ต่อเนื่องมาจาก ตอนแรก ที่ยังไม่ถึงสิ่งที่ประทับใจจริงๆเลยค่ะ
เมื่อได้เห็นหนังสือเชิญในวันจันทร์ พบว่างานนี้เป็นการสัมมนา 2 วัน ตัวเองเป็นคนพูดในวันแรกคือวันศุกร์ แล้วยังมีงานต่ออีกในวันเสาร์ ก็เลยโทรไปถามคุณประทุมมาศที่สำนักงานอธิการบดีว่า งานนี้ตกลงต้องการให้พูดครอบคลุมอะไรบ้าง และวันต่อไปมีโปรแกรมอะไร ที่ถามเพราะคิดว่า ถ้าเรารู้ว่าวัตถุประสงค์ของงานคืออะไร จะทำให้เราพูดให้คนฟังได้ประโยชน์ และเชื่อมโยงให้เป็นเรื่องเดียวกับงานอื่นๆของการสัมมนาได้ จึงได้รายละเอียดว่า จะเป็นในรูปแบบสบายๆ เพราะเป็นการพักผ่อนจิตใจและทำความรู้จักกันของกลุ่มงานเลขานุการผู้บริหาร โดยให้ได้ความรู้เรื่องการใช้บล็อกกับการจัดการความรู้ไปด้วย ก่อนจะไปพักผ่อนที่สวนสายน้ำ ซึ่งเป็นสถานพักผ่อนใกล้ๆหาดใหญ่ที่เอง มีการนั่งสมาธิ โยคะ ฯลฯ ในช่วงเย็น วันเสาร์เช้าท่านรองอธิการบดี-อ.วรัญ ตันชัยสวัสดิ์จะไปพูดให้ฟัง ในบรรยากาศสบายๆ
จากตรงนี้ ทำให้ทราบว่าจะเตรียมอะไรไปพูด ครั้งนี้หิ้วโน้ตบุ้คคู่ชีพไปด้วย เผื่อลืมอะไรจะได้เปิดเอาได้เลยและถ้ามีเวลาจะได้นั่งทำงานที่ค้างอยู่ไปพลางๆ เพราะจริงๆได้พก Powerpoint slide เรื่อง KM&Blog กับ Slide คู่มือการใช้ Gotoknow ฉบับย่อไปในเจ้า USB drive ตัวจิ๋วพร้อมทั้งโปรแกรม Resizer เผื่อใช้งานและแจกจ่ายไว้แล้ว
เช้าวันศุกร์ก็ทำงานไปตามปกติ คุณเมตตาโทรมาจากกรุงเทพ เพื่อจะบอกว่าเธอเป็นห่วงว่า GotoKnow จะช้าในช่วงบ่ายที่เราอบรมกัน จึงได้ติดต่อคุยกับอ.จันทวรรณไว้แล้วว่า ถ้าช้ามากให้เราโทรหาอ.ธวัชชัย ซึ่งจะนั่งเฝ้าหน้าเครื่องเพื่อช่วยจัดการเท่าที่ทำได้เพื่อให้ไม่ช้ามากจนเกินไป แต่ด้วยความรีบร้อน เธอลืมเบอร์โทรที่จะเอามาบอกเราไว้บนโต๊ะที่ทำงาน
สำหรับตัวเองไม่กังวลเท่าไหร่ เพราะคิดว่าจากข้อมูลที่ทราบมาจากคุณประทุมมาศ คิดว่าวันนี้คงไม่ได้มีโอกาสทำอะไรมากนัก นอกจากแนะนำเอาไว้ และให้คู่มือ ซึ่งคุณๆเลขาฯทั้งหลายน่าจะสามารถเอาไปใช้งานได้อย่างไม่ยากเย็น ด้วยความเชื่อในความสามารถพื้นฐานของคนทำงานนี้นั่นเองค่ะ
คิดไว้ว่าวันศุกร์นี้ได้โอกาสจะไปทานอาหารกลางวันแถวโรงอาหารสนอ. ชอบบรรยากาศตรงนั้นค่ะ ปรากฎว่า เที่ยงตรง ได้รับอีเมลด่วนมาให้ต้องจัดการ ก็เลยออกไปสายกว่าที่ตั้งใจ ใช้เวลาเดินไปถึงโรงอาหารประมาณ 10 นาที ทานราดหน้าไปดูนกคุยกันใต้ต้นไม้ริมโรงอาหารไป เสียดายหยิบกล้องไม่ทัน เสร็จธุระก็เดินไปศูนย์คอมพิวเตอร์ซึ่งอยู่ติดกับโรงอาหารนี้เอง เข้าไปที่ห้อง M104 ตามที่คุณเมตตาบอกไว้ ได้พบคุณสัมฤทธิ์ เจ้าของโครงการฯ ท่านได้จัดการอำนวยความสะดวกให้ พร้อมทั้งนำแบบสอบถามไปจัดการให้เรียบร้อย ที่ตัวเองเตรียมไปยังไม่พอกับจำนวนคน และทำไปแบบ 2 แผ่นใน 1 หน้า (เพื่อประหยัดกระดาษ) จึงต้องตัดออกเป็น 2 ส่วนด้วย
ต่อตอนหน้าอีกทีนะคะ จะได้พบคุณๆเลขาฯกันเสียที หวังว่าจะได้เล่าความประทับใจซะที
เป็นผู้เข้าร่วมอบรมคนหนึ่งคะ ซึ่งมักจะมีคำถาม ถามพี่โอ๋อยู่หลายครั้ง (ตอนแรก เรียกพี่โอ๋ว่าพี่น้อย น่าแตกชะมัด) แต่เป็นผู้เข้าอบรมที่ไม่สมบูรณ์ เพราะไม่ได้ไปสวนสายน้ำต่อ จึงเป็นการอบรมที่เจอแต่พี่โอ๋คะ สำหรับตาล พี่โอ๋น่ารักคะ เพราะพี่โอ๋ดูแลตาลเป็นอย่างดี เนื่องมาจากตาลถามเยอะนั่นเอง และที่แน่ๆก็คือ ความเป็นพี่โอ๋ที่ทุกคนในที่นี้ คงเห็นเช่นเดียวกับตาล และนี้คือความประทับใจในตัววิทยากร ส่วนความประทับใจในเพือนๆ ที่เข้าอบรมด้วยกัน ก็ดีคะ ถึงจะรู้จักไม่ทุกคน แต่ตลอดเวลาที่อบรม ตาลก็ยิ้มไม่หุบ เหงือกนิแห้งเชียว สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณทุกเหตุที่ทำให้ตาลได้ประสบการณ์ดีๆ ในวันนี้
อ่านไปก็อดนึกถึงตัวเองไม่ได้ ... พบความจริงเพิ่มขึ้นว่าเราทำอะไรเหมือนๆกันอยู่ครับ..
... หิ้วโน้ตบุ้คคู่ชีพไปด้วย เผื่อลืมอะไรจะได้เปิดเอาได้เลยและถ้ามีเวลาจะได้นั่งทำงานที่ค้างอยู่ไปพลางๆ ....
.... เจ้า USB drive ตัวจิ๋วที่บรรจุข้อมูลพร้อม ผมก็ทำอย่างนั้น และจะไม่ประมาท ต้องติดโน้ตบุ้คคู่ชีพไปด้วยเสมอ เช่นกัน บางครั้งมีขาดมีเกิน หรือเหตุการณ์ทำให้ต้องใช้ข้อมูลส่วนที่ไม่ได้คาดคิดก็จะได้ไม่มีปัญหาครับ ... จะว่าไปเรื่องนี้เคยพลาดมาแล้วจนจำแม่น และท่องไว้เสมอว่า อย่าประมาท และ เผื่อเกินๆไว้ ดีกว่าขาด แน่นอน
จะรออ่านตอนที่ประทับใจต่อครับ