เจ้าแขนข้างขวาของครูอ้อยมีสิ่งแปลกปลอมที่ครูอ้อยอนุญาตให้เขาเข้าอยู่  มันคือเหล็กไทแทเนียมที่มีหน้าที่เชื่อมต่อแขนที่หัก

ตอนนี้ครูอ้อยต้องทำความรู้จักกับเขาให้ดี  และต้องอยู่กับเขาให้ได้  อาการบวมจากแรงกระแทกได้ลดน้อยลงไป  อาการเขียวของแรงช้ำก็ลดน้อยลงไปแล้ว

แต่ความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นก็คือ  มันมีจังหวะของการใช้งานเกิดขึ้น  รู้สึกว่ามีแรงสปริงของเหล็กในแขน  หรือว่าครูอ้อยยังไม่หายดี  

วันนี้ดีใจที่ไม่มีไข้  แต่รำคาญของคนที่ไม่เคยอยู่นิ่ง  นั่งคิดและทำใจรักเขา  จะอยู่กับเขาจนวันตาย