.
รอยเตอร์ตีพิมพ์เรื่อง 'Doctors call for changes to prevent cheer injuries
' = "หมอเตือน(เรียงร้องให้เกิดการเปลี่ยนแปลง)ให้ป้องกันบาดเจ็บจากการเชียร์", ผู้เขียนขอนำมาเล่าสู่กันฟังครับ
.
รศ.ดร.ซินเตีย ลาเบวลา และคณะจากมหาวิทยาลัยนอร์ตเวสเทิร์น ฟายเบิร์ก ชิคาโก ทำการศึกษาใหม่ พบว่า เชียร์ลีดเดอร์ (cheer leaders = ผู้นำการเชียร์ เชียร์ลีดเดอร์) เพิ่มเสี่ียงบาดเจ็บถึงพิการได้ ถ้าระวังไม่พอหรือประมาท
.
การกระโดด เต้น หรือจับตัวเชียร์ลีดเดอร์โยนขึ้นไปในอากาศ เพิ่มเสี่ยงหัวฟาดพื้น
.
ถ้ามีการฝึกร่างกายให้ฟิตในช่วงก่อนฤดูแข่งขัน (pre-season) รวมทั้งฝึกโปรแกรมป้องกันเข่าบาดเจ็บ จะช่วยลดความเสี่ยงได้ในระดับหนึ่ง
เชียร์ลีดเดอร์ในสหรัฐฯ เป็นเด็กผู้หญิง 96% จากทั้งหมด 3.6 ล้านคน (ที่มากเพราะมีการแข่งกีฬาระดับโรงเรียน-อาชีวะ-มหาวิทยาลัยทุกปี)
.
ผู้เชี่ยวชาญประมาณการณ์ว่า เชียร์ลีดเดอร์จากโรงเรียนมัธยมฯ (high school) มีประมาณ 400,000 คนในปี 2009/2552
.
โอกาสเกิดอุบัติเหตุ หรือบาดเจ็บในการแข่งขันกีฬาสหรัฐฯ คือ (หน่วยต่อพันครั้งของการแข่งขัน 1 ครั้ง)
  • เชียร์ลีดเดอร์ > น้อยกว่า 1:1,000
  • ยิมนาสติก > 8.5:1,000
  • ฟุตบอล (soccer) > 5.3:1,000
.
.
อุบัติเหตุร้าย แรงถึงพิการ เช่น อัมพฤกษ์ อัมพาต เอ็นไขว้หัวเข่าฉีกขาดจนต้องผ่าตัดรักษา ฯลฯ จากการแข่งขันกีฬาช่วงปี 1982-2009/2525-2552 พบในเชียร์ลีดเดอร์ "มากกว่า" นักกีฬา
.
คนที่บาดเจ็บจากการแข่งกีฬาส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง คือ
  • นักกีฬามัธยมฯ หญิง > 65%
  • นักกีฬามหาวิทยาลัยหญิง > 71%
ผู้เชี่ยวชาญ แนะนำ "ไม่" ให้ใช้แผ่นรองพื้นที่ทำด้วยโฟม (foam landing mats) สำหรับเชียร์ลีดเดอร์ที่จะโยนตัวขึ้นไปในอากาศ, ทำท่าต่อตัว (ขี่คอ-ขี่หลัง-ยืนบนบ่า ฯลฯ) สูงขึ้นไปในอากาศ
.
การใช้แผ่นโฟมรองพื้นดูนุ่ม ทว่า... มีส่วนทำให้การทรงตัวแย่กว่าพื้นมาตรฐาน
.
.
สรุป คือ นักกีฬามีโอกาสบาดเจ็บบ่อยกว่าเชียร์ลีดเดอร์ แต่อุบัติเหตุในเชียร์ลีดเดอร์ที่ทำให้พิการ เช่น หัวฟาดพื้น คอหัก เอ็นเข่าขาด ฯลฯ สูงกว่านักกีฬา
.
ถึงตรงนี้... ขอให้ท่านผู้อ่านมีสุขภาพดีไปนานๆ ครับ
  • Thank Reuters > SOURCE: bit.ly/HjQ8dI Pediatrics, online October 22, 2012.
  • นพ.วัลลภ พรเรืองวงศ์ รพ.ห้างฉัตร ลำปาง. 25 ตุลาคม 55. ยินดีให้ท่านนำบทความไปใช้ได้ โดยอ้างที่มา และไม่จำเป็นต้องขออนุญาต... ขอบคุณครับ > CC: BY-NC-ND.
  • ข้อมูล ทั้งหมดเป็นไปเพื่อการส่งเสริมสุขภาพ ไม่ใช่วินิจฉัยหรือรักษาโรค; ท่านที่มีโรคประจำตัวหรือความเสี่ยงต่อโรคสูง จำเป็นต้องปรึกษาหมอที่ดูแลท่านก่อนนำข้อมูลไปใช้.