วันอังคาร ที่ 13 พฤศจิกายน 2555
กราบสวัสดีค่ะครู
วันนี้ชีวิตเคลื่อนไปรวดเร็วมาก จากการละเลยบันทึกเมื่อวานทำให้หนูมีวันต้องอดข้าวกับตนเอง ขนาดว่าเริ่มกับตนเองใหม่ ก็ยังไม่วายเจ้าค่ะ วันนี้ไปทำงาน นั่งทบทวนกับตนเอง พิจารณาว่าต้องรับผิดชอบตัวอย่างงานประจำคือสารระเหย เพราะพี่ๆท่านอื่นเร่งงานโครงการ มีข้อจำกัดของวิธีคือ ถ้าเริ่มแล้วต้องเฝ้าเพราะมีเวลาช่วงละ 8 นาที วันนี้งานสะดุดเป็นระยะๆ ขนาดไม่พักตอนเที่ยงหนูมาเสร็จงานตอนบ่ายสอง กว่าจะหาสาเหตุเจอว่า สารที่เตรียมไว้มันเสื่อมสภาพ ยังดีที่หาจุดพลาดเจอ ก็เตรียมใหม่ เสร็จแล้ว ยังออกรายงานไม่ได้เพราะระบบล่ม หนูจึงไปทำธุระ มาเห็นข้อความครูตอนจะออกไปข้างนอก พอไปถึงติดต่อประสานอย่างที่ครูชี้แนะ โห น่าทึ่งมากเจ้าค่ะ จากแรก ๆน้องเติ้ล ภัทรพล อุดมลาภ น้องเภสัชจากศูนย์วิทย์ฯอุดร ที่พึ่งมาฝึกการวิเคราะห์ที่ทำงานหนูเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว พอปรับเป็นวานน้อง น้องบอกว่าเดี๋ยวให้เพื่อนจัดการให้ แต่พอทราบรายละเอียดว่าต้องสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนเพื่อแสดงตัว น้องจึงเป็นธุระทำให้เองค่ะครู หนูทึ่งและขอบคุณน้องมาก ๆ ดีใจอย่างบอกไม่ถูกกับความอนุเคราะห์ของน้องกับภารกิจนี้ื เพราะไม่งั้นหนูตั้งใจว่าอาจจะขับรถไปรับเอง พอน้องได้ของก็บอกว่า คืนนี้จะเข้ากรุงเทพ จะหิ้วไปให้ที่ปรับอากาศที่ขอนแก่น คือน้ำใจที่สุดยอดของน้องมากค่ะครู น้องเป็นห่วงว่าของถ้าฝากรถจะเสี่ยงหาย หนูจึงบอกน้องว่า "หนูจะเอาไปถวายครู"
เหมือนบุญหล่นทับน้องเติ้ลจริงๆค่ะครู น้องมาถูกที่ถูกเวลา ครูชี้อีกว่า "เรื่องบังเอิญไม่มี"
หนูนิ่ง อืม คือะไรนะ เพราะเป็นกรรมสัมพันธ์ที่เคยทำร่วมกันมาให้ได้สร้างกุศลในครั้งนี้กระมัง หนูแว๊บกับตนเองค่ะครู
หนูเข้า-ออกเซนทรัลแทบทุกวัน หนูแว๊บขำกับตนเอง หนูไม่ค่อยชอบห้าง ชอบเดินตามป่าและทุ่งนา แต่ครูให้โอกาสได้ฝึก จนเดี๋ยวนี้เริ่มผ่อนคลายและดิ้นรนเกินเหตุน้อยลงกับการเดินห้างเพื่อจัดหาของถวายครูเจ้าค่ะ
ครูเมตตาชี้อีกว่า คอเสื้อที่ตัดถวายล่าสุดโอเค หนูยิ้มแล้วย้ำกับตนเองว่า ด้านหน้า 3 นิ้ว ด้านหลังนิ้วครึ่ง แว๊บกับตนเองว่า แล้วด้านข้างและช่วงตัวโอเคหรือสั้นไปไหมนะ มีเพียงเสื้อตัวสุดท้ายที่พึ่งได้เทคนิคการปรับระดับชายเสื้อให้พอดีจริง ๆที่เหลือแทบจะเอียงทั้งหมด แต่หนูก็ยังปากหนักเจ้าค่ะ
ครูชี้อีกว่า ซับในที่ตัดถวาย ใส่แล้วค่อนข้างบางให้ลองพิจารณา หนูทบทวน ที่เลือกผ้าชิ้นนี้เพราะะลือกเนื้อผ้าฝ้ายแต่ยังขาดการคำนึงถึงความหนาบางอย่างที่ีรูชี้จริง ๆงั้นหนูอาจจะต้องปรับใช้เป็นผ้าป่าน ราคาแพงขึ้นเท่าตัว ผ้าไม่หนานัก แต่ยังให้ความรู้สึกเบาสบาย หรือไม่ก็อาจจะใช้ผ้ามันสีขาวลื่น ๆทั่วไปที่ร้านชอบทำซับใน หนูนิ่งพิจารณาอาจจะลองตัดถวายครูทั้งสองแบบเจ้าค่ะ ผ้าป่านจะดีตอนอากาศหนาว ผ้าลื่นจะดีตอนอากาศร้อนนิดหนึ่ง ครูจะได้สะดวกใช้ ตามเหตุและปัจจัย หนูให้คำตอบกับตนเองหลังได้รับคำสั่ง
หนูยังเดินเตร็ดเตร่หากระเป๋าแบบที่ครูส่ง sms มา หาเสื้อคอปิด แต่ก็ยังไม่เจอสักทีเจ้่าค่ะ บังเอิญเจอพี่หนิง ท่านทักมาก่อน แล้วก็ยิ้มกันแบบถ่ายรูปจะส่ง line ไปเซอไพร์ครู พี่หนิงน่ารักมากเจ้าค่ะ แล้วเราก็แยกกันไป
จนครูเมตตาโทรมาแล้วบอกว่ากลับไปวิ่งแล้วค่อยโทรหาครูวิ่งเสร็จ หนูโทรหาครู แล้วมานั่งทบทวนกับตนเอง
ตอนวิ่งแรก ๆฟุ้งมากเจ้าค่ะ วิ่งไปครึ่งชั่วโมงอยากหยุดวิ่ง แต่ก็ฝืนไว้ ระลึกที่ครูบอก ครูวิ่งเป็นชั่วโมงๆจนจิตนิ่ง จิตหนูยังฟุ้ง ก็ยิ่งต้องวิ่งต่อ ท่องพุทโธ กับเท้าที่กระทบพื้น หนักขึ้นหนูเปิดวิทยุหลวงตาเจ้าค่ะ ท่านสวดมนต์ทำวัตรเย็น ใจเหมือนนิ่งขึ้นเมื่อได้ยินบทสวด ตอนที่สวดชุมนุมเทวดา ภาพหลวงตาปรากฏขึ้นภายในแล้วก็ตามด้วยภาพของครูที่ยิ้มแย้ม หนูขนลุกใจมีพลังขึ้นมาวิ่งต่อไปเรื่อย ๆแม้จะแว๊บออกคิดฟุ้งซ่านก็ไม่ได้หยุดจนกว่าจะครบเวลาเจ้าค่ะ
วันนี้ระหว่างทางกลับเปิดวิทยุ ได้ฟังเรื่องของพระสารีบุตรและพราหมณ์ แก่ ที่ไม่มีใครยอมบวชให้ พอพระพุทธเจ้าเรียกประชุมสงฆ์ถามว่าใครระลึกถึงบุญคุณของพราหมณ์ได้บ้าง มีพระสารีบุตรที่เอ่ยว่า เคยได้รับบิณฑบาตรเป็นข้าวทัพพีหนึ่ง ท่านจึงรับบวชให้ พราหมณ์เป็นพระแก่ที่ว่างง่ายพระสารีบุตรสอนอะไรก็ทำตามและแก้ไข จนสำเร็จอรหันต์ในเวลาต่อมา
หนูฟังแล้วน้ำตาร่วงตั้งแต่พระสารีบุตรระลึกถึงบุญคุณแล้วบวชให้ มาสะเทือนอีกตรงที่พระแก่เป็นผู้ว่าง่าย
ใจหนูหันเข้ามาดูตนเองนี่ไง
ใจที่ไม่รู้บุญคุณครู ใจที่ดื้อด้ารว่ายาก ทำให้ไม่ก้าวหน้า
หากอยากก้าวหน้าก็ต้องฝึกให้เป็นผู้ว่าง่าย
หนูสั่นสะเทือนซ้ำตอนที่พระพุทธองค์ถามว่า
"ถ้ามีศิษย์แบบนี้ท่าจะรับได้อีกเท่าไหร่"
พระสารีบุตรตอบว่า "ไม่จำกัดพระเจ้าค่ะ"
หนูนึกย้อนครูเหน็ดเหนื่อยกับหนูมาก ใช้พลังแรงกายแรงใจ เพราะจิตหนูดื้อและสอนยาก
หนูสะเทือนแล้วเกิดความอยากจะเป็นผู้ว่าง่าย
ณ ตอนนี้ที่ต้องทำให้ได้คือ "รักษาศีล"
เพียงรักษาข้อวัตร ข้อปฏิบัตร กอดให้แน่น ๆแล้วเดินต่อไป
เชื่อฟังครูจากข้างใน สั่งให้ทำอะไรก็ทำ และต้องทำอย่างตั้งใจและดีที่สุด
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ