ความหวาดวิตกเรื่องโลกจะแตกนี้ แพร่ระบาดไปทั่วโลก โดยมีที่มาจากการสิ้นสุดของปฏิทินชาวมายาในวันนั้น ประกอบกับทฤษฎีทางฟิสิกส์ ดาราศาสตร์ และคำทำนายทายทักต่างๆ ซึ่งล้วนแต่เลวร้ายรุนแรงที่บังเอิญมาประจวบกันเข้าอย่างพอเหมาะพอเจาะ ทำให้ผู้คนจำนวนมากอกสั่นขวัญแขวน และบางคนถึงกับเตรียมตัวรับสถานการณ์ดังกล่าว ด้วยการสะสมอาหารและน้ำดื่ม สร้างที่หลบภัย หรือทำอะไรที่คิดว่าจะทำให้ตัวเองมีความปลอดภัยจากเหตุการณ์วันสิ้นโลก

  มีหลายคนบอกว่าวันโลกแตกยังไม่น่ากลัวเท่ากับการมีชีวิตอยู่รอดเพียงลำพัง โดยไม่มีสมาชิกในครอบครัว ญาติพี่น้อง มิตรสหาย หลงเหลืออยู่ และไม่ทราบว่าจะต้องเผชิญกับอะไรบ้าง ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องน่ากลัวกว่าการสิ้นไปพร้อมกับโลกเสียอีก อันนี้เป็นเรื่องที่น่าคิดอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะสำหรับคนที่มีชีวิตสมัยใหม่ในเมืองใหญ่ ที่ไม่ค่อยมีโอกาสสัมผัสดิน สัมผัสทราย หรือเรียนรู้การปลูกผัก จับปลา ล่าสัตว์ รวมถึงการมีชีวิตอยู่ในสถานการณ์คับขัน ซึ่งเรื่องแบบนี้จำเป็นที่จะต้องมีการสอนและการฝึกฝนล่วงหน้า

  ขณะเดียวกันหน่วยงานของรัฐก็จะต้องมีแผนการว่าจะต้องทำอย่างไรอย่างเป็นขั้นเป็นตอน อย่างน้อยที่สุดก็ควรจะต้องมีสถานที่ที่คิดว่ามีความปลอดภัยไว้รองรับคนจำนวนหนึ่ง พาหนะและเส้นทางที่จะไปสู่จุดนั้น  อาหาร น้ำและยาสามัญที่จำเป็น เป็นต้น