การจัดการองค์ความรู้ใหม่ให้กับ นศพ. (นักศึกษาแพทย์) ......ไปเรียนรู้....ที่ในบ้านของผู้ป่วย รพ.บ้านลาด .... เป็นสถานที่สำหรับ....ฝึกงานของ....นักเรียนแพทย์ ปี 4 จาก...คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล..... (ชึ่งผอ.สมพนธ์ และ พี่เปิ้น เป็นศิษย์เก่า) ในแต่ละปี ทาง รพ. ศิริราช ..จะส่ง นศพ. มาจำนวน 5 คน ....โดย ให้มาศึกษาใน....ด้าน เวชศาสตร์ชุมชน .. เรียกว่า ..... เวชครอบครัวและชุมชน ..... การมาศึกษาแต่ละครั้ง จะมีน้อง นศพ. ชาย และ นศพ. หญิง นะคะ ..... มาศึกษา..... มิติในชุมชน .....ทางโรงพยาบาล และ หมอเปิ้น ..... จะมีการจัดตารางการเรียน การสอน โดย จัดตารางจะเรียน.... เน้นใน มิติลงสู่ชุมชน หรือ เน้น เชิงรุก .....ไปศึกษาในบ้านของผู้ป่วย..... มาก กว่าตั้งรับในโรงพยาบาล นะคะ รูปแบบการเรียนการศึกษา มีดังนี้นะคะ
1. ศึกษา แผนที่ชุมชนและภูมิศาสตร์ ของชุมชน
2. ศึกษา แผนฝังเครือญาติ ของครอบครัว
3. ศึกษา แผนที่ทางเดินยุทธศาศตร์ของชุมชน หมู่บ้านที่ น้อง นศพ จะลงไป
4. ศึกษา ประวัติของครอบครัว เรื่ิงโรคต่างๆ ของคนในครอบครัว.....ตั้งแต่ ปู่ ย่า ตา ยาย ลูก หลาน ที่มีในครอบครัว
5. ศึกษา โรค หรือ ปัญหา ความเสี่ยงต่างๆ และ มีจัดลำดับความสำคัญของโรค ... ในหมู่บ้าน ...ในชุมชน ....ในครอบครัว ที่น้อง นศพ. จะลงไปศึกษา
6. ทีมงาน...เวชศาสตร์ ครอบครัว .... ได้มีการประสาน กับ ฝ่ายบริการ... เพื่อขอรถ ... ขอคนขับรถ สำหรับ .... เตรียม...ออกชุมชน และ การศึกษาเชิงลึก....ในครอบครัว
7. การติดต่อ กับ อสม.
เพื่อออกนำทาง ....พา นศพ.....ไปศึกษาแต่ละครอบครัว ที่เป็นกลุ่มเป้าหมาย
8. ติดต่อขอเข้าพบกับ.... ผู้นำชุมชน เช่น กำนัน .... ผู้ใหญ่บ้าน และ....บางครั้ง พาไปพบกับ.... อบต. นายอำเภอ .... สำนักงานสาธารณสุขอำเภอ และ รพสต.
9. สุดท้าย....ไปลงบ้าน ....ลงชุมชนที่จะศึกษา ….แล้วแต่....จะตกลงกันว่า...รุ่นนี้จะศึกษาเรื่องอะไร นะคะ
รพ บ้านลาด ดูแล นศพ. มานาน
แล้วนะคะ ....น้องจบไป แต่ละคนก็.... จะมีประสบการณ์ ชึ่งจะสามารถเรียนรู้ได้จาก.... นอกเหนือจากในตำรา
.... ไม่สามารถเรียนได้ที่ ....รพ.ศิริราช….. เป็นกาเรียนที่แตกต่างไปจากเดิม ….. นศพ.
ต้องเรียนรู้...ที่จะปรับตัว ….. เพราะ การมาเรียนรู้ที่ รพ.บ้านลาด ... ต้องเรียนรู้ในรูปแบบที่ไม่เหมือนเดิม ..... เป็นการเรียนรู้แบบใหม่.... ที่ต้อง “ลงไปสู่ชุมชน”…. เรียนในชุมชน....เรียนที่บ้านคนไข้ .... ต่างจากเรียนที่ ศิริราช ..... เรียนในห้องเรียน ..... เรียยนในโรงพยาบาล....คนไข้เดินทางมาหา..หมอ...เดินเเข้ามาหาพยาบาล ..... แต่ที่รพ. บ้านลาด... "ไม่ใช่"
ดังนั้น ห้องเรียนของ นศพ.ศิริราช ....ที่มาเรียนรู็ ที่ รพ.บ้านลาดนั้น .... ห้องเรียนอยู่ในหมู่บ้าน ... อยู่ในครัวเรือน …. ต้องเดินไปเรียนกับคนไข้ที่บ้าน ….. วิธีเรียนของพวกเขา....จะเปลี่ยนไป เป็น “ห้องเรียนที่กลับทาง” ....พวกเขาต้อง ….. ต้องเดินออกจาก รพ.บ้านลาด ..เดินทางออกไป .... เพื่อไปศึกษา..... ในชุมชน .... ในหมู่บ้าน ..... ในครัวเรือน การศึกษาของพวกเขาต้องดปลี่ยนไป...เป็นการศึกษาที่ต่างไปจากเดิม พวกเขา....ต้องทำการบ้าน.....โดยที่.....โจทย์และคำอยู่ที่ชุมชน ...... พวกเขา...ต้องเรียนรู้อย่างรอบด้าน ...ทั้ง…. “ภาษาท้องถิ่น (ภาษาเมืองเพชร) ศิลปะ - วัฒนธรรม ... วิถีชีวิต และ...ความเป็นอยู่”…. ของกลุ่มชาวบ้านที่จะศึกษา …..ชึ่งไม่ใช่….. ศึกษาแต่ "โรค" อย่างเดียว แต่ต้อง …. ศึกษา “ความเป็นคนด้วย” .... เรียกว่า Holistic Care นะคะ ซึ่งต้องศึกษา.... ทั้งทางร่างกาย ... ทางจิตใจ... อารมณ์ ครอบครัว...และสังคม ของกลุ่มประชากร...ที่จะลงไปศึกษา ค่ะ .... เพราะ... "มนุษย์เรานั้น".... ร่างกายและจิตใจ แยกกันไม่ออก นะคะ …. บางครั้ง... ใจป่วย ==> นำไปสู่โรคทางกาย นะคะ ... เช่น มีความเครียด….สูง .... ผลให้ ความดันโลหิตสูงตาม มากๆๆค่ะ และ.... ส่งผลต่อ...ระดับน้ำตาลในเลือดสูง …. ทั้งๆๆ ที่ .... กินยาตามแพทย์สั่ง ทั้ง ขนาดของยาและตามเวลา ก็ตรงตามแพทย์สั่ง …. แต่เป็นเพราะ “ใจ”…. ใจมีทุกข์…. ใจไม่สู้ …. ใจเป็นใหญ่เหลือเกิน...ใจนั้นเป็นใหญ่จริงๆๆ นะคะ
ขอบคุณมากนะคะ ที่ให้เกียรติ อ่านบทความค่ะ













เรียนจบจากชุมชนแล้ว ต้องมานั่ง ถกเถียงกันให้ พี่ๆๆ
และท่าน ผอ. ได้Comment ฟังว่า Ok หรือไม่ อย่างไร
นะคะ ติดขัดเรื่องอะไร มีอะไรให้ต้องไปหามาเพิ่มเติมอีก นะคะ



ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณ ท่านหนุ่ม กร. มากๆๆนะคะ
ขอบคุณ น้อง เคียว อสุชล
มากนะคะ ที่ให้กำลังใจ P'Ple ค่ะ
ขอบคุณ น้องสายลม มากค่ะ
ขอบคุณ ที่กำลังใจP'Ple ตลอดมานะคะ
ขอคารวะด้วยใจ คุณหมอที่ศึกษาความเป็นคน ควบคู่กับศึกษา โรคของคน ประเสริฐจริงๆ ครับ
สวัสดีครับ
แอบมาติดตามนศพ. ออกเรียนรู้ในชุมชนด้วยคนครับ
เห็นบรรยากาศเต็มไปด้วยการเรียนรู้ ชาวบ้านต้องมีความสุขอย่างแน่นอน คณะแพทย์ก็เช่นกันครับ
บางครั้งการเจ็บป่วยก็ไม่ได้เกิดจากภายนอก แต่เกิดจากจิตใจภายในตัวเราเอง หากเรามีกำลังใจดี โรคภัยก็ทำอะไรเราได้ยาก
ขอบคุณครับ
ถ้าน้องศึกษาแพทย์มาฝีกงานกับพี่เปิ้น...คงได้อะไรดีๆ มากมาย...และเป็นแพทย์ที่ดีและมีความรัก...ในอนาคตครับ
ผมชอบเพลงนี้ครับ....เพื่อนหลายคนที่นี้ก็ชอบมากครับ...ขออนุญาตยกตัวอย่าง เช่น ..อาจารย์หมอ ป....เพลงเหมือนมีพลัง...และมีคนให้กำลังใจ...ให้กับผมในการเดินทาง...พี่เปิ้นก็คงชอบนะครับ...ถึงแม้เป็นผู้น้อยกว่า...คงให้กำลังใจพี่เปิ้นได้นะครับ...
ประสบการณ์ตรงที่ต้องเรียนรู้และแก้ปัญหาด้วยตนเอง
เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดค่ะ....
สวัสดีค่ะ P'Ple พี่แวะไปให้กำลังใจกับน้องเสมอ วันนี้มาทักทายสวัสดีค่ะ
เดี๋ยวนี้ ต้องยอมรับนะคะว่า นศพ.ที่มาฝึกงานที่ รพช. เน้นชุมชนมากจริงๆ ผิดกับเมื่อก่อนที่จะมีลงชุมชนสัก1วัน ที่เหลือก็่จะฝึกใน รพ. ที่แก่งคอยก็เช่นกันค่ะ พาน้องๆเรียนนอกห้องเรียนในชุมชน หวังว่าจะมีแพทย์ที่จะเข้าใจ หัวใจของประชาชนจริงๆ
ถือว่าเป็นนิมิตรหมายที่ดีนะคะที่เดี๋ยวนี้ น้องๆแพทย์เริ่มปรับตัวกันบ้างแล้ว แต่ก็ยังมีให้เห็นไม่น้อยเช่นกันค่ะที่นั่งติดโต๊ะ ขี้วีน ทำงานไม่ตรงเวลา คิดว่าเวลาและสิ่งแวดล้อมจะทำให้เขาเปลี่ยนได้บ้าง
เป็นแบบอย่างที่ดีของกระบวนการเรียนรู้ร่วมกับชุมชนอย่างใกล้ชิด..ชื่นชมค่ะ..
เวทีแห่งการเรียนรู้
เรียนพี่ใหญ่ ที่เคารพ พี่ใหญ่... ให้ความรัก ... ให้ความเมตตา ต่อเปิ้นจริงๆ เปิ้น ทราบซึ่งใจมาก นะคะ
ขอบคุณ พี่ใหญ่มากเหลือเกินนะคะ
สวนป่าครูบาสุทธินันท์:นักศึกษาแพทย์จากชลบุรี(4)
ขอบคุณ ท่าน อจ. ทุกท่าน พี่ๆๆ เพื่อนๆๆ น้องๆๆ นะคะ ... ให้กำลังใจ .... เป็นคำชม ...เป็นอารมณ์.....เป็นความอบอุ่น และ...ลึกซึ่งยิ่งนัก ...เกินบรรยาย นะคะ
ขอบคุณ พี่ๆๆ เพื่อนๆๆ น้องๆๆ นะคะ .... มีน้ำใจ ... ให้กำลังใจ พี่เปิ้น นะคะ