เมื่อวาน (๕ ตุลาคม ๒๕๕๕)...เป็นวันสุดท้ายในการสอบปลายภาค ๑/๕๕...ต่อจากนั้นก็เป็นภาระหน้าที่ของอาจารย์ในการตรวจ...ออกเกรด...

      ย้อนไปในสัปดาห์สุดท้ายก่อนสอบ...

      ในชั่วโมงนั้น...ผมได้ย้ำกับนักศึกษาในหลายประเด็น...โดยเฉพาะในการเตรียมตัวก่อนสอบ...และ

      โดยเฉพาะกลุ่มที่เสี่ยงต่อการต้องเวียนกลับมาเจอกันอีกครั้งในรายวิชาเดิม (ซึ่งไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นเลย)...

        ซึ่งกลุ่มดังกล่าวนี้...ผมมีตัวประกันเป็นหลักฐานการันตีที่ให้เครดิตไปในครั้งที่เรียกมาซ่อมตอนกลางภาค (ตก – คะแนนน้อย)...โดยในการสอบซ่อมนั้น...ผมพ่วงเงื่อนไขในอีกข้อคือ...ให้แต่ละคนเขียนแผนพัฒนาตนเองในการจะเรียนให้ดีขึ้น...ซึ่งแต่ละคนเขียนแผนได้ดีและสมบูรณ์มากมีตารางละเอียด (ยิบ) แต่ละวันและชั่วโมงว่าจะอ่านหนังสือ...ตั้งใจเรียนมากขึ้น...ทบทวนโน่น นั่น นี่ (อิ...อิ...กลัวจะซ่อมไม่ผ่านด้วยมั้ง?)

         ในชั่วโมงนั้น...ผมได้โชว์หลักฐานดังกล่าวให้กลุ่มที่เสี่ยงดังกล่าวดู...พร้อมกับกระตุกเตือนว่า...สัญญากับผมไว้แล้วนะว่าจะ...ผมยิ้มน้อย ๆ ในขณะที่กลุ่มเสี่ยงนั้นยิ้มตอบแบบเขินอาย (หารู้ไม่ผมยังไม่ลืมพันธะสัญญา)...ผมจึงพูดต่อว่า...ผมจะรอดูผลนะ...พร้อมกับโบกหลักฐาน (ตัวประกัน) ไปมาให้ดูอีกรอบ...

         ก่อนจบ class ผมก็...ขอให้ทุกคนตั้งใจและโชคดีในการสอบ...พอพูดจบนักศึกษาทุกคนก็จะยกมือไหว้และพูด ‘สาธุ’ เหมือนกับว่าผมให้พร

     ผมเลยบอกว่า... “ผมไม่ได้ให้พร...และผมคงให้พร (พอนด์ส) ไม่ได้...เพราะผมใช้ โอเลย์ (olay)...๕๕๕...

     ท้ายสุด...ผมก็บอกว่า... “ผล (การสอบ)...มันก็มาจากเหตุ (ตั้งใจเรียน, ค้นคว้าเพิ่มเติม, ทบทวน ฯลฯ)...ดังนั้น สิ่งสำคัญที่สุดคือการแปลงค่าจาก ‘พร’ ดังกล่าวไปสู่การกระทำ...เราทุกคนก็รู้ว่าจะทำยังไงให้เรียนดีขึ้น เพราะผมดูจากการเขียนแผนพัฒนาตนเองแล้วทุกคนก็รู้หมด...จะต่างกันตรงที่ ‘ทำ’ หรือ ‘ไม่ทำ’ เท่านั้นเอง...

       ถึงแม้ว่า...บางคนจะไม่ได้ทำเหตุเบื้องต้นและเบื้องกลางคือการตั้งใจเรียน...ไม่มาสาย...ไม่ขาดหรือลาบ่อย...ซึ่งสิ่งเหล่านี้กลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว...ดังนั้นขอให้ทำเหตุเบื้องปลายให้ดี คือ ตั้งแต่วันนี้เริ่มอ่านหนังสือและจับกลุ่มติวกับเพื่อนหากไม่เข้าใจในประเด็นใดก็ให้ไปถาม...”

         “ไม่มีใครวางแผนให้ตัวเองล้มเหลว...แต่คน (ส่วนใหญ่) ที่ล้มเหลวคือคนที่ไม่ได้วางแผน”

        แต่สิ่งสำคัญคือ...ต้องนำแผนไปปฏิบัติให้เป็นรูปธรรม...ไม่ใช้นอนกอดแผน...โดยเฉพาะพวกกลุ่มที่เสี่ยง...เดี๋ยวก็รู้ว่าแผนพัฒนาตัวเองที่ส่งให้ผมตอนกลางภาคนั้นจะเป็นแผนที่นำไปปฏิบัติหรือว่าเป็นเพียงนำไปนอนกอดและฝันหวานเฉย ๆ ...สวัสดี...

        วันนี้...เป็นวันแรกที่เริ่มตรวจข้อสอบ...อืม...เออ...น่า...นะ... :)