บทประพันธ์ : เฝ้าระวังจิต

 

พระบวชใหม่เรียนธัมมวินัยทำไมยาก

จึงเอ่ยปากถามพุทธองค์ทรงไขขาน

เธอต้องการข้อธัมม์ง่ายสู้ภัยมาร

ทรงประทาน..”เฝ้าระวังจิต”..ให้คิดทำ


การสำรวมระวังจิตเป็นความดี

จิตที่มีการฝึกดีมีสุขล้ำ

จิตปรุงแต่งพิจารณาอย่าหลงตาม

เป็นข้อธัมม์ง่ายง่ายให้คิดดู


กามตัณหาโมหะใดก็ไร้พิษ

รักษาจิตมีปัญญาพาจิตรู้

พิจารณาทุกครั้งตั้งจิตดู

จิตฝึกรู้ข่มกิเลสดับเหตุภัย


จิตคือนามรับรู้อารมณ์ตน

เมือเริ่มต้นตามองจ้องภาพไหน

มีสติพิจารณาว่าอย่างไร

แยกแยะได้ใช้ปัญญาพิจารณาตาม


ภาพนี้สวยด้วยสรีระมนุสส์เพศ

ตัวกิเลสหลอกล่อใจให้วาบหวาม

เกิดราคะพากำหนัดซัดหลงกาม

สติตามพิจารณาละวางลง


ภาพที่เห็นเป็นเพียงหนังพรางของเน่า 

สวยหล่อเหลาของสมมุติฉุดให้หลง

ตับไตไส้พุงเลือดกระดูกผูกจิตตรง

ไม่ลุ่มหลงใช้ปัญญาระวังใจ 

 

รักษาจิตให้ได้ไม่ลุ่มหลง

วางจิตตรงไม่หลงเผลอเจอภาพไหน

พิจารณาทุกครั้งตั้งจิตไว

รักษาใจไม่หลงผิดจิตงดงาม


ระวังจิตสำรวมไว้ให้หมั่นฝึก

รู้ระลึกมีสติมิเพลี่ยงพล้ำ

รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสฝึกหัดทำ

ปัญญานำพิจารณาระวังใจ


โลภโกรธหลงใดใดไม่อาจล่วง 

ยากทะลวงจิตมั่นให้หวั่นไหว

จิตมั่นคงดำรงธัมม์ประจำใจ

รักษาจิตให้ใสพ้นภัยมาร


ขอบพระคุณบทกลอนสอนใจของเพื่อน

"วิโรจน์ พูลสุข" 

และขอบพระคุณผู้เยี่ยมชมทุกท่านค่ะ

 

 อิงจันทร์ 

๓๐  กันยายน   ๒๕๕๕