การทำบุญใครทำใครได้

 ในสังคมไทยที่คนส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนา  เราจึงเห็นภาพการทำบุญในศาสนาพุทธอยู่ทั่วไป  อย่างการตื่นนอนขึ้นมามักจะได้ยินเสียงพระสงฆ์ออกมาบิณฑบาต  เมื่อรับศรัทธาโยมญาติแล้วมักได้ยินการให้ศีลให้พรเป็นภาษาบาลี  โดยเฉพาะ  สัพพีติโย  อายุวัณโณ  สุขัง  พะลัง

สุขใจผู้ให้ทาน  ที่เรียกกันว่าทำบุญ

         

วันก่อนผมและครอบครัวกลับบ้านไปทำบุญงานเดือน  10  อันเป็นประเพณีที่สำคัญยิ่งของพี่น้องชาวพุทธทางปักษ์ใต้บ้านเรา  เป็นการรวมญาติ  นำข้าวปลาอาหารมาตั้งวงกินร่วมกัน  คุยกัน  ในการพบมวลญาติ ที่บ้านพักริมทะเลในเขตอำเภอหัวไทร  จังหวัดนครศรีธรรมราช

สิ่งหนึ่งที่เป็นความรู้ใหม่สำหรับผมเองคือการเล่นหุ้น  ว่าเขามีวิธีเล่นกันยังไง  เขาซื้อ  เขาขายหุ้นกันยังไง  ก็น่าสนใจดีอยู่นะ  ได้ยินว่า  ใครที่ต้องการเล่นหุ้นนี้อย่าเป็นคนใจร้อน  ต้องใจเย็น ๆ ดูทิศทางให้รอบคอบ  อย่าเสี่ยง  อย่างหวังเอารวยอย่างรวดเร็ว  เดี๋ยวจะเจ๊งก่อนเจ๋ง ๆ

       สำหรับการทำบุญที่บ้านผมเองทำหน้าที่ดูแลพิธีกรรมทางสงฆ์ตลอดประเภทอยู่สายพระ  ดูแลพระ  คุยกับพระ  เพราะเป็นคนวัดเขาว่าคุยกันรู้เรื่องละ  ก็เป็นบุญอย่างหนึ่งของเราที่ได้สั่งสมบุญมานาน  เดี๋ยวบุญนี้ไม่มีใครแจกหรือปันให้ใคร  ใครอยากได้ต้องทำเอาเอง  ใครทำใครได้  ใครกินใครอิ่ม  เป็นบุญเกิดจากการให้ทาน 

เราเสียสละที่ไม่ต้องมีใครมาบังคับ  เหมือนคำกล่าวของโฆษกงานวัดว่า...คนเราจะปลูกบ้านตามใจผู้อยู่  จะผูกอู่ก็ตามใจผู้นอน  จะเย็บหมอนก็ต้องตามใจผู้หนุน  จะทำบุญก็ต้องตามแต่ศรัทธา 

การทำเท่าไหร่ขึ้นอยู่ที่คนนั้นเขาจะทำเท่าไร  ไม่บังคับกัน   ผลของการทำบุญเสียสละนี้ก็เกิดความสุข  และความสุขก็อยู่ที่จิตใจคนนั้นเอง  ใครทำใครได้ใช่หรือไม่..?