มีเครื่องไม้เครื่องมือก็ต้องมี "คน" ได้ใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
"คน" เกิดมาเพื่อเรียนรู้การใช้ทรัพยากรในโลกนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ในยุคเทคโนโลยี่นำการใช้ชีวิต
ห้องเรียนในฝัน ลำดับแรกก็ต้องมีเทคโนโลยี่ และมีคุณครูที่มีความรู้พร้อมกับมีความสามารถถ่ายทอดการใช้เทคโนโลยี่ให้นักเรียน
การลงทุนเทคโนโลยี่ ก็ต้องไปพร้อมๆ กับ การพัฒนาคุณภาพของคน
เครื่องไม้เครื่องมือ จะได้ประโยชน์คุ้มราคา เมื่อได้ใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด โดยเฉพาะ เครื่องไม้เครื่องมือของเทคโนโลยี่ ที่ตกยุค(ตกรุ่น)เร็ว จะกลายเป็นสิ่งล้าหลังไม่ได้ประโยชน์เต็มที่.. ถ้าหากว่า ไม่มีการใช้ที่พร้อมแข่งขันกับเวลา
เยาวชนคนรุ่นใหม่ที่เติบโตมาพร้อมๆ กับการเห็นประโยชน์จากเทคโนโลยี่ ก็สามารถเข้าไปเห็นทั้งตัวอย่างที่ดี และไม่ดี ในเวลาเดียวกัน คนส่วนมากมักมีพฤติกรรมที่เลียนแบบกัน เมื่อมีคุณครูที่ดี ปลูกฝังพื้นฐานที่ดีไว้แต่เยาว์วัย พอโตขึ้น มีประสบการณ์มากขึ้น ก็สามารถเลือกสิ่งที่ดี เป็นประโยชน์ในการดำเนินชีวิตแบบ "ย่อระยะทาง" ได้ด้วยตัวเอง
การปลูกป่า ก็เริ่มจากต้นไม้เล็กๆ ให้เติบโตหยั่งรากลึกช่วยตัวเองได้ กลายเป็นผืนป่าใหญ่อุดมสมบูรณ์ที่พร้อมเกื้อกูลสิ่งแวดล้อมของมนุษย์และสรรพสัตว์
กำลังใจของมนุษย์ ไม่ว่าเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ ก็เริ่มมาจาก.. ความสามารถในการได้ใช้แบบมีคุณภาพ และเห็นประโยชน์ จากทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต แบบที่มีความทรงจำที่ดีๆ
พัฒนาคนไปพร้อมเทคโนโลยี่ .... เห็นด้วย นะคะ
ขอบคุณความเห็น และดอกไม้กำลังใจจากทุกๆ ท่านค่ะ
ในยุคเทคโนโลยี่ ความฝันหลายอย่างก็สามารถใช้เทคโนโลยี่สร้างขึ้นมาได้ เมื่อไม่ชอบใจก็สามารถลบทิ้ง ทำไหม่ แม้แต่อุปกรณ์ก็อาจเก่า ตกยุค (ตกรุ่น ล้าสมัย) ไปได้แบบที่ไม่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพต้องทิ้งไป ต้องซื้อจัดหาของใหม่ไปตามเทคโนโลยี่ที่ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว
จากวัยเด็ก มาจนกระทั่งเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ก็ผ่านวันเวลา ผ่านวัยต่างๆ ขึ้นมา จนกลายเป็นคำพูดหนึ่งว่า เด็กต้องเติบโตพร้อมร่างกายและจิตใจไปตามวัย เวลาได้ผ่านไปแล้ว มีการใช้เวลาที่ย้อนเอาเวลาคืนกลับมาไม่ได้อีก
ทุกๆ สมัย การเรียนรู้ที่จะกลับไปหาประสบการณ์ สามารถย่อเวลาการใช้ชีวิตอยู่กับประสบการณ์ ล้วนขึ้นอยู่กับผู้ถ่ายทอดความรู้
เป็นการมองเห็นแบบที่สามารถ แยก ความฝัน กับความจริง
ฉันมองเห็นห้องเรียนยุคเทคโนโลยี่ในทุกสถานที่
ไม่ว่าจะเป็นที่บ้าน โรงเรียน ที่ทำงาน สถานที่ท่องเที่ยว
อยู่ในทุกๆ ที่ที่สามารถสื่อสาร
อาจมีมายา แต่มีสิ่งที่เราต่างรู้จริงเมื่อเคยอยู่ร่วมในเหตุการณ์ที่ได้เคยเกิดขึ้น
ความภาคภูมิใจในตัวเอง คือ ความทรงจำที่ดีๆ
http://www.gotoknow.org/journals/entries/115136
ความฝัน กับ ความจริง
นอกจากเรื่องการคัดลอกผลงานผู้อื่นหรือเรียกกันว่า plagiarism
พี่เขียนแทน น้อง ลุงเขียนแทนหลาน พ่อแม่เขียนแทนลูก
สิ่งเหล่านี้ ก็มาพร้อมเทคโนโลยี่ เพียงแต่ ใครจะมองเห็นภาพความจริง