พอรู้ว่า จะได้ไปเที่ยวเมืองปิซา ผู้เขียนก็หวนคิดถึงการทดลองของกาลิเลโอที่หอเอนเมืองปิซา ตามที่เคยเรียนในวิชาวิทยาศาสตร์ และพอรู้ว่าจะได้ไปเที่ยวเมืองเวนิส ผู้เขียนก็หวนคิดถึงบทละครแปลในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่อง "เวนิสวาณิช" ที่เคยเรียนในวิชาภาษาไทย

วันอังคารที่ 16 ตุลาคม ท่องเที่ยวเมืองปิซา วันพุธที่ 17 ตุลาคม ท่องเที่ยวเมืองเวนิส

พอรู้ว่า จะได้ไปเที่ยวเมืองปิซา ผู้เขียนก็หวนคิดถึงการทดลองของกาลิเลโอ ที่หอเอนเมืองปิซา ตามที่เคยเรียนในวิชาวิทยาศาสตร์ และพอรู้ว่าจะได้ไปเที่ยวเมืองเวนิส ผู้เขียนก็หวนคิดถึงบทละครแปลในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่อง "เวนิสวาณิช" ที่เคยเรียนในวิชาภาษาไทย และมีความซาบซึ้งใจในพระปรีชาสามารถด้านวรรณกรรมหลายแขนงของพระองค์ จนได้รับการถวายพระราชสมัญญาว่า "สมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า"
วันอังคารที่ 16 ตุลาคม ท่องเที่ยวเมืองปิซา
ตามสูตรของไกด์ 06.00 น. คือ เวลาปลุกให้ตื่นนอน 07.00 น. คือ เวลารับประทานอาหารเช้า และ 08.30 น. คือเวลารถออก แต่ผู้เขียนตื่นเองตั้งแต่ประมาณ 03.30 น. (ที่กรุงโรม หรือประมาณ 08.00 น.ที่เมืองไทย ตามที่ได้เรียนท่านผู้อ่านไปแล้วว่า เวลาใน 3 ประเทศที่เดินทางท่องเที่ยวใน Trip นี้ จะช้ากว่าเวลาในประเทศไทยประมาณ 5 ชั่วโมง) เพื่อนำภาพที่ถ่ายที่กรุงโรมถ่ายลง Notebook และ Posted ตัวอย่างภาพที่โรมให้สมาชิก GotoKnow ดู คณะผู้จัด Trip ได้จัดให้ผู้เขียนนั่งรถคันที่ 2 เหรัญญิกในการเดินทางท่องเที่ยวครั้งนี้ ได้เก็บเงินค่าทิปพนักงานขับรถจากลูกทัวร์ หัวละ 2 ยูโรต่อคนต่อวัน ก่อนขึ้นรถก็มีการถ่ายรูปร่วมกันตามระเบียบ แล้วขึ้นรถเพื่อเดินทางจากกรุงโรมไปยังเมืองปิซา ที่ตั้งอยู่ในภาคกลางของอิตาลี (โปรดดูแผนที่แสดงเส้นทาง และที่ตั้งเมืองในภาพบนประกอบ)



พอเดินทางถึงเมืองปิซา ก็ได้เวลาอาหารกลางวัน ไกด์พาลูกทัวร์ไปรับประทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารจีน ผู้เขียนแปลกใจที่พบต้นบานเย็นปลูกไว้หน้าร้าน ไม่คิดว่าเมืองหนาวจะปลูกบานเย็นได้ "บานเย็น" เป็นดอกไม้มรดกแม่ ที่ผู้เขียนเก็บเมล็ดพันธุ์จากต้นที่บ้านแม่ไปปลูกตั้งแต่ปี 2520 แล้วเก็บเมล็ดพันธุ์ปลูกต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน เพื่อให้รู้สึกว่ามีแม่อยู่ใกล้ๆ ความแปลกของดอกไม้ชนิดนี้ คือ มีทั้งต้นที่มีดอกสีบานเย็นสีเดียว สีส้มสีเดียว สีเหลืองสีเดียว และต้นที่มีดอกทั้งสามสีปนกันในดอกเดียว และมีต้นที่มีดอกสีขาว แต่ไม่ผสมกับสีอื่น หลังอาหารกลางวัน กรุ๊ปทัวร์ได้เดินทางไปยังหอเอนเมืองปิซา ซึ่งไกด์ได้ปล่อยให้ลูกทัวร์เที่ยวชมและถ่ายภาพตามความพอใจ และนัดเวลาขึ้นรถ

จากการสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับเมืองปิซ่า สรุปได้ว่า เมืองปิซ่า อยู่ในแคว้นทัสกานี่ ที่ตั้งอยู่ในภาคกลางของอิตาลี โดยตั้งอยู่ที่ฝั่งขวาของปากแม่น้ำอาร์โน (มีประชากรมากกว่า 88,332 คน) มีชื่อเสียงทั่วโลกจากการเป็นที่ตั้งหอเอนเมืองปิซ่า : Pisa is a city in Tuscany, Central Italy, on the right bank of the mouth of the River Arno. It is known worldwide for its leaning tower. (http://en.wikipedia.org/wiki/Pisa)

หอเอนเมืองปิซา (Leaning Tower of Pisa) ตั้งอยู่ที่เมืองปิซา ในจัตุรัสเปียซซา เดล ดูโอโม : Piazza Del Duomo (ดังภาพบนซ้าย) หอเอนเป็นหอระฆังของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เป็นหอทรงกระบอก 8 ชั้น สร้างด้วยหินอ่อนสีขาว สูง 183.3 ฟุต (55.86 เมตร) น้ำหนักรวม 14,500 ตันโดยประมาณ มีบันได 293 ขั้น เอียง 3.97 องศา (ดังภาพกลางที่ผู้เขียนถ่ายภาพกับน้อง Roomate) เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ.1173 สร้างเสร็จเมื่อปี 1350 ใช้เวลาสร้างประมาณ 175 ปี แต่การก่อสร้างหยุดชะงักเมื่อสร้างไปได้ถึงชั้น 3 เนื่องจากพื้นใต้ดินเป็นพื้นดินที่นิ่ม ทำให้ยุบตัว ในปี ค.ศ.1934 เบนิโต มุสโสลินี พยายามจะทำให้หอกลับมาตั้งฉากดังเดิม โดยเทคอนกรีตลงไปที่ฐาน แต่กลับทำให้หอยิ่งเอียงมากขึ้นไปอีก วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1964 รัฐบาลอิตาลี พยายามหยุดการเอียงของหอเอนเมืองปิซา โดยผู้เชี่ยวชาญในด้านต่างๆ เช่น วิศวกร นักคณิตศาสตร์ และนักประวัติศาสตร์ โดยใช้เหล็กรวมกว่า 800 ตันค้ำไว้ไม่ให้หอล้มลงมา ในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ.1990 หอเอนเมืองปิซาถูกปิดไม่ให้นักท่องเที่ยวขึ้นไปชม เพื่อความปลอดภัย อีกทั้งยังมีการขุดดินของอีกด้านหนึ่งออกเพื่อให้สมดุลยิ่งขึ้น และในวันที่ 15 ธันวาคม 2001 หอเอนเมืองปิซาได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมอีกครั้ง พร้อมการประกาศว่ามีความสมดุลแล้ว ในปี ค.ศ.1987 หอเอนเมืองปิซาได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลก โดยเป็นส่วนหนึ่งของ Piazza Del Duomo นับเป็นหนึ่งใน 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคกลางอีกด้วย (http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%AD%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%8B%E0%)
ในปี ค.ศ. 1934 กาลิเลโอ กาลิเลอิ (Galileo Galilei) เคยใช้หอเอนทดลองเกี่ยวกับเรื่องแรงโน้มถ่วงของโลก ในตอนที่เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยปิซา โดยใช้ลูกบอล 2 ลูกที่น้ำหนักไม่เท่ากันทิ้งลงมา เพื่อพิสูจน์ว่า ลูกบอล 2 ลูกจะตกถึงพื้นพร้อมกัน ซึ่งก็เป็นไปตามที่กาลิเลโอคาดไว้
กลุ่มย่อย 3 คนประกอบด้วยน้อง เพื่อนและผู้เขียน (ในภาพขวาบนที่ถ่ายกับหอเอน) เป็นลูกทัวร์กลุ่มเดียวที่เดินเลยจากหอเอน ทำให้ได้พบและถ่ายภาพกับรูปปั้นเด็กกินนมสุนัขตามเรื่องเล่าของชาวอิตาเลียน (ดังภาพล่างซ้าย) หลังจากนั้น ลูกทัวร์ก็ได้เลือกซื้อของที่ระลึกซึ่งมีแผงจำหน่ายบริเวณทางเข้าจัตุรัสดังภาพล่างขวา เมื่อได้เวลานัดทุกคนก็ขึ้นรถ แล้วเดินทางต่อไปยังเมืองเวนิส ไปถึงในตอนค่ำแล้วแวะรับประทานอาหารเย็นซึ่งเป็นอาหารพื้นเมือง ก่อนเข้าพักที่โรงแรม

เช้าวันพุธที่ 17 ตุลาคม ท่องเที่ยวเมืองเวนิส
หลังจากรับประทานอาหารเช้าที่โรงแรม ไกด์ได้พาลูกทัวร์เดินทางไปที่ท่าเรือตรอนเชโต้ เพื่อลงเรือข้ามไปยังเกาะที่เป็นศูนย์กลางของเมืองเวนิส (ภาพล่างซ้ายคือภาพเมืองที่ผู้เขียนถ่ายจากบนรถขณะรถวิ่งเข้าเขตเมืองในเย็นวันที่ 16 ตุลาคม มองเห็นเรือขนาดมหึมาอยู่ด้านหลัง ซึ่งจอดอยู่ใกล้ท่าเรือตรอนเชโต้ ภาพขวาเป็นภาพรุ่นพี่ที่เกษียณแล้วแต่ยังทำงานที่คณะต่อไป ผู้เขียนขอให้เป็นนางแบบถ่ายกับเรือขนาดใหญ่ในเช้าวันที่ 17 ตุลาคม)


จากการสืบค้นข้อมูลหลายแหล่งเกี่ยวกับเมืองเวนิส สรุปได้ว่า เมืองเวนิส (อังกฤษ: Venice) หรือ เวเนเซีย (อิตาลี: Venezia) เป็นเมืองหลวงของแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี มีประชากร 271,663 คน (ข้อมูลวันที่ 1 มกราคม 2547) เมืองเวนิสได้รับฉายาว่า ราชินีแห่งทะเลอาเดรียตริก (Queen of the Adriatic) เมืองแห่งสายน้ำ (City of Water) เมืองแห่งสะพาน (City of Bridges) และเมืองแห่งแสงสว่าง (The City of Light) เมืองเวนิสถูกสร้างขึ้นจากการเชื่อมเกาะเล็กๆ จำนวน 118 เกาะเข้าด้วยกันโดยสะพานเชื่อมกว่า 400 แห่ง ในบริเวณทะเลสาบเวนิเทีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลอาเดรียตริก
ขณะนั่งเรือ จะมองเห็นทัศนียภาพบนฝั่งของเกาะซานมาร์โคที่พวกเราจะไปเที่ยวชม ซึ่งเป็นศูนย์กลางของเมืองเวนิส เห็นภาพจัตุรัสเซนต์มาร์คที่มีโบสถ์เซนต์มาร์คเป็นฉากหลัง ดูงดงามมาก (ดังภาพล่าง เรือที่เห็นในด้านขวาของภาพ เป็นเรือประเภทเดียวกันกับเรือที่พวกเรานั่ง)
เมื่อไปถึงฝั่ง ไกด์ได้นำชมสถานที่ต่างๆ ประกอบคำอธิบาย พอถึงจัตุรัสเซนต์มาร์ค ไกด์ได้ปล่อยให้ลูกทัวร์เดินชมและถ่ายภาพตามความพอใจ จัตุรัสเซนต์มาร์คเป็นที่ๆ ลูกทัวร์ถ่ายภาพกันมากที่สุด ในภาพคือผู้นำครอบครัวที่มากันทั้งบ้าน (พร้อมภรรยาและลูกทั้งสาม) และถูกแซวว่า เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่ท่านเดินทางท่องเที่ยวกับคณะเป็นครั้งแรก
พอได้เวลานัด ลูกทัวร์ก็ไปล่องเรือกอนโดล่า ตามความสมัครใจ โดยคิดค่าเช่าเหมาลำ ลำละ 4,800 บาท ให้ลงเรือได้ลำละ 6 คน เฉลี่ยค่าใช้จ่ายคนละประมาณ 800 บาท ลำที่มี 5 คน เป็นตัวหาร (ดังในภาพซ้ายที่มีคนเดียวเพศชายเป็นอาจารย์ในคณะ นอกนั้นเป็นผู้ติดตาม) แต่ละคนต้องจ่ายมากขึ้น ผู้เขียนเองลงเรือกับครอบครัวของน้อง Roomate ครบ 6 คนพอดี ตอนจะลงเรือ ผู้เขียนทำหน้าที่จัดที่นั่งอย่างฉับพลันโดยอัตโนมัติ บอกให้น้อง Roomate และสามีไปนั่งคู่กันที่ที่นั่งตอนหัวเรือติดกับคนพาย ลูกสาวสองคนของน้องให้นั่งที่ตั่งถัดมาหันหน้าเข้าหากัน (ดังภาพขวา) ผู้เขียนนั่งตั่งเดี่ยวถัดมาอีก และลูกชายของน้องให้นั่งที่ท้ายเรือ บนฝั่งภรรยาของเพื่อนผู้เขียนแซวว่า เหนือเชาวน์ประภา (น้อง Roomate) ยัง มีวิไล ผู้เขียนรู้เพราะมีการนำไปแซวกันบนรถ ปกติน้องเชาวน์จะถูกมองว่าเป็นคนชอบจัดการกับคนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนในครอบครัว ในขณะที่ผู้เขียนจะไม่ค่อยจัดการใคร การล่องเรือใช้เวลาประมาณ 40 นาที ลงเรือจากจุดเริ่มต้นไปตามคลองแคบๆ ระหว่างซอกตึก 2 ข้าง ต้องลอดสะพานหลายแห่ง มีช่วงที่ออกแม่น้ำที่เรานั่งเรือข้ามฟากมา แล้ววนกลับมาขึ้นที่เดียวกับที่ลงเรือ

ตอนเดินกลับไปยังจุดนับพบ พวกเราพบจิตกรนั่งวาดภาพเพื่อจำหน่าย เสียดายว่าไม่มีเวลาชมนานเพราะใกล้ถึงเวลานัด ผู้เขียนเองก็พอจะมีฝีมือด้านนี้ ตอนสอบปลายภาควิชาวาดเขียน (ชั้น ม.ศ.3 โรงเรียนประจำจังหวัดยโสธร) คุณครูนำกล้วยสุก 1 หวีไปแขวนไว้ที่ขอบบนของกระดานดำ แล้วให้นักเรียนวาดภาพและระบายสีด้วยสีน้ำ ตอนที่ทำข้อสอบ คุณครูไปยืนดูผู้เขียนอยู่นานมากจนอึดอัด ผลการตรวจ คือ ผู้เขียนได้คะแนนต่ำกว่ามือฉมังในการวาดภาพ (ผู้ชาย) 1 แต้ม (ผู้เขียนเพิ่งย้ายไปเรียนโรงเรียนนั้นไม่กี่เดือน) ภาพล่างผู้เขียนถ่ายกับเพื่อน (คนซ้ายสุด) และ Roomate คนขวาสุด กับลูกสาวทั้งสองบริเวณท่าเรือ ก่อนลงเรือกลับไปรับประทานอาหารกลางวัน บนฝั่งที่เป็นที่พักเมื่อคืนที่ผ่านมา (ด้านหลังมองเห็นจัตุรัสเช็นต์มาร์คที่เราเพิ่งไปชมมา)

นับว่าโชคดี ที่กรุ๊ปทัวร์ของเราไปเที่ยวเมืองเวนิสในขณะที่สภาพดินฟ้าอากาศยังปกติดี เพราะเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา MThai News : สำนักข่าวต่างประเทศเผยภาพน้ำท่วมในเมืองเวนิส (ซึ่งจะเห็นว่า เป็นภาพบริเวณจัตุรัสเซนต์มาร์ค) โดยข้อข่าวมีใจความสำคัญว่า "จากฝนที่ตกหนักติดต่อกันหลายวัน ทำให้เกิดน้ำท่วมซึ่งหนักเป็น 6 เท่าของน้ำท่วมที่หนักที่สุดของเวนิสในปี 1872 หรือกว่า 150 ปีมาแล้ว น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้พื้นที่กว่า 70 เปอร์เซนต์ของเมืองจมอยู่ใต้น้ำที่ท่วมสูงกว่า 150 ซม. แต่ผู้คนซึ่งเคยชินกับเหตุการณ์น้ำท่วมเมืองก็ยังคงใช้ชีวิตตามปกติ เนื่องจากเวนิสเป็นเมืองที่เกิดน้ำท่วมเป็นประจำทุกปี" (http://news.mthai.com/world-news/201899.html)
ขอ
ผู้เขียนขอปิดฉากการเที่ยวเมืองเวนิส ด้วยการพาท่านผู้อ่านไปพบกับความซาบซึ้งใจในตอนสำคัญของ "บทละครเรื่อง เวนิสวาณิช" (อังกฤษ: The Merchant of Venice) ซึ่งเป็นบทละครของ วิลเลียม เชกสเปียร์ ที่เชื่อว่าแต่งขึ้นในราวปี ค.ศ. 1596-1598 จัดอยู่ในประเภทละครชวนหัว แต่ต่อมาได้รับการยอมรับให้เป็นวรรณกรรมโรแมนติก ในบรรดาผลงานของเช็คสเปียร์ทั้งหมด เนื่องจากมีฉากรักที่โดดเด่นมาก ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระราชนิพนธ์แปลเป็นกลอนบทละครในปี พ.ศ. 2459 บทที่มีชื่อเสียงในเรื่องนี้ก็คือ
"The quality of mercy is not strain'd, It droppeth as the gentle rain from heaven."
พระราชนิพนธ์แปลความว่า "อันความกรุณาปรานี จะมีใครบังคับก็หาไม่ หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน"
และอีกบทหนึ่งที่มีชื่อเสียงมาก คือ
Tell me where is fancy bred, Or in the heart, or in the head? How begot, how nourished? Reply, reply. It is engender'd in the eyes, With gazing fed; and fancy dies, In the cradle where it lies. Let us all ring fancy's knell. I'll begin it,--Ding, dong, bell.
พระราชนิพนธ์แปลความว่า "ความเอยความรัก เริ่มสมัครชั้นต้น ณ หนไหน เริ่มเพาะเหมาะกลางหว่างหัวใจ หรือเริ่มในสมองตรองจงดี แรกจะเกิดเป็นไฉนใครรู้บ้าง อย่าอำพรางตอบสำนวนให้ควรที่ ใครถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงรตี ผู้ใดมีคำตอบขอบใจเอย ตอบเอยตอบถ้อย เกิดเมื่อเห็นน้องน้อยอย่าสงสัย ตาประสบตารักสมัครไซร้ เหมือนหนึ่งให้อาหารสำราญครัน แต่ถ้าแม้สายใจไม่สมัคร เหมือนฆ่ารักเสียแต่เกิดย่อมอาสัญ ได้แต่ชวนเพื่อนยามาพร้อมกัน ร้องรำพันสงสารรักหนักหนาเอย"
()
และขอปิดฉากการเที่ยวอิตาลี (Italy [English], Italia [ Italy]) ด้วยภาพของที่ระลึกที่ซื้อ/ได้รับเป็นรางวัล จาก 3 เมืองในอิตาลี (Rome, Pisa, and Venice) ที่ได้ไปเที่ยวชม นะคะ

ขอบคุณทุกท่าน ที่ร่วมเที่ยวชม ให้กำลังใจและแวะมาทักทายพูดคุย โปรดอย่าลืมติดตามตอนที่ 3 เที่ยวสวิทเซอร์แลนด์ ดินแดนที่สวยงามและประทับใจยายไอดินมากที่สุด ใน Trip นี้ นะคะ

ได้ความรู้ดีดีมากเลยค่ะ ...ขอบคุผรมากค่ะ
สวัสดีค่ะยามเย็นค่ะ... ป้าวิ..(น้องเขียนช่วงเย็นๆ แต่ป้าวิจะได้อ่านตอนไหนน๊า??? )
ได้อ่านเรื่องเล่าและชมภาพแ่ห่งความประั้ทับใจของป้าวิ ในทริบนี้ ก็พลอยสุขใจไปด้วยค่ะ ขอบคุณเรื่องราวดีๆที่นำมาแบ่งปันค่ะ
ทำให้นึกถึงเมื่อครั้งที่นั่งกอนโดล่าล่องไป...เสียงเพลง "ซานตาลูเซีย" ซึ่งเป็นเพลงที่ชอบค่ะ ได้ยินพ่อเ่ล่นบ่อยๆ ...ครั้งนั้นเมื่อได้ฟังเสียงร้องขณะที่คนร้องทำหน้าที่พายเรือให้เรานั่งด้วย แหมชวนอินกะบรรยากาศค่ะป้าวิ ... เพลงพื้นเมืองของอิตาลี ได้ฟังตามสำเนียงร้องที่นั่นก็ยิ่งจะเพิ่มความไพเราะมากมาย ..ป้าวิคงได้ยินเช่นกันนะค่ะ หรือว่าร้องคลอไปด้วยค่ะ?? ..:-))
-สวัสดีครับ..
-ตามมาเที่ยวครับ..
-น่าไปมาก ๆ อยากไปคงต้องรอเกษียณก่อน 555
-ตอนนี้ขอตามไปเที่ยวแบบฟรี ๆ ก่อนละกันนะครับ..
-ขอบคุณครับ
สวัสดียามเย็นค่ะป้าวิ
เพี่งกลับจากสอนเสร็จ เลยนั่งตอบความเห็นและดูรูปของป้าวิ ที่ไปเที่ยว ก็เพลินๆ ขอบคุณค่ะ ได้เที่ยวไปด้วย ได้ข้อมูลเพิ่มเติมด้วย ...จึงเห็นว่า ป้าวิเขียนถามไว้ น้องเลยเขียนเพิ่มเิติมค่ะ เอาเป็นว่า กาลครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว ประมาณช่วงวัยที่เหมาะกับที่ผจญโลกกว้าง ..ค่ะป้าวิ
ถ้าย้อนหลังกลับไป ได้แวะไปอิตาลีเมื่อสัก 15 ปีก่อนโน้นค่ะ ช่วงที่เรียน PhD อยู่ที่ UK ค่ะป้าวิ ไปจากที่นั่นก็ไม่ยากและเดินทางไม่ไกลด้วยค่ะ วีซ่าก็ไม่ได้ทำมากมาย ทำหนึ่งประเทศก็ได้ใช้ทั่วยุโรบ ตอนนั้นยังไม่ใช้เงินยูโร ก็ต้องแลกเงินก่อนไปเล็กน้อย แต่มีเงินปอนด์ในมือก็ค่อนข้างแข็งหน่อยสมัยนั้นค่ะ
ที่ได้ตัดสินใจไปทริบนี้เพราะมีเหตุบังเอิญ เพราะมีเรื่องเสียใจ จากชุดการทดลองที่เก็บข้อมูลมาต่อเนื่อง สัตว์ทดลองตายหมดเพราะระบบไฟมีปัญหา growth chamber ที่เราใช้เก็บชุดทดลองไว้อุณหภูมิสูงขี้น เลยเครียดจังหล่ะค่ะ ก็อยากกลับเมืองไทยน่ะซิค่ะ ถ้าทำพลาดก็ต้องเริ่มตันใหม่ จึงรอปรับสภาพใจ ต้องออกไปจากแล็บก่อนมาตั้งตัวใหม่ เพื่อนๆในกลุ่มก็ให้กำลังใจรวมถึงที่ปรึกษาค่ะ ช่วงนั้นพอดีมีเพื่อนจะไปทริบที่อิตาลี อาจารย์ที่ปรึกษาเลยอนุญาตให้ไป จะได้ไม่รู้สึกแย่เกินไป ท่านน่ารักค่ะที่เข้าใจ และเราก็ไม่เคยเกเรค่ะ ทำงานตลอด ในหนี่งปี ไปทำงานที่แล็บทุกวัน แม้คริสต์มัส เค้าหยุด เราก็ไม่หยุด เพราะต้องมีใครอยู่ที่แล็บเพื่อ standby กรณ๊มีอะไรฉุกเฉิน และเรานักเรียนต่างชาติไม่ได้ไปไหนก็เลยอยู่เฝ้าแล็บ ปกติหนึ่งปีก็จะหยุดเพียงหนึ่งอาทิตย์ที่ลากลับเมืองไทยมาเยี่ยมพ่อและแม่เพียงปีละหนึ่งอาทิตย์ค่ะ ..ป้าวิ
ทริบนั้นจึงได้ไปเมือง เวนิช ฟลอเรนซ์ และโรม ไม่ได้ไปเมืองปิซา ค่ะ ช่วงที่ไปก็เป็น summer ของทีนั่น ขนาดอุณหภูมิทีโรมยังร้อนมาก 26 C ค่ะ ส่วนใหญ่ผู้คนก็จะโชว์สายเดีี่ยวกันเพราะร้อนมาก แฮ่ๆ... แต่ไม่ใช่น้อง เพราะยังไงก็ต้องเตรียมตัวเผื่อหนาวเนื่องจากอากาศเปลี่ยนเร็วค่ะ บอกเพื่อนๆ (ที่ม 3 คนค่ะ, น้องหนึ่งคนและเพื่อนอีกสองคน) ทีเวนิสเรา บอกทัวร์ว่าขอซื้อ excursion ต่างหาก ตอนล่องเรือกอนโดล่า เพราะชอบนั่งเรือค่ะ นั่นแหละคนพายเรือร้องเพลงอิตาลี ตลอดที่ล่องเรือกอนโดลา เสียงก้องเลยค่ะ เพราะคลองแคบเสียงร้องกระทบกับผนังตึก ดูท่าว่าจะถูกฝึกมาให้เอนเทอร์เทนแขกด้วยหรือไงไม่ทราบ เพราะว่าไพเราะดีค่ะ .. เพลงที่น้องก็รู้จักและชอบอีกต่างหาก เพราะที่บ้านเล่นให้ได้ยินบ่อย สองเพลง คือ Santa Lucia และ Come back to Sorrento เลยนั่งเรือไปก็อินอย่างที่บอก ป้าวิ ไปนั่นแหละค่ะ แุถมจินตนาการว่า ที่เค้าเปรียบเทียบกรุงเทพว่าเป็นเวนิชตะวันออกเนี่ย ใช่จริงๆนะค่ะ ..คลองเล็กคลองน้อย grand canal ... ส่วนก้าวแรกที่เข้าเมืองเวนิช ไกด์เค้าก็อธิบายมากมาย แต่น้องนึกถึงอย่างป้าวิเลยค่ะ ...หนังสืออ่านนอกเวลาภาษาไทยสมัยเด็กๆ เรื่อง The merchant of Venice ก็ผุดขึ้นมาในความคิด เส้นทางการค้า อาหรับ-เปอเซียร์ ที่มั่งคั่งทองอร่ามวิหารที่อยู่เบื้องหน้าหล่ะค่ะ
เรืองราวที่ได้รับรู้สมัยเด็กๆก็เลยนำมาต่อกันเป็นจิ๊กซอร์ได้ลงตัวเลยค่ะ ป้าวิ ส่วนที่โรมก็น่าสนใจมากมาย เพราะชอบอ่านหนังสือพวกอาระธรรมโรมัน-กรีก เลยได้ไปเห็น ดูไปก็มี audito ให้ฟังได้เมื่อเข้าเยี่ยมชมแต่ละที่
ที่โรมก็มีเรื่องเล่าที่เกี่่ยวกับเพลงค่ะ ป้าวิ เคยร้องเพลงจำชื่อไม่ได้ละ แต่มีเนื้อว่า three coins in the fountain ที่กล่าวถึงน้ำพุ "เทรวี่"..เราเดินหากับแทบแย่ นึกว่าจะใหญ่โต แหม..ผิดคาด แต่ก็เพราะร้องเพลงนี้ได้ เลยอยากไปดู สุดท้ายก็โยนเหรียญกะเค้าด้วย 3 เหรียญ เค้าว่าให้หันหลังโยนเหรียญแล้ว ...make a wish ว่ากันว่าจะได้กลับไปใหม่ ถึงตอนนี้ก็คิดว่าคงเป็นปาฏิหาริย์ถ้าได้ไปที่นั่นอีกค่ะ น้องก็ไม่ได้เชื่ออะไร ทำไปแบบสนุกสนาน ช่วงที่เป็นวัยเผชิญโลกกว้างค่ะ ป้าวิ เลยทำตัวเป็นพลเมืองของโลก เข้าออกเมืองโน้น นี้ ศึกษาวัฒนธรรม ประเพณีเมื่อมีโอกาส ส่วนใหญ่ก็ได้ไป conference นำเสนองานตอนเรียนด้วยทุกปีค่ะในยุโรบไปกันทั้งแล็บพร้อมอาจารย์ีที่ปรึกษาค่ะ.. เลยเป็นโอกาสดีค่ะ ป้าวิ...แต่ยังไงบอกได้เลยว่า เมืองไทยดีที่สุดค่ะป้าวิ...และ Home is where heart is ... อิอิ.. .เลยเขียนซะยาวเลยค่ะ ป้าวิจะอ่านแล้วปวดตาไหม๊น๊า??
ปล. ที่บอกว่า น้องร้องเพลงได้นั้นเป็น..นักร้องแบบขอไปทีค่ะป้าวิ จำได้ว่าเพลงแรกที่พ่อฝึกให้คือ "บัวขาว"...รู้สึกว่าจะไม่ผ่านเกณฑ์ค่ะก็เอื้อนเสียงนี่หล่ะ ..เลยไม่ได้เป็นนักร้อง ฝึกเป็นนักฟังตั้งแต่นั้่นมาค่ะป้าวิ แต่ก็มีความสุขดีที่ได้เป็นผู้ฟังที่ดีค่ะ :-)) .
สวัสดีครับ...ได้ไปเที่ยวกับอาจารย์แม่สุขใจจังครับ...เห้นภาพฝรั่งเล่นน้ำ...ไม่ต่างกับคนไทยเลยนะครับ...อาจารย์แม่สบายดีนะครับ
สุดยอดเลยครับ ปีหน้า หากมีชีวิตพอไหว จะต้องไปบ้างอะ
สวัสดีครับอาจารย์ สบายดีมั้ยครับ ช่วงปิดเทอมผมได้ไปเป็นครูสอนพิเศษให้กับเด็กนักเรียนโรงเรียนอนุบาลมุกดาหารครับ ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่เหนื่อยมากครับแต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆเลยครับ และมีความสุขมากด้วย ต้องขอบคุณที่เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับผมครับอาจารย์
วันนี้เกรดผมออกแล้วน่ะครับผมรอติดตามมาหลายวันเลย แต่ผมติด I ครับผมต้องทำอย่างไรบ้างครับแล้วอาจารย์ว่างวันไหนบ้างครับ ต้องขอโทษที่รบกวนน่ะครับ
ขอบคุณ อ.วิที่พาเที่ยวเมืองนอกโดยไม่เสียสตางค์ 555