เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :
กับดักจิ้งหรีด
กับดักจิ้งหรีด
ช่วงปลายฝนต้นหนาวแบบนี้ เป็นช่วงที่ "จิ้งหรีด" กำลังโตเต็มวัยและพากันขยับปีกเสียงดังเรียกความสนใจจากตัวอื่นๆ (เสียงดังของจิ้งหรีดเกิดจากการขยับปีกอย่างรวดเร็วของมันนะครับ ไม่ได้ส่งเสียงร้องออกมาจากปากแต่อย่างใด)
ช่วงนี้ชาวบ้านแม่ตาดก็เลยพากันจับจิ้งหรีด หรือที่คำเมืองเรียกว่า "จี้กุ่ง" มาทำเมนูอาหารกินกัน ทั้งทอด ลาบ และคั่วตำน้ำพริก ซึ่งล้วนแล้วแต่มีความอร่อยมากๆ(ภาคอีสานเรียกว่า "จี่โป่ม")
ชาวบ้านแม่ตาดมีวิธีการจับจิ้งหรีดอยู่หลายวิธีด้วยกัน เช่น การขุดขึ้นมาจากรู การส่องไฟเอาเสียมเสียบสกัดตอนกลางคืน การเอาน้ำเทลงไปในรูให้จิ้งหรีดออกมา และการใช้กับดักจิ้งหรีด
ในบรรดาวิธีการทั้งหมดเหล่านั้น การใช้ "กับดักจิ้งหรีด" ถือว่าเป็นวิธีการที่น่าสนใจที่สุด เพราะช่วยในการประหยัดแรง(ไม่ต้องขุดให้เหนื่อย) สามารถดักได้แม้ตามใต้ต้นไม้หรือโคนไม้ต่างๆ (ที่ไม่สามารถขุดได้) และใช้เวลาไม่นาน ซึ่งสามารถดักได้ทั้งกลางวันและกลางคืน
"กับดักจิ้งหรีด" ถือว่าเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านอีกอย่างหนึ่งที่น่าสนใจ เนื่องจากทำมาจากวัสดุที่สามารถหาได้ไม่ยาก และแต่ละอันก็สามารถใช้งานได้ยาวนาน
หากเพื่อนๆ ท่านใดสนใจจะนำวิธีการทำ "กับดักจิ้งหรีด" ไปใช้ ก็ขอให้ศึกษาวิธีทำและวิธีดักจิ้งหรีดได้จากคำบรรยายใต้รูปภาพนะครับ
รับรองว่าได้ผลอย่างแน่นอนครับ
น้าคำแปง ผู้เชี่ยวชาญเรื่องการทำกับดักจิ้งหรีดของบ้านแม่ตาด
วัสดุที่ใช้จะประกอบด้วยท่อพีวีซี ขนาด 1 นิ้ว(ยาว 1 คืบ)
เหล็กก้านร่ม และเชือกไนล่อน
เจาะรูด้านบน 3 รู (2 รูสำหรับร้อยเชือกไนล่อน อีก 1 รู สำหรับสอดหญ้าเหนียวมามัดก้านเหล็ก)
ด้านในจะเป็นอย่างที่เห็น
รูที่ใช้สำหรับมัดหญ้า ให้เจาะทะลุทั้งด้านบนและด้านล่าง
จากนั้นก็ขมวดโคนหญ้าแล้วก็สอดทะลุขึ้นไป แล้วก็มัดเหนี่ยวเหล็กเอาไว้
เมื่อจิ้งหรีดออกมาจากรู มันก็จะชนกับเส้นหญ้า
พอมันเห็นว่าเส้นหญ้าขวางทางมันอยู่ มันก็จะกัดเส้นหญ้าทิ้งจนขาด
ถึงตอนนี้ก้านเหล็กก็จะดีดขึ้น แล้วเชือกไนล่อนก็จะรัดจิ้งหรีดเอาไว้จนแน่น
ผู้เชี่ยวชาญกำลังเอาช้อนขูดบริเวณขวยจิ้งหรีด
ขูดให้หน้าดินด้านหน้าต่ำกว่ารูของจิ้งหรีด
จากนั้นก็เอากับดักจิ้งหรีดเสียบเข้าไปในรูอย่างในภาพ
พอลมพัดเข้ารูจิ้งหรีด มันก็จะรีบออกมาปิดรูทันที
ทิ้งไว้ประมาณ 20 นาที ค่อยมาดู แล้วก็จะเห็นจิ้งหรีดดิ้นกระแด่วๆ อยู่ในนั้น
แสตมป์กับสตางค์ ฝาแฝดผู้เชี่ยวชาญเรื่องการดักจิ้งหรีด
นั่งยิ้มให้ถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกอย่างมีความสุข
จิ้งหรีดติดกับดักที่วางไว้
น้องแพรวพราวขอถือโชว์บ้างนะค่ะ
เนื่องจากเป็นเพียงการสาธิตเพื่อถ่ายรูปเท่านั้น
จิ้งหรีดตัวนี้ก็เลยรอดชีวิตกลับคืนสู่ธรรมชาติอีกครั้งหนึ่ง
(ตามคำร้องขอของน้องแพรวพราว 555)
กับดักจิ้งหรีด....ได้ Innovation ชิ้นใหม่ๆๆ นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีครับ คุณพี่ ...Dr. Ple
เป็นนวัตกรรมหรือภูมิปัญญาแบบชาวบ้านๆ นะครับ พี่เปิ้ล
สวัสดีครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง
คล้ายๆ กันกับที่ดักแย้ แต่กับดักแย้จะใหญ่กว่านิดหนึ่งนะครับ อาจารย์
เป็นภูมิปัญญาแบบชาวบ้านๆ ที่ใช้ได้ผลเสมอครับ
ยอดเยี่ยมจริงๆ ค่ะ
จิ้งหรีดทอด เมนูเด็ดเลยค่ะ อิอิ
สวัสดีครับ คุณ tuknarak
เป็นภูมิปัญญาที่น่ารักแบบชาวบ้านๆ นะครับ
สวัสดีครับ คุณครูทิพย์
ขอบคุณมากๆ ครับ ที่กรุณาแวะเข้ามาเยี่ยมชมและให้กำลังใจ
สวัสดีครับ คุณกอหญ้า
ชอบเหมือนผมเลยนะครับ 555
สวัสดีครับ คุณมะเดื่อ
* เป็นภูมิปัญญาชาวบ้านแบบไทยแท้ๆ เลยนะครับ
** จิ้งหรีดทำอะไรก็อร่อยนะครับ ไม่ว่าจะเป็นทอด ลาบ หรือตำน้ำพริก ก็ตาม...แซบเว่อร์เลยละครับ 555
จิ้งหรีด มันน่ารักดีเนาะ เพิ่งรู้ว่า เสียงมันมาจากการขยับปีก เป็นความรู้ใหม่ เวลากลับบ้านเกิดทีไร มักได้ยินเสียงมันรอบๆบ้าน ตอนเย็นๆ ใกล้ค่ำ เป็นประจำ
สวัสดีครับ คุณ Nopparat Pongsuk
จิ้งหรีดกับจั๊กจั่นใช้การขยับปีกทำให้เกิดเสียงดังเช่นเดียวกันนะครับ
วินาทีละหลายร้อยครั้งด้วยกัน คล้ายๆ กับที่คนเราปรบมือเพื่อให้เกิดเสียงดัง
ซึ่งมีคนส่วนน้อยนะครับที่ทราบเรื่องนี้
ไม่เคยรู้เลยค่ะ ขอบคุณจริงๆ
สวัสดีครับ คุณ kunrapee
เป็นภูมิปัญญาชาวบ้าน...คล้ายกับอุปกรณ์ดักแย้ของทางภาคดอีสานบ้านเฮานะครับ
น่าสงสารนะ แต่ก็เป็นอาหารที่อร่อยมาก ได้ทั้งโปรตีน และแคลเซียม ฯ พี่ดาเคยลงมือขุดครั้งหนึ่งในสวนลำไยสมัยยังเรียนที่ม.พายัพ และเคบชิมน้ำพริกจิ๊กุ่ง อร่อยมากค่ะ เคยอ่าน เขาเลี้ยงกันในขวดเป็นคอนโดเลย ตัวเดียวยังร้องเสียงดัง เลี้ยงกันเป็นคอนโด เสียงคงระงมน่าดู
สวัสดีครับ พี่กานดาน้ำมันมะพร้าว
ช่วงนี้ที่บ้านแม่ตาดขายตัวละบาทนะครับ
สามารถนำมาทำอาหารได้หลายอย่าง
รสชาติอร่อยมากๆ เลยละครับ