ชื่อว่าพ่อ พ่อนั้น สำคัญนัก            ต่างคนต่าง ก็รัก พ่อหนักหนา

พ่อผู้ให้ กายก่อ  ต่อลูกยา                        พ่อรักษา คุ้มครอง ป้องกันภัย

            เอกปฐม บรมครู ผู้สอนสั่ง             มาแต่หลัง ครั้งยังอ่อน ก่อนครูใหน

สอบให้นั่ง สั่งให้ลุก พ่อสุขใจ                    พ่อเหนื่อยกาย ไม่เหนื่อยใจ ลูกวัยเยาว์

            พอโตหน่อย ค่อยขยั้น ขยันบ่น      ให้ลูกตน มุ่งมั่น เทียมทันเขา

ส่งให้เรียน วิชา หาเชิงเชาว์                      หวังให้เรา วิวัฒน์ พัฒนา

            พร้อมกันนั้น หมั่นอบรม เฝ้าบ่มเพาะ   สิ่งใดเหมาะ สิ่งใดควร ล้วนสรรหา

ให้คู่ควร รองรับ กับวิชา                             คือสัมมา อาชีวะ จะเจริญ

             รักของพ่อ ก็พินิจ คิดถึงพ่อ           จารึกข้อ คำประพันธ์ บทสรรเสริญ

ไม่หมดสิ้น สิ่งที่ พ่อมีเกิน                           สุดประเมิน ประมาณ ปานนภา

             มหาสมุทร สุดลึก เป็นหมึกเขียน    แม้นพากเพียร เขียนลง บนแผ่นฟ้า

ไม่พอเพียง จารึกได้ ดั่งจินตนา                  ความดีพ่อ มากกว่า ฟ้าดินเอย