GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

รอยตะปู..บนไม้

การพูดหรือการกระทำของเราต่อผู้อื่น ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี เพียงครั้งเดียวจะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม มันจะประทับอยู่ในความทรงจำและความรู้สึกของเขาตลอดไป...และอาจไม่มีวันลบเลือน....

เคยมีคนบอกว่า...

     เมื่อเราถอนตะปูออกจากไม้ สิ่งที่เราเห็นคือ ร่องรอยของตะปูที่ฝากไว้บนเนื้อไม้ แม้ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานเพียงใดก็ตามร่องรอยเหล่านั้นก็จะยังคงอยู่....

      หากเปรียบการตอกตะปู เป็นเสมือนการพูดหรือการกระทำของเราต่อผู้อื่น ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี เพียงครั้งเดียวจะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม มันจะประทับอยู่ในความทรงจำและความรู้สึกของเขาตลอดไป...และอาจไม่มีวันลบเลือนได้....

      บางคนอาจจะมีแย้งในใจว่า...

     ถ้าตะปูที่ตอกลงไปเป็นเพียงตะปูตัวเล็กๆล่ะ... มันคงไม่ทำให้ไม้ที่แข็งเป็นริ้วรอยได้หรอก หรือถ้าเป็นรอย ก็ใช้กบไสมันออกไปสิ...เมื่อไสรอยนั้นออกไป ก็จะไม่เห็นรอยนั้นแล้ว...

      ก็อาจจะจริง...หากมองในฐานะของผู้ที่ตอกตะปู

     แต่เมื่อมองในฐานะของไม้ที่ถูกตะปูตอกลงไป ไม่ว่าตะปูนั้นจะมีขนาดเล็กหรือใหญ่ มันก็สามารถสร้างร่องรอยไว้บนไม้ได้เช่นกัน...

      ดังนั้น ไม่ว่าคุณจะเป็นไม้หรือเป็นตะปู ก่อนที่จะพูดหรือทำอะไรที่อาจมีผลกระทบต่อความรู้สึกของผู้อื่น จึงควรทบทวนหรือพิจารณาให้รอบคอบ เพื่อจะได้ไม่ต้องมารู้สึกเสียใจภายหลัง....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 50846
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 14
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (14)

ขอบคุณ บันทึกนี้ของ moomi กะป้าบวม

หากผมเป็นคนตอกตะปู ผมคงไม่ได้นึกถึง รอยที่จะเกิดขึ้นนานๆ คิดว่า มันจะหายไป

หากเป็นเนื้อถูกตอกตะปู  ผมก็พยายามคิดว่า รู รอย ที่เกิดเป็นประสบการณ์ที่ดี แต่ผมคงแขยงคนตอกตะปูและมีทัศนคติที่ไม่ดีไปบ้าง

เหล่านี้ผมคิดว่า เป็นตัวตนของคน ซึ่งผมก็มีแบบนี้

ฉะนั้น หากเราจะคิดจะตอกตะปู คิดให้ดี มีสติ ก่อนทำอะไรลงไป 

ในความเป็นจริง บางเรื่องก็ควรพูด บางเรื่องก็ไม่ควรพูด   ซึ่งคำพูดบางคำพูดอาจจะกระทบใจ แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ควรพูด ก็ควรพูดด้วยความเมตตา รอยจะได้ไม่ลึก

  • เป็นบันทึกที่ลึกซึ้งมาก ๆ เลยครับ
  • ถ้าอย่างนั้น สิ่งที่ตอกลงบนความรู้สึกของผมและท่านทั้งสองน่าเป็นเสาเข็มมากกว่าตะปูครับ
  • เพราะช่วงเวลาไม่นาน ผมรู้สึกรักและผูกพันธ์กับทั้งสองท่านมาก ๆ เลยครับ
  • โคตะระรักป้าบวมและท่านmoomi มาก ๆ เลยครับ
  • ขอให้พลังแห่งความรักจงสถิตกับเราตลอดไป

ท่านจตุพร

  • moomiกะป้าบวม ก็ผ่านประสบการณ์แบบนี้มาเยอะค่ะ เคยได้เป็นทั้งผู้ตอกตะปูและไม้ที่ถูกตอก
  • แต่เมื่อได้เรียนรู้ได้สั่งสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆ ความคิดเราก็เปลี่ยนไป
  • และสิ่งที่พยายามทำอยู่เสมอ ตอนนี้ก็คือ คิดก่อนคิดที่จะทำอะไร
  • แต่ผมคงแขยงคนตอกตะปูและมีทัศนคติที่ไม่ดีไปบ้าง
  • ถ้าคิดในแง่บวก บางทีคนที่ตอกตะปู อาจจะไม่ได้คิดว่าเค้าได้ตอกตะปูลงไปในความรู้สึกของเราไปแล้ว
  • การที่เรามีทัศนคติที่ไม่ดีกับคนที่ตอกตะปู เราเองแหละค่ะ ที่จะเป็นทุกข์ ทุกข์จากความคิดของตัวเราเอง นั่นแหละ

ป้าเปรี้ยว

  • ควรพูดด้วยความเมตตา รอยจะได้ไม่ลึก
  • จริงค่ะ ไม่เถียง แต่ว่า ไม้แต่ละชนิดก็สามารถรับแรงกระแทกจากการตอกตะปูที่แตกต่างกัน เพราะไม้บางชนิดดูภายนอกอาจแข็งแรงแต่ว่าความจริงภายในอาจกลวงก็ได้....

                                                     

อ.จอห์น 

  • ซึ้งจริงๆ ตอบได้โค ตะ ระ กินใจเลยยยย
  • แต่ว่าพรุ่งนี้ หลานจอห์น คงต้องส่งจิตอธิฐานให้ป้าบวมกะmoomi อย่างแรงเสียแล้ว (อยากได้มากๆ...จริงๆนะ)
  • เพราะมีแนวโน้วว่าจะถูกเรียกเข้าห้องเย็นอีกแล้ว (ครั้งที่ 3 ในรอบ 2 เดือน...โอ้ว พระเจ้า ชีวิตอับเฉา)
  • สิ่งที่จะโดนพรุ่งนี้ถ้าเรียกว่าตอกเสาเข็มคงไม่พอ เห็นทีจะต้องเรียกว่า ตอกเสาตอม่อแล้วเทซีเมนต์ทับ มากกว่า...น่ากลัวมั่กๆๆๆ หลายเอ๊ย
  •  ขอพลังแห่งศรัทธาจากหลานจอห์นจงมาสถิตย์กับเราทั้งสองโดยเฉียบพลัน

                                                   

เราทุกคน มีโอกาสเป็นได้ทั้งไม้และตะปู

ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่เราเป็นไม้ สัมผัสที่ได้รับและความรู้สึกเป็นเช่นไร จำไว้

วันหนึ่งเมื่อเราเป็นตะปู สัมผัสที่ดีๆและประทับใจ พึงตอกลงบนไม้บ่อยๆ แต่สัมผัสที่แย่และเป็นรอยฝังลึก พึงหลีกเลี่ยงที่จะตอกลงไป

โลกนี้คงมีสุขอีกโข

แต่พรุ่งนี้น่ะ เป็นกำลังใจให้เต็มร้อยเลยจ้ะ อย่ากังวลใจไปเลย ทุกปัญหาย่อมมีทางออกเสมอ

  • สู้ ๆ ครับ หลานจะเป็นกำลังใจให้เสมอครับ
  • ผมศรัทธาในตัวป้าบวมและท่านmoomi มาก ๆ ครับ ต้องเดินผ่านห้องเย็นออกมาได้อย่างสบายครับ จะส่งจิตอธิษฐาน และส่งพลังแห่งความศรัทธาไปช่วยอีกแรงนึงครับ
  • ผมจะรักป้าบวมและท่านmoomi เสมอและตลอดไปครับ
  • ขอพลังแห่งศรัทธาและความรักจงสถิตกับเราตลอดไปครับ

อ.จอห์น

  • สบายใจได้แล้วหล่ะ ป้าบวมกะmoomi ไม่ได้ถูกเรียกเข้าห้องเย็นไปตอกเสาเข็มอย่างที่คิดหรอก
  • แต่พวกเรารู้สึกทะแม่งๆ คล้ายๆว่ากำลังจะถูก cut off แหะ ๆ ๆ ยิ่งกว่าเดิมไม๊ล่ะ...ชีวิต
  • ยังไงก็แล้วแต่ ป้าบวม moomi seangja และพี่ น.บ. ก็มั่นใจว่าสิ่งที่เราทำถูกต้องแล้ว และพร้อมที่จะรับผลที่จะเกิดขึ้นนั้น แม้ว่ามันจะเป็น ความผิดพลาดในความถูกต้อง ของพวกเราก็ตาม
  • เพราะถือว่าคนที่ได้รับประโยชน์จากการเป็นเด็กดื้อของพวกเราคือก็ผู้รับบริการ
มัวแต่วุ่นวายอยู่กับข่าวปฏิวัติ..ป่าวไปเฝ้าทหารหล่อ ๆ นะครับ....แวะผ่านเข้ามาแล้วว่าจะเลยไป  แต่ เอ๊ะ เอ๊ะ  เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตmoomi กะ ป้าบวม  ช่วงเค้าปฏิวัติกันเหรอครับ  ถึงจะต้องไปห้องเย็น  แค่ฟังก็หนาวซะแล้ว 

คุณnoname

  • มัวแต่วุ่นวายอยู่กับข่าวปฏิวัติ..ป่าวไปเฝ้าทหารหล่อ ๆ นะครับ....
  • เอ๊ะๆ เริ่มสงสัยเสียแล้วสิว่า คุณnoname เป็นชายหรือหญิงกันหว่า...?!!!
  • มันก็ยัง งงๆ ยังไงกันแน่เนี่ย เป็นชายใจหญิงรึเปล่าจ้ะ เพราะเห็นบอกว่าอยากไปเฝ้าทหารหล่อๆ ไม่ใช่รึ เอ... หรือว่าเป็นหญิงใช้ชื่อชายกันแน่จ้ะ บอกมาซ๊ะดี อิๆๆ รอคำตอบนะจ้ะ

ปล.   อยากบอกว่าการใช้ชื่อโดยไม่ได้ login อันตรายนะ ป้าบวมเคยมีบทเรียนมาแล้ว รู้สึกแย่มั่กๆ ขอบอก ...

ขอมอบดอกไม้ในสวน    นี้เพื่อมวลประชา ......จงสบสิ่งหวัง ให้สมตั้งใจ ให้คลายหมองหม่น......เป็นกำลังใจให้moomiกะป้าบวม นะคะ

  • สวัสดีตอนเช้าครับท่านป้าบวมและท่านmoomi
  • เดี๋ยวหกโมงเช้าจะขึ้นรถไป กทม. ครับ (ไปแถว ๆ ที่ทำงานป้าบวมด้วย อิอิ)
  • พี่สาวให้ไปเป็นเพื่อนรับทรานสคริปที่ มสธ.ครับ ในเมืองทองธานี
  • แต่ไปถึงแล้วก็ต้องนั่งรถกลับคลองลานเลยครับ (ไม่เห็นหน้าป้าเห็นจังหวัดนนทบุรีก็ยังดีครับ)
  • ตอนนี้ยังมะได้นอนเลยครับ เพราะกลัวตื่นไม่ทัน เดี๋ยวขึ้นรถแล้วก็กะหลับยาวถึงรังสิตเลยครับ
  • ตอนนี้ขอไปเตรียมตัวและเตรียมใจเพื่อขึ้นรถก่อนนะครับ
  • ขอพลังแห่งความรักสถิตกับเราตลอดไป

อ.จอห์น

  • โหย..พอรู้ว่าหลายชายจะมากรุงเทพฯ ป้าบวมกะจะซิ่งมอไซค์ไปหาเลยนะนี่
  • มาทั้งทีก็ไม่มาหา....จะงอนดีไม่เนี่ย ฮึม
  • ดูสิ..อีกนี๊ดเดียวก็จะถึงที่ทำงานป้าบวมแล้ว ทำไมถึงรีบกลับล่ะ.. โป้งซ๊ะดีไม๊เนี่ย..
  • แต่ไม่ได้ ไม่ได้ ถ้าพวกเราไม่รักกันไว้แล้วใครจะรักเราล่ะเน๊อ!!
  • เดินทางกลับบ้านปลอดภัยนะครับหลานชาย