วันที่ 17 ตุลาคม 2555 กิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ PLC ครูสอนดี ครูเพื่อศิษย์ วันที่สองที่เน้นการแลกเปลี่ยนแบ่งปัน ประสบการณ์ หลังจากที่ผ่าน 6 เดือนของของการขับเคลื่อน การเรียนการสอนเพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21 ในจังหวัดของตน
กระบวนการในวันนี้ ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่า วิธีทำให้เชื่อมต่อกันภายในใจ แบบที่ไม่ให้รู้ตัวเลย ทำได้อย่างไร.....
- เริ่มที่แบ่งกลุ่มแบบสุ่มเลือก โดยนับ 1 2 3 แล้วแยกไปนั่งล้อมเป็นวง..... ผมนับ 1 มีกระบวนกรคือ อ.นภา .ผมได้เรียนรู้จากการสังเกตการปฏิบัติของ อ.นภา ว่า คุณอำนวย ที่ถ่อมตน พูดน้อย ฟังมาก ทำให้วงแลกเปลี่ยนมีพลังและความสุขได้ไม่ยากเลย
- กิจกรรมแรกคือ การย้อนเล่าถึงเหตุการณ์สำคัญ (ประทับใจ) ตอนที่มีอายุ 20 ปี โดยเริ่มจากคนที่มีอายุน้อยที่สุดในวง (น้อยสุดคือ 33 ปี มากสุดคือ 61 ปี) แล้วเวียนมาทางซ้ายมือ ให้เล่าประเด็นเดียวกัน แต่ต้องแบ่งปันเรื่องตอนนั้นที่อายุ 21 ปี คนถัดมา 22 ปี ไปเรื่อยๆ ..... ผมต้องพูดถึงเมื่อตอน 27 ปี ตอนนั้นผมกำลังเรียนปริญญาเอก แบบ "หลง" ๆ อยู่เลยครับ....ฮา
- เมื่อเวียนมาจนครบ อ.นภา ให้เล่าต่อรอบสอง โดยให้ลองทำนายอนาคตของตน ในอีก 5 ปีข้างหน้า และเวียนซ้ายเพิ่มอายุมาเรื่อยๆ เช่นเดิม .... ตัวเลขที่ 60 มาลงที่ลำดับผมพอดี ผมบอกต่อ "วง"ว่า ตอนนั้นผมอาจจะบวชเป็นพระแล้วอยู่ที่ไหนสักแห่ง....ฮา
กิจกรรมนี้ เชื่อมต่อกับการสร้างเป้าหมายของตน และเป้าหมายร่วมของกลุ่มจังหวัด แบบเนียนมากๆ ในกิจกรรมแลกเปลี่ยนในตอนบ่าย
-
ตอนบ่าย เราได้แยกกลุ่มมาคุยเป็นรายจังหวัด ด้วยโจทย์ว่า "เป้าหมาย" ของพื้นที่เราคืออะไร ...เราพูดคุยกันนานพอควรครับ ก่อนจะสรุปว่าเรามีเป้าหมาย 3 ประการ คือ
- เกิด LLEN และ PLC ขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม
- ค้นพบและเพิ่มจำนวนครูเพื่อศิษย์ ที่ทำงานอย่างครูมืออาชีพ (มีวัฒนธรรมวิจัยและพัฒนาในพื้นที่)
- นักเรียนที่มีทักษะในศตวรรษที่ 21 และมีอุปนิสัยพอเพียง
- เมื่อได้เป้าหมายร่วมแล้ว อ.นภา ตั้งเป้าประเด็นไว้บนกระดาษ 2 อย่างคือ วิธีการแจ๋วๆ เพื่อให้ได้เป้าหมายที่ตั้งไว้นั้น และ จะมีปัญหาและอุปสรรคใดที่คาดว่าจะขัดขวางไม่ให้เป้าหมายนั้นสำเร็จ ....ถึงตรงนี้ ผมร้อง อ๋อ..... ขึ้นมาในใจว่า กิจกรรมต่างๆ ตั้งแต่เช้าเชื่อมโยงกันแบบที่ผมไม่รู้ตัวเลยทีเดียว....ขอบคุณกระบวนกรครับ ขอนำไปใช้ต่อ คงไม่ว่ากันนะครับ
- หลังจากทานอาหารเที่ยง เรามาสนทนากันต่อ อ.นภา ให้เราเขียนว่าอะไรคือ "ดาว" (เป้าหมายปลายทางของเรา) และทำ "ธง" (เป้าหมายรายทาง หรือตัวชี้วัดระหว่างทาง) การคิดเรียบเรียงอย่างมีส่วนร่วม ทำให้พวกเราชัดเจนขึ้นมากทีเดียวครับ
ช่วงบ่ายมีการประชุมย่อยของผู้จัดการเครือข่าย ด้วยประเด็นสั้นๆ ว่า จะไปต่อหรือไม่ จะกลับไปทำอะไร .....ผมตกลงกับคุณอ้อว่า หากเราสามารถขับเคลื่อนทำ school-based ได้ 10 โรงเรียน คุณอ้อจะหาทางสนับสนุนให้เราได้ทำทั้งจังหวัด และผมเองก็จะลาออกจากงานบริหาร มาลุยกับงานนั้นอย่างเต็มที่.....ฮา
สู้ครับ
ฤทธิไกร
อยู่วงเดียวกับอ.เพ็ญศรี โดยมี อ.เอ็ม เป็นกระบวนกร แม้ว่าไม่ได้อยู่วงเดียวกันท่าน...แต่บทความดีๆ เช่นนี้ ช่วยให้กระบวนการเรียนรู้ที่ผ่านมา..กระชับชัดเจนและมีคุุณค่ามาก ขอนำไปใช้เลยนะคะ..ขอบพระคุณค่ะ
สมแล้วที่เป็็นผู้จัดการของมหาสารคาม เยี่ยมมากคะ
ชอบการเรียนรู้แบบนี้มากเลยครับ