รอยยิ้มของผู้คนในครอบครัว...

ภายหลังจากฝนขาดช่วงลงในเขตเมืองหาดใหญ่  ยามเย็น ๆ เราเห็นว่าท่านเทพแห่งวรุฬลงไม่มาเยือนแน่แล้ว  ก็ถึงเวลาหาความสุขกันภายในครอบครัวเล็ก ๆ ของเราในเมืองใหญ่มีอะไรหลายอย่างให้เลือกได้ตั้งแต่สากครกยันของหายากก็ยังมี  ถ้าถามว่ามีอะไรบ้างที่เมืองหาดใหญ่แห่งนี้ไม่มี  ผมว่ามีทุกอย่างนะ  อิ อิ อิ

 

เมื่อได้เวลาเราประกอบด้วยพ่อ  แม่  และลูกชายวัยซนทั้งสองคนพากันไปยังสนามกีฬา  ลูก ๆ ต่างเดินวิ่งเล่นสนุกสนานได้อากาศดี  อารมณ์ดี  ได้เห็นผู้คนที่รักตนเองมาเดิน  วิ่งออกกำลังกาย  ได้เห็นพ่อ  แม่วิ่ง  เดินออกกำลังกาย  ได้เห็นนักกีฬามืออาชีพชาวแอฟริกาตัวดำมืดแต่จิตใจขาวงามรักในการออกกำลังกาย  ประเภทที่วิ่งเร็ว  ก้าวท้าวยาว ๆ เป็นจังหวะสวยงาม 

 

พอถึง 6  โมงเย็น  เราต่างยืนสงบใจเคารพธงชาติพร้อมร้องเพลงคลอไปตามต้นเสียงที่ดังมาจากเครื่องเสียงรอบ ๆ สนาม  ผมว่าไม่มีสุขใดไหนเล่าเท่าสุขที่คนในครอบครัวทุกคนได้รับเท่าเทียมกันคือความสุขจากหยาดเหงื่อที่ชะโลมกายต่างน้ำพุทธมนต์ที่ทุกคนแสวงหาเอาเอง

 

วันนี้ผมได้วิ่งไปในลู่วิ่งของสนามกีฬาประมาณ  40  นาที  ผลคือได้เหงื่อชะโลมกายส่งผลให้สบายใจดีแท้...คุณละได้น้ำมนต์แห่งชีวิตรึยัง..อิ อิ อิ