ปิดวันหยุดยาว ๓ วัน
ใช้แรงงานและเวลาอย่างสบายอารมณ์
แฮะ ๆ แม้จะเจ็บไหล่นิด ปวดเอวหน่อย
ขนต้นไม้มาจากบ้านหนองคายเป็นส่วนใหญ่
บางต้นพี่เพาะไว้ให้ ได้เป็นของขวัญ เจ้านายเก่าซื้อฝาก น้องที่ทำงานให้มาหลายต้น
ซื้อสะสมไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วบ้าง เลี้ยงในกระถางรอลงดิน
ซื้อต้นใหญ่เพิ่มอีกนิดเดียว ทิศใต้ที่ต้องการร่มบังห้องนั่งเล่น ลงต้นเม่าและศรีตรัง
ทิศตะวันออกที่ต้องการร่มบังชาน ลงมะรุมไว้ ๒ เดือนแล้ว
ทิศตะวันตกต้องการร่มบังศาลา ลงต้นแคนาและปีบ ๒ ต้น
ส่วนพวกต้นเล็กต้นน้อย มะลิ ชาดัด หลิวไต้หวัน พุดซ้อน
ใช้เป็นไม้คลุมดิน ปลูกรอบโคนต้นไม้ใหญ่ ปลูกสับหว่างต้นไม้ใหญ่
ร้านต้นไม้มาปลูกไม้ใหญ่ บังแดดลดความร้อนทันใจ
อารมณ์ดีใจ แลกกับทรัพย์หลายบาท เทียบกับแรงงานเป็นเวลานาน
แตกต่างทางความรู้สึกกับการเฝ้ามอง ค่อย ๆ เห็นยอดเขียวอ่อนแทงชี้ขึ้นฟ้า
รดน้ำสม่ำเสมอ ตัดหญ้าเป็นระยะ เติมปุ๋ยบ้าง
เขียวเข้มยืดยาวแตกก้าน กิ่งเอนออกจากลำต้น รอบวงค่อย ๆ ใหญ่ขึ้น
เยือกเย็นงอกงามพร้อมต้นไม้เติบโต....ปลูกเองกับมือ
การเวก บุหงาส่าหรี จำปี พุดน้ำไหล โมก มะยงชิด ต้นจัน
มะม่วง ๓ ฤดู สะเดา แคฝรั่ง มะตูมไทย มะตูมซาอุ มะตาดฯ
ญาติที่มาช่วยขนต้นไม้ ตัดหญ้า แซวว่า “จะไม่ให้แดดโดนบ้านเลยใช่ไหม”
แหม ! ถ้าได้อย่างนั้นอีก ๓ ปีข้างหน้า ก็ดีน่ะสิ
^_,^
อยู่ในดวงใจนานมากมาแล้ว วรรณกรรมสำหรับเยาวชนของนักเขียนฝรั่งเศส
“ติสตูนักปลูกต้นไม้” ชอบนิ้วสีเขียว จิ้มอะไร ตรงไหน.....เขียวทันใด
แม้แต่กำแพงคุก.....จินตนาการเลิศล้ำ
ยังไม่รู้จักสวนแนวตั้งด้วยซ้ำ
มีพี่เขยคนหนึ่ง นาน ๆ มาเยี่ยมที
เดินท่อม ๆ รอบบ้าน ก้ม ๆ เงย ๆ ปักอะไรลงดินบ้างก็ไม่รู้
ผ่านไปสามสี่เดือน ตะไคร้แตกกองามมาก พี่สาวตัดเก็บใส่ตู้เย็นอีกบ้าน เลิกซื้อตะไคร้
ฟักทองใบเขียวใหญ่เลื้อยยืดยาวตามพื้น ดอกบานเหลืองอร่ามมีลูกเล็ก ๆ ใต้ดอก
ผักบุ้งไม่ได้ปลูก มาเองตามน้ำที่รดหญ้า กะเพรานอกรั้วบ้านเก็บผัดหลายรอบ
จนเทศบาลมาขุดท่อตายไปหลายต้น
ผ่านมาแปดเดือน ต้นคล้ายมันสำปะหลังล้มเอน
หัวมันโผล่ดิน พี่สาวอาสาปอกหัวมัน
ไม่ได้กินนานมากเหมือนกัน
รื้อฟื้นความหลัง เคยกินตอนเด็ก ๆ
มันเชื่อมราดกะทิ.....ชื่อ "มันห้านาที" เพราะสุกง่าย
เป็นพืชที่ต้องปลูกต่อ ๆ ไม่ให้พันธุ์หายไปจากบ้านของเรา
เสียบต้นแซมไว้รอบ ๆ ไม้หลักที่เราต้องการ
เป็นทั้งร่มกำบังเงา ทำหน้าที่พี่เลี้ยง ไม่ต้องรดน้ำเพิ่ม อาศัยน้ำส่วนเดียวกับไม้หลัก
เพื่ออนาคตลูกหลาน ขาดอาหารไม่พอกิน
ขุดเผือกขุดมันกิน เอาชีวิตรอดได้
เพียงใช้เวลารอคอยและแรงงานเพียงเล็กน้อย......อย่างชาญฉลาด
^_,^
เห็นบรรยากาศ แล้วอยากไปนั่งชาญบ้านจังค่ะคุณหมอ แต่เอ! จะรับน้ำหนักชลัญไหวไหมน๊า อิ อิ อิ
Sorry to add this comment but it's for "a public safety reason" ;-)
...มันเชื่อมราดกะทิ.....ชื่อ "มันห้านาที" เพราะสุกง่าย...
It's a "5-minute" cassava because most of its harmful cyanide can be removed by boiling for 5 minutes (longer is better). So, It is boiled for 5 minutes to make it safe to eat ;-)
"มันห้านาที" is a variety of so-called "sweet"(yellow, low cyanide) cassava. Most varieties are "bitter" (white, high cyanide) cassava that need boiling for 30 minutes or more to bring down the cyanide level to safe level for eating.
Other methods like drying and fermenting usually take days to render cassava safe.
ยอดเยี่ยมมากเลยน้องหมอ ใช่เก่งเฉพาะทำฟันนะคะ เนี่ย
ดื่มน้ำเย็นๆหน่อยมั๊ย ...
อิจฉาจังเลยค่ะคุณหมออ้อ ต้นไม้เยอะมาก หลากหลายชนิด ร่มรื่นดีนะคะ
สวนสวยด้วยมือเรา..ยินดีกับความสุขดีๆนี้ค่ะ
ชอบติสตูนักปลูกต้นไม้ มากค่ะ
อ่านแล้ว เกิดแรงบันดาลใจชอบปลูกต้นไม้เรื่อยมา
เมื่อเราดูแลต้นไม้ใบหญ้าพืชพันธุ์ เขาก็จะไม่ทอดทิ้งเราเลยค่ะ :)
ใช้เวลาอย่างมีคุณค่า และใช้แรงงานอย่างมีความสุข แค่นี้ชีวิตก็ลงตัวแล้วครับ
มาชมความสุขที่แท้จริงค่ะ
ความมั่นคงทางด้านอาหารท้องถิ่นของบ้าน มีครบครับ
มันห้านาที....สมัยเด็กๆ กินเป็นประจำเลยครับ โดยเฉพาะช่วงหน้าหนาวแบบนี้
แต่ปัจจุบันนี้เริ่มหายากขึ้นทุกทีแล้วนะครับ ที่บ้านแม่ตาด เชียงใหม่ ไม่มีเลยครับ
รับไหวแน่นอนค่ะคุณชลัญ
ขอบพระคุณท่าน
มาก ๆ ค่ะ ไม่เป็นไรเลย ช่วยกันเติมเต็มนะคะ
ช่วงที่นั่งกินมันเชื่อมที่โต๊ะอาหาร พี่ก็บอกเรื่องไซยาไนด์ แต่พอเขียนลืมไปเลย
ที่หัวมันพอเราต้มจนสุก เนื้อแป้งใสขึ้น เกิน ๕ นาทีแน่ ๆ ค่ะ ขึ้นกับปริมาณด้วย
อย่างที่ท่านบอก ถึง ๓๐ นาทียิ่งดี ไซยาไนด์ก็สลายไปจนถึงปริมาณปลอดภัย กินได้
ที่น่าเป็นห่วง คือ พิษที่ยอดค่ะ บ้านที่มีเด็กต้องระวังอย่างมาก
อีกต้นที่ไซยาไนด์เยอะ พี่สาวแพ้จนปวดศีรษะ ต้นราตรีค่ะ ขุดทิ้งไปแล้ว
ขอบคุณอีกครั้งนะคะ
ชื่นใจ เย็นดีจริงค่ะ พี่หนูแจ๋ว ขอบคุณมากค่ะ
ยังไม่ต้องอิจฉาค่ะคุณรพี ต้นไม้ยังไม่ค่อยงามร่มรื่นเท่าตอนที่อยู่บ้านหนองคาย รอบ ๆ บ้านเป็นป่าเล็ก ๆ
เพิ่งย้ายมาไงคะ ใบยังเฉา รอติดดี รากดูดน้ำเต็มที่สักพัก ต้นไม้โตอีกหน่อย คงร่มรื่นขึ้นกว่านี้
สองมือของเราสร้างสุขนะคะคุณป้าใหญ่ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
หนังสือที่อ่านแล้วชอบ ส่วนใหญ่จำเรื่องราวไม่ได้ทั้งหมดหรอกนะคะ คุณ
แต่มักจะสร้างแรงบันดาลใจดี ๆ เก็บไว้ในใจ....ไม่มีวันลืม
อย่างติสตูนี่ละค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
ยินดีที่ชีวิตลงตัวเช่นกันนะคะอาจารย์
เวลาและแรงงาน เป็นทรัพยากรที่เรามีไม่มากน้อยต่างกัน ตราบที่ดูแลสุขภาพให้ดี มีทั้งกำลังกายและใจ ที่จะใชัเวลาอย่างมีความสุข....คุณค่าจึงตามมา เห็นด้วยนะคะ
ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่ Bright Lily
ใช่เลยค่ะท่านลุง ต้องเพาะปลูก เก็บพันธุ์พืชท้องถิ่น ที่เติบโต อดทน เข้ากับสภาพแวดล้อมบ้านของเราเอาไว้ให้ดี
ไม่งั้นจะเต็มไปด้วยพืชตัดต่อพันธุกรรมที่ปลูกต่อไม่ได้ กลายเป็นทาสบริษัทยักษ์ใหญ่ ต้องคอยซื้อเมล็ดพันธุ์ทุกครั้งไปที่จะปลูก
ความหลากหลายทางชีวภาพหดหายหมด
ที่อุดรยังพอหาได้ค่ะ คุณอักขณิช
พี่เห็นเขาทิ้งข้างทาง จอดรถเก็บต้นมาเสียบ ๆ ดิน รดน้ำ ฝากหมอกน้ำค้างกลางคืนเลี้ยง ได้กินเฉยเลย