เมื่อเดือนตุลาคมครูดาหลาได้ไปเข้าค่ายสุขภาพเครือข่ายหมอเขียว ตามคำแนะนำของคุณคนบ้านไกล ที่พูดเรื่องคนไปเข้าค่ายสุขภาพที่อเมริกา http://www.gotoknow.org/blogs/posts/504832
เพื่อจะนำความรู้มาช่วยรักษาน้องชายของครูดาหลาที่ป่วย คุณคนบ้านไกลได้แนะนำว่าถ้าไปได้ให้พาน้องชายไปเข้าค่ายสุขภาพที่ฮอมบุญอโศก ที่จ.แพร่คนป่วยไปไม่ได้ครูดาหลาจึงเดินทางไปค่ายโดยมีลูกสาวและพ่อของลูกขับรถไปส่ง ด้วยระยะทางที่ไกลและไม่คุ้นจึงใช้เวลานานพอสมควร เดินทางออกจากบ้านเช้าตรู่ ไปถึงที่แพร่ก็11โมง จึงไม่ทันได้ฟังการบรรยายและกิจกรรมในช่วงเช้า แต่ก็ได้ใช้ชีวิตในค่าย1คืน และ 2 วันเรียนรู้การรับประทานอาหารล้างพิษร้อน ปรับสมดุล การกิน การอยู่แบบพอเพียงประทับใจการใช้ชีวิตแบบพอเพียง
พยายามเอาภาพขึ้น แต่ก็ทำไม่ได้สักที ทำให้บันทึกนี้ไม่มีภาพประกอบค่ะ
กว่าจะทำได้ ตี 2 กว่าแล้วค่ะ พรุ่งนี้ต้องตื่่้นแต่เช้า ไปรับหีบบัตรเลือกตั้งตอน 9โมงเช้า เลือกตั้งสอปจ.ค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ ลบแล้วลบอีกจนไม่มีเวลาบรรยายภาพใหม่ค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.นุ
ขอบคุณค่ะที่มาแวะให้กำลังใจ ครูดาหลามีภาระกิจมากมายไม่ค่อยมีเวลามาเยือนG2K
ทำให้ตกยุคเข้าระบบไม่ได้ เอาภาพขึ้นไม่เป็น ต้องใช้เวลาตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะได้บันทึกนี้
ตอนแรกมีคำบรรยายทุกภาพ แต่พอกดบันทึกแล้วลบหายไปหมด เพิ่งค้นหาวิธีได้ค่ะ
ฮอมบุญอโศก....ค่ายเครือข่ายหมอเขียวที่จ.แพร่ ประทับใจสถานที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
สวยงามมาก นาข้าว และพืชผักสมุนไพรล้วนปลอดสารพิษ เอามาใช้เลี้ยงคนในค่ายที่ไปอบรม
บอกว่ามีให้พอกินได้หลายรุ่น นอน 1คืน ท่ามกลางบรรยากาศสะอาดสดชื่นจริงๆ หาไม่ได้ง่ายๆ
ติดใจนิดเดียวที่ตลอดทั้งคืน เพื่อนสมาชิกที่ไปอมรมนอนในห้องพัก เปิดวิทยุตลอดคืนบอก
ว่ากลัว..ผ.... ความจริงคือหลังคาที่พักมุงด้วยสังกะสี มีต้นขี้เหล็กปลูกอยู่ใกล้ๆ กลางคืนดึกๆ ดอก
ขี้เหล็กหล่นและไหลตามร่องสังกะสี แล้วกลิ้งลงมา....ดังจนตกใจตลอดทั้งคืน เลยกลัวจนเปิดเพลง
จากมือถือกลบเสียงจากธรรมชาติหมด ครูดาหลานอนเงี่ยหูฟังเสียงจิ้งหรีดเรไร และนกกลางคืนที่
ร้องอยู่ใกล้ๆ ไม่ได้นอนทั้งคืน ไม่อย่างนั้นจะได้อยู่ต่อจนจบกิจกรรมของค่าย
มีอาคารที่พักแยกระหว่างหญิง ชาย แต่ครั้งนี้มีคนน้อย จึงมารวมกันที่เดียวไม่อย่างนั้น เจ้าของสถานที่ต้องมานอนเป็นเพื่อน เพราะกลัวกันขนาดที่เวลาเข้าห้องน้ำยังต้องเข้าพร้อมกันทั้ง 3 คน ครูดาหลาฟังมาอีกทีจากเหตุการณ์คืนก่อนที่ครูดาหลาจะมาถึง พอเรากลับก่อนคนที่อยู่ต่อก็บอกว่าเสียดายเพิ่งได้เพื่อนนอน แล้วคืนต่อไปเขาก็จะกลัวสุดๆเหมือนคืนแรก
ลักษณะของอาคารทั่วไปในบริเวณค่าย
สวัสดีค่ะ คุณTawandin