ความผูกพัน เป็นเยื่อใยที่ยึดโยงให้มนุษย์รู้สึกไม่ว้าเหว่ ว่างเปล่า รู้สึกตัวว่ามีคุณค่า มีคนรัก มีคนให้รัก
จริงหรือไม่ว่า...
มนุษย์ทุกคนย่อมปรารถนา "อิสรภาพ"
ที่จะคิด พูด ทำ และใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี
ความผูกพัน
เป็นเยื่อใยที่ยึดโยงให้มนุษย์รู้สึกไม่ว้าเหว่ ว่างเปล่า
รู้สึกตัวว่ามีคุณค่า มีคนรัก มีคนให้รัก
เราจึงโหยหายึดมั่นเรียกร้อง...เยื่อใย
โดยรู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
เมื่อยึดมั่นในสิ่งใด
คนใด ความรู้สึกใด...
เราได้กลายเป็น "ทาส" ของสิ่งนั้น คนนั้น
ความรู้สึกนั้น
ด้วยเยื่อใยที่สร้างขึ้นอย่างรู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
แปลกไหม?
ที่เรามักจะพยายามยึดโยงสิ่งของ ผู้คน
และความรู้สึกไว้...
จนหลายครั้ง...ต้องอึดอัดคับใจกับ
เยื่อใยที่้เรายึดโยงพันธนาการ กาย-ใจนั้นอย่างแน่นหนา
แม้จะชอบหรือไม่ชอบ...เยื่อใยนั้นก็ตามที
เห็นแล้ว รู้แล้ว เข้าใจแล้ว...
คราวนี้ก็อยู่ที่เราจะเลือกเอาเองแล้วล่ะ
เยื่อใยดีดี งดงามสร้างสรรค์ หรือ เยื่อใยที่อึดอัดคับข้องใจ
ผู้เขียนเลือกแล้ว...คุณเลือกหรือยัง?
(◠‿◠✿)❤•♥
รัก ไม่รัก
ชัง ไม่ชัง
ทุกข์ ไม่ทุกข์
สุข ไม่สุข
ขอบคุณค่ะคุณหมอ
เป็น การเลือกที่งดงามและไม่นำไปสู่ทุกข์ อย่างแน่นอน :)
ความผูกพัน เป็นเยื่อใยที่ยึดโยงให้มนุษย์รู้สึก ...."ไม่ว้าเหว่ ว่างเปล่า รู้สึกตัวว่ามีคุณค่า มีคนรัก มีคนให้รัก .... เป็นประโยคที่สอนใจมากๆๆ เลยนะคะ
ขอบคุณบทความดีดีที่นำมาฝากนะคะ
แวะมาอ่าน มาชม ค่ะ
ด้วยความความคิดถึง
OOps พิมพ์ผิด คร่ำครวญ
ยอดเยี่ยมค่ะ ... การเชื่อมความรู้สึกที่แนบแน่น การยึดโยงเยื่อใยเป็นห่วง ห่วงที่มนุษย์ที่เกิดมาอยู่ร่วมกันชอบเสียด้วยซิคะ...จึงเป็นคำกล่าวที่ยอดเยี่ยมค่ะ
สวัสดีค่ะพี่
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจ ดีใจที่ชอบค่ะ :)
สวัสดีค่ะคุณครูอิงจันทร์
ดีใจที่ได้ทักทายกันค่ะ :)
ท่าน
ว่ามาเป็นร้อยกรองเลย....ฮาาาา เป็นการสับเปลี่ยนการใช้สมองสองซีกอย่างดี
ยึดโยง เยื่อใย ยิ่งยาก ยืนยง
จิตใจ มั่นคง ละลด ปล่อยวาง
หน่วงเหนี่ยว ติดรั้ง จากใจ ไม่จาง
เยื่อใย แคลงคลาง คืบคลาน คร่ำครวญ
พยายาม... ยึด จิตใจ มั่นคง ละลด ปล่อยวาง ไว้ แ้ล้วจะดีเองค่ะ :)
บางเรื่องก็อยากยึด โยง ให้เหลือเยื่อใย
บางเรื่องก็อยากตัดสวาทขาดสัมพันธ์ ไม่ให้เหลือเยื่อใย
ปนๆกันไปค่ะ
มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ผูกพันกันด้วยเยื่อใยตั้งแต่ระดับครอบครัวขึ้นไป..จึงเป็นทั้งผู้ผูกพันและถูกผูกพัน..เป็นทั้งความสุข และความทุกข์..ผู้ไม่หลงติดในความผูกพันนั้นๆ..ย่อมโปร่งโล่งเบาสบายนะคะ..ขอบคุณข้อคิดดีๆที่นำมาแบ่งปันกันเสมอค่ะ..
สวัสดีค่ะคุณ
ขอบคุณกำลังใจที่ให้ค่ะ
เยื่อใยอันงดงามที่โยงใยคนในสังคมไว้ด้วยกันนั้น เราต้องร่วมมือกันสร้างสรรค์และรักษาไว้นะคะ :)
ขอบคุณเยื่อใยที่งดงามที่โยงใยความรู้สึกดีๆ ไว้ด้วยกันค่ะ
ตอนไปปฏิบัติธรรมที่วัดแพร่แสงเทียน เห็นแมงมุมตัวใหญ่มหึมา ตัวใหญ่กว่าฝ่ามือเสียอีก
ส่วนสายไย กว้างประมาณหนึ่งเมตร ยาวก็ประมาณหนึ่งเมตร สวยมากๆ
ผมเดินไปถูกเพราะมองไม่เห็น สายไยของแมงมุมเลยขาดไปบ้างส่วน
กะว่าตอนกลับจะถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก
แต่ที่ไหนได้อีกประมาณสองวัน แมงมุมหายไปเสียแล้ว
สายไยที่มันสร้างไว้อย่างสวยงามก็หายไปด้วย
สมดังที่เคยได้ยิน
ตัดบัวยังเหลือเยื่อไย ตัดใจไม่เหลือเลย
แมงมุมเวลามันตัดใจจากแล้ว มันไม่เหลือเยื่อไยจริงๆ
น่าจะเอาอย่างมัน
จะได้ไม่เจ็บใจเปล่าๆ เจ็บใจฟรีๆครับ
แค่หนึ่งภาพ สามารถมองเห็นอะไรมากมาย
สวัสดีค่ะคุณครู
จริงอย่างที่สุดค่ะ บางเรื่องควรเก็บไว้ แต่บางเรื่อง... ตัดใจทิ้งไปเลยจะดีกว่ามากค่ะ
ขอบคุณค่ะ :)
ขอบพระคุณพี่ใหญ่
ค่ะ
ความผูกพัน ความรัก ความเมตตาเื้อื้ออาทรต่อกัน โดยเฉพาะในครอบครัวนี้เองที่หล่อเลี้ยงโอบอุ้มเรา... :)
สวัสดีค่ะพี่
ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ :) น้อมรับด้วยใจอันอ่อนน้อม ... ยังต้องฝึกฝนกล่อมเกลาให้ใจละเอียดกว่านี้ เพื่อจะสื่อสิ่งที่ดี ๆ จากใจได้มากกว่านี้ค่ะ
บางครั้งเราถูกหลอกด้วยสัมพันธ์ลวงๆ ด้วยเหตุผลที่เราไม่อาจเข้าใจ และด้วยความไม่เดียงสาไม่เท่าทัน ไม่รู้ตามจริง เราจึงพยายามยึดเยื่อใยจอมปลอมนั้นไว้... ซึ่งก็ไม่มีอะไรดี นอกจากเจ็บปวดทางใจ
เมื่อประสบการณ์มากขึ้น วันเวลา ได้ช่วยให้เรา เห็น ตามเป็นจริง... คราวนี้ถึงกับต้องร้อง...โอ.... ทำไมเราช่างโง่เขลาเช่นนี้หนอ เลยทีเดียวค่ะ
แต่...เราอาจต้องขอบคุณทุกเรื่องราวนะคะ โดยเฉพาะที่สอนให้เราฉลาดขึ้น รู้เท่าทันขึ้น...จนหันมามีความสุขกับชีวิตปัจจุบันของตัวเองได้ค่ะ
ขอบคุณที่นำประสบการณ์ดี ๆ มาให้ทราบค่ะ :)