คือ ความทรงจำ

บนโลกที่เคลื่อนตัวไปข้างหน้า สิ่งที่จะพอเก็บรักษาเอาไว้ได้คือ ความทรงจำ

ความทรงจำอันมีค่ามิต้องอาศัยความตั้งใจที่จะจดจำ หากแต่เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
ไม่ต่างจากการที่น้ำต้องไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ

แม้ความทรงจำจะเกิดขึ้นกับความจริง แต่ว่าความทรงจำหาใช่ความจริงไม่

เราคัดเลือกบางส่วนจากความจริง คลุกเคล้าเข้ากับความรู้สึก บ้างสุข บ้างเศร้า
ทุกความทรงจำมีการเสกสรรปั้นแต่งของเจ้าของความทรงจำอยู่ในนั้นเสมอ
มันทั้งโหดร้ายและสวยงามกว่าความจริง

ใช่หรือไม่ คนเรามักเก็บสะสมความทรงจำดี ๆ เอาไว้มากกว่าความทรงจำแย่ ๆ
กระนั้นก็ใช่ว่ามันจะทำให้เรามีความสุขเสมอไป เมื่อหวนคิดถึงความทรงจำดี ๆ ที่มิอาจย้อนคืนกลับมา
กรอเทปดูภาพอดีตที่ไม่สามารถเกิดขึ้นได้อีกแล้ว ความเศร้าก็บังเกิด

ความทรงจำมีคุณค่าเพราะอยู่ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง

หากทุกอย่างไม่แปรเปลี่ยน ทุกความสัมพันธ์ยังอยู่คงเดิม ความทรงจำไม่มีค่าอะไร

เราไม่ต้องจดจำอะไรก็ได้ ในเมื่อพรุ่งนี้ก็จะดีดังเดิม

ชีวิตคือการเดินทางเพื่อสะสมความทรงจำ

ทุก ๆ วัน มีเรื่องราวให้จดใส่หน้ากระดาษเปล่าของชีวิต

เพราะจดทุกเรื่องไม่ได้ เราจึงจดเฉพาะสิ่งสำคัญไว้ในใจ เมื่อย้อนกลับมาดูสมุดบันทึกเล่มนี้
ความทรงจำบางอย่างซีดจางไปตามกาลเวลา แต่ร่องรอยของมันก็ช่วยยืนยันกับเราว่า
สิ่งสวยงามเหล่านั้นเคยเกิดขึ้นจริง

.........................................................................................................................................................................................

ความทรงจำสีจาง ๆ ...

...

ทุกก้าวที่เราผ่าน
มีตำนานเกิดเสมอ
เพียงจำว่าพบเจอ
เคยมีเธอหรือมีใคร

ก้าวย่างทีละก้าว
บ้างปวดร้าว บ้างเหงื่อไหล
บ้างบาดเจ็บ บ้างเจียนตาย
เป็นเงื่อนไขการก้าวเดิน

เรื่องราวสอนหลายสิ่ง
เป็นความจริงที่เหาะเหิน
ประสบการณ์ที่เราเดิน
ใช่จะเพลินหรือหลงไป

มีเรื่องราวต้องเล่าขาน
เดินตามกาลเพื่อขานไข
เขียนบันทึกแล้วก้าวไป
ด้วยหัวใจที่ศรัทธา

...

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...

.........................................................................................................................................................................................