มีมากมายใน GotoKnowเรื่องราวดีๆที่เข้ามาอ่านทุกวัน ช่วยให้มีกำลังใจที่จะทำหน้าที่ของตัวเองในฐานะประชากรของโลกนี้ คนไทยคนหนึ่งให้ดีที่สุดต่อไป รู้สึกว่าเป็นโชคดีที่ได้มีโอกาสเรียนรู้เรื่องราวจากทุกๆท่าน ทำให้อยากขอบคุณด้วยความรู้สึกดีๆที่คิดว่าตัวเองจะสร้างได้ในช่วงปีที่ผ่านมา นึกได้ว่า สิ่งที่ทำให้เราไม่รู้สึกแย่มากนักในแต่ละวันที่ต้องเผชิญกับภาวะที่เราช่วยอะไรไม่ได้ ก็คือต้นไม้ ดอกไม้เล็กๆที่เราปลูกเลี้ยงดูแล ก็เลยนำมารวบรวมทำเป็นการ์ดจากใจ ส่งความปรารถนาดีมาขอบคุณทุกๆท่าน ขอขอบคุณที่ช่วยกันสร้างโลกที่งดงาม ขอบคุณพลังดีๆที่มีส่งให้กันมาเสมอ ตลอดระยะเวลาเกือบสิบปีในพื้นที่แห่งนี้ ขอบคุณผู้สร้างสรรค์และบำรุงรักษาดูแล GotoKnow มาด้วยแรงพลังอันน่าทึ่ง ขอเป็นกำลังใจ เป็นส่วนเล็กๆที่จะช่วยให้พื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่ดีๆของพวกเราคนไทยต่อๆไปนะคะ

สวัสดีปีใหม่พ.ศ. 2556 แด่ทุกท่านค่ะ